پیام
خداوندا تو میدانی که انسان بودن و ماندن در این دنیا چه دشوار است چه رنجی میکشد آنکس که انسان است و از احساس سرشار است!
از دكتر علی شریعتی
آخرین ها
آمار
موضوع:
یک پژوهش جدید به این نتیجه رسیده است که قویترین توفندها (Hurricane) و تایفونها (Typhoon) در طول دو دهه و نیم گذشته حتی از قبل هم قویتر شدهاند و به این ترتیب آب به آسیاب مناقشات مربوط به گرمایش جهانی و توانایی آن برای از بند رها کردن توفانهای مخربتر ریخته است. از این گذشته در این مقاله که در شماره اخیر ژورنال Nature به چاپ رسیده است، نتیجه گرفته شده که توفانهای گرمسیری معمول و متوسط در طول همین دوره زمانی قویتر نشدهاند. جیمز الزنر (J.Elsner)، استاد جغرافیای دانشگاه ایالتی فلوریدا و نویسنده اصلی این مقاله میگوید «به نظر من ما در اینجا شاهد یک پیام اقلیمی هستیم.» او اعلام کرد که این یافتهها با مدلهای توفند سازگار هستند. دکتر الزنر معتقد است با تداوم روند گرمایش اقیانوسها، باید توفانهای ۴ و ۵ بیشتری را انتظار داشت. سرعت باد در توفانهایی که در این دو گروه طبقهبندی میشوند، دستکم ۲۱۰ کیلومتر در ساعت است.
هر سال حدود ۹۰ توفان گردبادی استوایی تشکیل میشود. توفانهای قویتر که حداقل سرعت باد در آنها ۱۲۰ کیلومتر باشد، در اقیانوس اتلس توفند نامیده میشوند؛ در اقیانوس آرام و اقیانوس هند معدل دقیق آنها تایفون نام دارد. حرارت حاصل از گرم شدن اقیانوسها انرژی بیشتری برای به چرخش درآوردن توفندها و تایفونها فراهم میکند، اما تغییر اقلیم میتواند موجب تشدید شرایط دیگری همچون تغییرات سمتی باد ــ وزش باد در سرعتهای مختلف و در ارتفاعهای مختلف ــ شود که معمولا موجب ازهمگسیختگی توفان میشود. به علت این عوامل محیطی، بیشتر توفانها به حداکثر شدت ممکن خود نمیرسند، اما استدلال دکتر الزنر به همراه توماس جاگر (T.Jagger)، پژوهشگر پسادکترای دانشگاه ایالتی فلوریدا و جیمز کاسین (J.Kossin)، پژوهشگر دانشگاه ویسکانسین- مدیسون، آن است که گرمتر بودن آبها شدت ممکن را افزایش میدهد و توفانهایی که در شرایط ایدهآل شکل میگیرند میتوانند قویتر شوند. آنها با تحلیل دادههای ماهوارهای از سال ۱۹۸۱ تا ۲۰۰۶ به این نتیجه رسیدند که بالاترین سرعت باد برای قویترین توفانها در سال ۲۰۰۶ به طور متوسط ۲۵۰ کیلومتر در ساعت بود که نسبت به ۲۲۵ کیلومتر در ساعت در سال ۱۹۸۱ افزایش چشمگیری داشت. دمای سطح دریا هم در این مدت از ۲/۲۸ به ۵/۲۸ سانتیگراد رسیده است. افزایش شدت گردبادها در اقیانوس اتلس و اقیانوس هند از همه بیشتر بود. از آنجا که تمام این دادهها از یک مجموعه از ماهوارهها به دست آمدهاند، مشکلات مربوط به همسنجی یا در اصطلاح کالیبره کردن دادهها که در پژوهشهای پیشین وجود داشت، گریبانگیر این دانشمندان نشد. کری ایمانوئل (K.Emanuel)، استاد علوم جوی انستیتو تکنولوژی ماساچوست که در سال ۲۰۰۵ گفته بود گرمایش جهانی بر شدت گردبادها افزوده است، معتقد است «این بررسی شواهدی قطعی ارائه میدهد که گرچه در تعداد توفانهای جهان روند آشکاری دیده نمیشود، اما قویترین توفانها در سرتاسر جهان بیشتر شدهاند.»
کریستوفر لندسی (C.Landsea)، مدیر علمی و عملیاتی مرکز ملی توفند در میامی که درمورد وجود این ارتباط تردید داشت میگوید روش آماری این بررسی جدید بسیار خوب است، اما در درستی دادههای مورد استفاده تردید داشت بهویژه در مورد تصحیحاتی که روی دادههای مربوط به اقیانوس هند پیش از سال ۱۹۹۷ که مشاهدات ماهوارهای چندانی از توفان وجود نداشت، صورت گرفته است. از این گذشته دکتر لندسی معتقد است که افزایش تعداد توفندهای اقیانوس اتلس ناشی از تغییرات طبیعی است و همواره پس از چند دهه با فصل توفند فعال چند دهه با توفند کمتر دیده میشود. دوره کنونی فصلهای پرتوفند از حدود سال ۱۹۹۵ آغاز شد. دکتر لندسی میگوید «این مقاله محاسبات آماری فوقالعادهای دارد اما این کارها بر پایه دادههایی انجام شدهاند که به عقیده من برای بررسی چگونگی تغییر قویترین گردبادهای استوایی در سرتاسر جهان، معتبر و قابل اطمینان نیستند.» به گفته دکتر توماس ناتسون (T.Knutson) از آزمایشگاه دینامیک سیالات زمینفیزیکی اداره ملی امور جوی و اقیانوسی ایالات متحده در پرینستون، دادههای مربوط به ۲۶ سال برای نتیجهگیری درمورد روندهای بلندمدت بسیار کوتاه است. او میگوید «آدم میماند با نتیجهای بسیار وسوسهانگیز و نتیجهای بسیار جالب، اما این یک کلام آخر در مورد تاثیر گرمایش ناشی از گازهای گلخانهای روی توفندها نیست.»
منیع :http://www.aftab.ir/news/2008/sep/11/c3c1221119097_science_education_environment_windstorm.php
لینک وادامه مطلب
نظر
نویسنده: 