یک پژوهش جدید به این نتیجه رسیده است که قویترین توفندها (Hurricane) و تایفونها (Typhoon) در طول دو دهه و نیم گذشته حتی از قبل هم قویتر شدهاند و به این ترتیب آب به آسیاب مناقشات مربوط به گرمایش جهانی و توانایی آن برای از بند رها کردن توفانهای مخربتر ریخته است. از این گذشته در این مقاله که در شماره اخیر ژورنال Nature به چاپ رسیده است، نتیجه گرفته شده که توفانهای گرمسیری معمول و متوسط در طول همین دوره زمانی قویتر نشدهاند. جیمز الزنر (J.Elsner)، استاد جغرافیای دانشگاه ایالتی فلوریدا و نویسنده اصلی این مقاله میگوید «به نظر من ما در اینجا شاهد یک پیام اقلیمی هستیم.» او اعلام کرد که این یافتهها با مدلهای توفند سازگار هستند. دکتر الزنر معتقد است با تداوم روند گرمایش اقیانوسها، باید توفانهای ۴ و ۵ بیشتری را انتظار داشت. سرعت باد در توفانهایی که در این دو گروه طبقهبندی میشوند، دستکم ۲۱۰ کیلومتر در ساعت است.
هر سال حدود ۹۰ توفان گردبادی استوایی تشکیل میشود. توفانهای قویتر که حداقل سرعت باد در آنها ۱۲۰ کیلومتر باشد، در اقیانوس اتلس توفند نامیده میشوند؛ در اقیانوس آرام و اقیانوس هند معدل دقیق آنها تایفون نام دارد. حرارت حاصل از گرم شدن اقیانوسها انرژی بیشتری برای به چرخش درآوردن توفندها و تایفونها فراهم میکند، اما تغییر اقلیم میتواند موجب تشدید شرایط دیگری همچون تغییرات سمتی باد ــ وزش باد در سرعتهای مختلف و در ارتفاعهای مختلف ــ شود که معمولا موجب ازهمگسیختگی توفان میشود. به علت این عوامل محیطی، بیشتر توفانها به حداکثر شدت ممکن خود نمیرسند، اما استدلال دکتر الزنر به همراه توماس جاگر (T.Jagger)، پژوهشگر پسادکترای دانشگاه ایالتی فلوریدا و جیمز کاسین (J.Kossin)، پژوهشگر دانشگاه ویسکانسین- مدیسون، آن است که گرمتر بودن آبها شدت ممکن را افزایش میدهد و توفانهایی که در شرایط ایدهآل شکل میگیرند میتوانند قویتر شوند. آنها با تحلیل دادههای ماهوارهای از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۶ به این نتیجه رسیدند که بالاترین سرعت باد برای قویترین توفانها در سال ۲۰۰۶ به طور متوسط ۲۵۰ کیلومتر در ساعت بود که نسبت به ۲۲۵ کیلومتر در ساعت در سال ۱۹۸۱ افزایش چشمگیری داشت. دمای سطح دریا هم در این مدت از ۲/۲۸ به ۵/۲۸ سانتیگراد رسیده است. افزایش شدت گردبادها در اقیانوس اتلس و اقیانوس هند از همه بیشتر بود. از آنجا که تمام این دادهها از یک مجموعه از ماهوارهها به دست آمدهاند، مشکلات مربوط به همسنجی یا در اصطلاح کالیبره کردن دادهها که در پژوهشهای پیشین وجود داشت، گریبانگیر این دانشمندان نشد. کری ایمانوئل (K.Emanuel)، استاد علوم جوی انستیتو تکنولوژی ماساچوست که در سال ۲۰۰۵ گفته بود گرمایش جهانی بر شدت گردبادها افزوده است، معتقد است «این بررسی شواهدی قطعی ارائه میدهد که گرچه در تعداد توفانهای جهان روند آشکاری دیده نمیشود، اما قویترین توفانها در سرتاسر جهان بیشتر شدهاند.»
کریستوفر لندسی (C.Landsea)، مدیر علمی و عملیاتی مرکز ملی توفند در میامی که درمورد وجود این ارتباط تردید داشت میگوید روش آماری این بررسی جدید بسیار خوب است، اما در درستی دادههای مورد استفاده تردید داشت بهویژه در مورد تصحیحاتی که روی دادههای مربوط به اقیانوس هند پیش از سال ۱۹۹۷ که مشاهدات ماهوارهای چندانی از توفان وجود نداشت، صورت گرفته است. از این گذشته دکتر لندسی معتقد است که افزایش تعداد توفندهای اقیانوس اتلس ناشی از تغییرات طبیعی است و همواره پس از چند دهه با فصل توفند فعال چند دهه با توفند کمتر دیده میشود. دوره کنونی فصلهای پرتوفند از حدود سال ۱۹۹۵ آغاز شد. دکتر لندسی میگوید «این مقاله محاسبات آماری فوقالعادهای دارد اما این کارها بر پایه دادههایی انجام شدهاند که به عقیده من برای بررسی چگونگی تغییر قویترین گردبادهای استوایی در سرتاسر جهان، معتبر و قابل اطمینان نیستند.» به گفته دکتر توماس ناتسون (T.Knutson) از آزمایشگاه دینامیک سیالات زمینفیزیکی اداره ملی امور جوی و اقیانوسی ایالات متحده در پرینستون، دادههای مربوط به ۲۶ سال برای نتیجهگیری درمورد روندهای بلندمدت بسیار کوتاه است. او میگوید «آدم میماند با نتیجهای بسیار وسوسهانگیز و نتیجهای بسیار جالب، اما این یک کلام آخر در مورد تاثیر گرمایش ناشی از گازهای گلخانهای روی توفندها نیست.»
منیع :http://www.aftab.ir/news/2008/sep/11/c3c1221119097_science_education_environment_windstorm.php
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
هر سال حدود ۹۰ توفان گردبادی استوایی تشکیل میشود. توفانهای قویتر که حداقل سرعت باد در آنها ۱۲۰ کیلومتر باشد، در اقیانوس اتلس توفند نامیده میشوند؛ در اقیانوس آرام و اقیانوس هند معدل دقیق آنها تایفون نام دارد. حرارت حاصل از گرم شدن اقیانوسها انرژی بیشتری برای به چرخش درآوردن توفندها و تایفونها فراهم میکند، اما تغییر اقلیم میتواند موجب تشدید شرایط دیگری همچون تغییرات سمتی باد ــ وزش باد در سرعتهای مختلف و در ارتفاعهای مختلف ــ شود که معمولا موجب ازهمگسیختگی توفان میشود. به علت این عوامل محیطی، بیشتر توفانها به حداکثر شدت ممکن خود نمیرسند، اما استدلال دکتر الزنر به همراه توماس جاگر (T.Jagger)، پژوهشگر پسادکترای دانشگاه ایالتی فلوریدا و جیمز کاسین (J.Kossin)، پژوهشگر دانشگاه ویسکانسین- مدیسون، آن است که گرمتر بودن آبها شدت ممکن را افزایش میدهد و توفانهایی که در شرایط ایدهآل شکل میگیرند میتوانند قویتر شوند. آنها با تحلیل دادههای ماهوارهای از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۶ به این نتیجه رسیدند که بالاترین سرعت باد برای قویترین توفانها در سال ۲۰۰۶ به طور متوسط ۲۵۰ کیلومتر در ساعت بود که نسبت به ۲۲۵ کیلومتر در ساعت در سال ۱۹۸۱ افزایش چشمگیری داشت. دمای سطح دریا هم در این مدت از ۲/۲۸ به ۵/۲۸ سانتیگراد رسیده است. افزایش شدت گردبادها در اقیانوس اتلس و اقیانوس هند از همه بیشتر بود. از آنجا که تمام این دادهها از یک مجموعه از ماهوارهها به دست آمدهاند، مشکلات مربوط به همسنجی یا در اصطلاح کالیبره کردن دادهها که در پژوهشهای پیشین وجود داشت، گریبانگیر این دانشمندان نشد. کری ایمانوئل (K.Emanuel)، استاد علوم جوی انستیتو تکنولوژی ماساچوست که در سال ۲۰۰۵ گفته بود گرمایش جهانی بر شدت گردبادها افزوده است، معتقد است «این بررسی شواهدی قطعی ارائه میدهد که گرچه در تعداد توفانهای جهان روند آشکاری دیده نمیشود، اما قویترین توفانها در سرتاسر جهان بیشتر شدهاند.»
کریستوفر لندسی (C.Landsea)، مدیر علمی و عملیاتی مرکز ملی توفند در میامی که درمورد وجود این ارتباط تردید داشت میگوید روش آماری این بررسی جدید بسیار خوب است، اما در درستی دادههای مورد استفاده تردید داشت بهویژه در مورد تصحیحاتی که روی دادههای مربوط به اقیانوس هند پیش از سال ۱۹۹۷ که مشاهدات ماهوارهای چندانی از توفان وجود نداشت، صورت گرفته است. از این گذشته دکتر لندسی معتقد است که افزایش تعداد توفندهای اقیانوس اتلس ناشی از تغییرات طبیعی است و همواره پس از چند دهه با فصل توفند فعال چند دهه با توفند کمتر دیده میشود. دوره کنونی فصلهای پرتوفند از حدود سال ۱۹۹۵ آغاز شد. دکتر لندسی میگوید «این مقاله محاسبات آماری فوقالعادهای دارد اما این کارها بر پایه دادههایی انجام شدهاند که به عقیده من برای بررسی چگونگی تغییر قویترین گردبادهای استوایی در سرتاسر جهان، معتبر و قابل اطمینان نیستند.» به گفته دکتر توماس ناتسون (T.Knutson) از آزمایشگاه دینامیک سیالات زمینفیزیکی اداره ملی امور جوی و اقیانوسی ایالات متحده در پرینستون، دادههای مربوط به ۲۶ سال برای نتیجهگیری درمورد روندهای بلندمدت بسیار کوتاه است. او میگوید «آدم میماند با نتیجهای بسیار وسوسهانگیز و نتیجهای بسیار جالب، اما این یک کلام آخر در مورد تاثیر گرمایش ناشی از گازهای گلخانهای روی توفندها نیست.»
منیع :http://www.aftab.ir/news/2008/sep/11/c3c1221119097_science_education_environment_windstorm.php
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
عناوين آخرين مطالب ارسالي
دنياي مجازي در تسخير مورچگان ديجيتالديابت؛ شايعترين علت نارسايي كليه
شلغم؛ دفعكننده سنگهاي مجاري
100 نوآوري سال 2009 معرفي شدند
پيامد خوردن خاک يک ستاره کوتوله
ساختسيتياسکنسهبعديدرايران
آب سياه ؛ دومين علت كوري
خودروي هيدروژني از رويا تا واقعيت
شاتل آتلانتيس دوشنبه پرتاب ميشود
تکنولوژي هاي درحال انقراض
کاوشگر اسپريت دو قدم تا مرگ
عشق و حسادت از يک هورمون نشات مي گيرند
نانوحافظه مغناطيسي ساخته شد
وزن در ابتلا به پوکي استخوان نقشي ندارد
آزمون دكتراي دانشگاه صنعتي شريف، 27 آذر
اعمال نمرات 10 درس سال سوم متوسطه در كنكور 89
خدمترساني با كيفيت
نقش طراحي صنعتي ماوس و صفحهکليد در حفظ سلامت و ايمني کاربران
چگونه از شر UAC در برنامه هاي خود خلاص شويم؟
سال سيستمهاي عامل
وقتي هارد بهسردخانه ميرود
ويندوز زيباتر از هميشه كنيد
ترفندهاي گوگلي
خرابکارها اجازه نميگيرند!
بالاخره پياچپي پشتيباني شد
سهم لينوكس 32 درصد
درويد، رقيب جدي آيفون
اكسپريا آمد
مديريت فايل در ويندوز موبايل
پايان مشکلات