به گزارش آسوشيتدپرس ، «مسي» ششمين بازيكن بارسلوناست كه تاكنون موفق به كسب عنوان بهترين بازيكن سال اروپا شده است. اولين بازيكن بارسلونا كه موفق به اين كار شد ، رونالدينهو بازيكن برزيلي اين تيم در سال 2005 بود.

مسي با قرار گرفتن در جايگاه نخست فهرست بهترين بازيكنان اروپا در سال 2009، كريستانو رونالدو بازيكن سال 2008 اروپا را در رتبه دوم و پس از خود قرار داد. در حالي كه «ژاوي» ديگر بازيكن مياني بارسلونا در جايگاه سوم اين رده‌بندي قرار گرفته است.

انتخاب «مسي» به عنوان بهترين بازيكن سال 2009 اروپا، باعث شادي وافر «ديگو مارادونا» اسطوره‌ فوتبال آرژانتين شد.

«مسي» توانسته بود فصل گذشته به همراه بارسلونا هر سه جام معتبر اسپانيا را در ميان شگفتي همگان از آن خود كند. وي با كسب 473 امتياز از 480 امتياز ممكن توانست با اختلاف 240 امتياز مقتدرانه اين عنوان را از آن خود كند.

رونالدو و ژاوي به ترتيب 233 و 170 امتياز به دست آوردند و در جايگاه دوم و سوم فهرست برترين بازيكنان سال 2009 اروپا قرار گرفتند.

مهاجم خوش استيل 22 ساله بارسلونا پس از كسب اين افتخار گفت:«در حقيقت مي‌دانستم كه در ميان نامزدها قرار خواهم گرفت، چون فصل بسيار پرثمري را با بارسلونا سپري كردم».

ليونل مسي هم اكنون قرارداد جديدي به ارزش 368 ميليون دلار با بارسلونا و تا سال 2016 امضا كرده است.

ايسنا

جام جهاني را يك بار در 1978 آرژانتين و پيش از پيروزي انقلاب اسلامي تجربه كرده بوديم، ولي انصافا رسيدن به جام جهاني 98 فرانسه آن هم از مسيري كه با دست خودمان آن را سخت و صعب‌العبور كرديم، حلاوت ديگري داشت. كسب تنها 3 امتياز از 3 بازي آخر مرحله گروهي باعث صعود تيم ملي مي‌شد، ولي از اين 3 بازي تنها يك امتياز گرفتيم تا از گروهمان، عربستان سعودي به صورت مستقيم راهي جام جهاني شود. ديدار پلي‌آف اول را هم با تغيير سرمربي در شهر جوهور باروي مالزي با حساب 2 3 در وقت اضافي و گل طلايي به ژاپن باختيم تا سر و كارمان در پلي‌آف آسيا اقيانوسيه با استراليا بيفتد. در ديدار رفت و در ورزشگاه آزادي با قضاوت پير لوئيجي پايرتو، داور سرشناس ايتاليايي، مقابل زردپوشان سرزمين كانگوروها با حساب يك يك متوقف شديم.

هري كيول جوان آن موقع استراليايي‌ها كه هنوز هم در تيم ملي كشورش حضور دارد، تك‌گل مهمان را زد و خداداد عزيزي اواخر نيمه نخست اين گل را جبران كرد تا با اندوخته‌اي ضعيف راهي استراليا شويم.

بيش از 80 هزار نفر در ورزشگاه كريكت ملبورن گراند گردهم آمده‌اند تا شاهد آخرين رقابت‌ مرحله مقدماتي جام جهاني 98 باشند. بيشتر آنها هم استراليايي هستند و خواهان پيروزي تيم كشورشان. جوسازي فراواني عليه تيم ايران راه‌ انداخته‌اند و انواع و اقسام اهانت‌ها را به پرچم و بازيكنان ايراني مي‌كنند. در اين جو مسموم، در حالي كه تري ونبلز سرمربي انگليسي و سرشناس استراليا، مجموعه‌اي از بهترين‌هاي فوتبال اين كشور را كه اكثرا در ليگ برتر انگليس حضور داشتند، وارد ميدان مي‌كند و به اتكاي مارك بوسنيچ درون دروازه، آلكس توبين وندزليچ در خط دفاع، گرگ فاستر، برادران ويدمار (توني و اوره‌ليو)‌ و لازاريديس در خط مياني و هري كيول و مارك ويدوكا در خط حمله، روياي يك پيروزي پرگل را با سيستم 2 - 4 - 4 تهاجمي تيمش در سر مي‌پروراند. والدير ويه‌را، سرمربي برزيلي ايران تيمش را با سيستم 2 - 5 - 3 درون مستطيل سبز مي‌فرستد.

احمدرضا عابدزاده (1)‌ با بازوبند كاپيتاني حفاظت از دروازه ايران را به عهده دارد. افشين پيرواني (5)‌ در نقش مدافع آخر و محمد خاكپور (4)‌ و مهدي پاشازاده (20)‌ به عنوان ياركوب‌هاي چپ و راست، مثلث دفاعي تيم را تشكيل مي‌دهند. نعيم سعداوي (23)‌ و رضا شاهرودي (16)‌ به ترتيب پيستون‌هاي راست و چپ هستند. كريم باقري (6)‌ هافبك محوري تيم است و حميد استيلي (9)‌ و مهدي مهدوي‌كيا (2)‌ بازوهاي خط مياني هستند و علي دايي (10)‌ و خداداد عزيزي (11)‌ زوج خط حمله را تشكيل مي‌دادند، ولي تمام اين تقسيم‌بندي‌ها مربوط به اول بازي بود، چون استراليا چنان پردامنه و پرفشار حمله مي‌كند كه تمام مردان ايران در نيمه خودي حبس شده‌اند و با تمام قوا مشغول دفاع هستند.

عابدزاده در دقيقه 5: چيزي نمانده!

احمدرضا عابدزاده كه مثل بقيه بازيكنان خاطرات جالبي از 8 آذر 76 دارد، مي‌گويد: دقيقه 5 بازي بود كه يك موقعيت تك به تك و 2 فرصت عالي حريف را گرفتم. استراليايي‌ها مي‌خواستند كرنر بزنند كه محمد خاكپور نزديك من آمد و پرسيد چقدر از نيمه باقي مانده است؟ چشمان محمد كمي ضعيف بود و نمي‌توانست ساعت اسكوربورد را ببيند. من هم با خونسردي تمام گفتم حواست به تير يك باشه، چيزي به آخر نيمه نمونده! پس از اين كه كرنر را گرفتم به او گفتم تازه دقيقه 5 است. بنده خدا مثل بقيه فشار زيادي تحمل مي‌كرد و فكر مي‌كرد مثلا نيم ساعت از بازي گذشته است. خداييش در آن فشار شديد هر دقيقه مثل يك ساعت مي‌گذشت.

عابدزاده توپ‌هاي خطرناك حريف را يكي پس از ديگري مي‌گيرد و حتي در صحنه‌اي كه او تسليم شده، پاشازاده روي خط دروازه شوت محكم اورليو ويدمار را با سر راهي كرنر مي‌كند. بالاخره در دقيقه 31 طلسم دروازه ايران مي‌شكند و عابدزاده نمي‌تواند مانع ورود ضربه هري كيول به درون دروازه شود. استراليا گرچه پيش افتاده، ولي دست از حمله برنمي‌دارد. آنها مي‌خواهند صعود خود را با يك برتري مطمئن تضمين كنند، ولي تيم ايران با تمام وجود مقاومت مي‌كند تا سرانجام با سوت ساندروپل، داور مشهور و مجاري كه فينال جام جهاني 94 را قضاوت كرده، نيمه نخست با همين تك گل به پايان مي‌رسد.

ويرا: حرفي براي گفتن ندارم

سيدابراهيم تهامي يكي از نقش‌آفرينان 8 آذر 76 است كه در نيمه نخست روي نيمكت ذخيره‌ها نشسته بود. وي در مورد فضاي رختكن در ميان 2 نيمه مي‌گويد: فضاي خيلي سنگيني بود. آنقدر زير فشار تماشاگران و تيم حريف بوديم كه كسي حس و حال حرف زدن نداشت. در واقع بايد بگويم استراليا در نيمه اول اصلا مجال بازي كردن به ما نداده بود. در بين 2 نيمه همه چشم‌ها به دهان ويرا بود كه چه مي‌گويد، ولي مرد برزيلي با اعلام اين كه در چنين شرايطي هيچ حرفي براي گفتن و مورد فني براي ارائه كردن ندارد، فقط توصيه كرد برويد و ايراني بازي كنيد. طوري كار كنيد كه پس از بازي در حسرت كاري كه مي‌توانستيد ولي انجام نداديد، نسوزيد. بعد از اين توصيه كمي دكتر ذوالفقارنسب صحبت كرد و بعد هم عابدزاده و خاكپور چند جمله احساسي گفتند و تيم دوباره آماده ورود به زمين شد.

گل دوم، ديوانه استراليايي و پشتك‌هاي عقاب

هنوز 2 دقيقه از شروع نيمه دوم نگذشته بود كه در يك حمله برق‌آسا و با جاگيري اشتباه مدافعان ايران، اوره‌ليو ويدمار اندوخته تيم ميزبان را دو برابر مي‌كند. حالا خيال ونبلز راحت شده و در كنار زمين مغرورانه لبخند مي‌زند. چند دقيقه بعد يك ديوانه استراليايي كه گويا چند بار هم پيش از آن در مسابقه‌هاي مختلف خود را چهره كرده بود، به درون زمين مي‌پرد و تور دروازه ايران را پاره مي‌كند. ماموران او را دستگير مي‌كنند و مسوولان مشغول مرمت تور دروازه مي‌شوند. بازي متوقف است كه ناگهان عابدزاده با همان لبخندهاي هميشگي‌اش شروع به پشتك زدن مي‌كند، خود او بعدها در مورد پشتك‌هايش مي‌گويد: غم تمام دنيا در دلم بود. آن همه زحمت، تمرين و مسابقه در حال هدر رفتن بود و ما هر ثانيه براي رسيدن به جام‌جهاني نااميدتر مي‌شديم. از قيافه بچه‌ها معلوم بود در دلشان چه مي‌گذشت. خودم مي‌دانم كه چه اندوهي داشتم، ولي به خودم گفتم اگر من عابدزاده خودم را ببازم پس چه توقعي بايد از بقيه داشت؟ به همين خاطر به زور لبخند زدم و شروع به پشتك زدن كردم. ادعا ندارم كه باعث صعود تيم ملي شدم، ولي مطمئنم آن پشتك‌ها روحيه تيم را خيلي تغيير داد.

شروع فوتبال ايراني و گل آفسايد

استراليا بابت برتري 2 گله خود خيال آسوده‌اي دارد. كمي تا قسمتي هم خسته شده‌اند و انگيزه اوليه را ندارند. ترجيح مي‌دهند بازي را اداره كنند تا وقت تمام شود. ويرا تصميم به تعويض مي‌گيرد. عليرضا منصوريان (7) به جاي شاهرودي و سيد ابراهيم تهامي (19) به جاي سعداوي وارد ميدان مي‌شوند تا تيم ايران چهره كاملا تهاجمي‌تري به خود بگيرد. چيزي هم براي از دست دادن وجود ندارد. پس از دقايقي روي يك حمله دسته‌جمعي از سمت راست و با همكاري مهدوي‌كيا، تهامي و خداداد توپ به دهانه دروازه مي‌آيد و كريم باقري فاصله را به حداقل مي‌رساند.

خداداد كه در آن صحنه در آفسايد به توپ ضربه زد، 12 سال پس از آن روز تاريخي با خنده مخصوص خود مي‌گويد: من مي‌دانستم در آفسايدم، ولي وقتي ديدم توپ از پاي تهامي جدا شده و در حال بيرون رفتن است، از سر ناچاري به آن ضربه زدم. واقعا خدا ما را دوست داشت، چون كمك‌داور آفسايد واضح مرا نگرفت و همان توپ را باقري به تور چسباند..

با اين گل دوباره انگيزه و روحيه نزد ملي‌پوشان ايراني اوج مي‌گيرد و در عوض تيم ميزبان با ترس و لرز و اضطراب به بازي ادامه مي‌دهد. با توجه به تساوي يك يك در تهران، يك گل ديگر بليت آخرين مسافر جام جهاني را به نام ايران تغيير خواهد داد، فقط 14 دقيقه مانده است.

پاس عالي دايي و ضربه نهايي خداداد

دقيقه 79 بازي است كه بوسنيچ يك توپ را از كنار دروازه‌اش به وسط زمين مي‌فرستد. كريم باقري با سر آن را دفع مي‌كند و علي دايي كه حتي يك توپ نصف و نيمه هم برايش ساخته نشده، با يك كنترل و پاس تودر باعث تك به‌تك شدن خداداد با بوسنيچ مي‌‌شود.

خداداد با زيركي هرچه تمام‌تر و بدون ضربه زدن به توپ به پشت آن مي‌رود و درست در لحظه‌اي كه بوسنيچ به سمت توپ خيز برمي‌دارد، با يك بغل پاي فني توپ را از كنار پاي دروازه‌بان نامدار استراليا به گل دوم ايران تبديل مي‌كند. حالا او غزال تيزپاي ملبورن است. خود او در اين مورد مي‌گويد: قبول دارم كه ضربه جالبي نزدم. فقط خواستم موقع بيرون آمدن و بي‌تعادلي بوسنيچ توپ را از كنارش رد كنم. خوش‌شانسي‌ هم آوردم كه توپ دقيقا از كنار ساق پايش گذشت، ولي الحق پس از آن پاس ناب دايي فكر مي‌كنم همه ايران شده بود چشم و آن چشم هم به توپ دوخته شده بود و من با دعاي خير مردم ايران توانستم آن توپ را از گلر رد كرده و به تور دروازه برسانم.

18 دقيقه جهنمي

10 دقيقه پاياني بازي به هر مصيبتي است مي‌گذرد، ولي وقتي ساعت و كورنومتر دقيقه 90 را نشان مي‌دهد، تازه جهنم شروع مي‌شود. وقتي كه صرف ترميم تور پاره شده بود، همراه تعويض‌ها و مصدوميت حتما توسط ساندروپل لحاظ خواهد شد. مثل حالا هم نيست كه داور چهارم با تابلو وقت‌هاي اضافي را نشان دهد.

براي محكم‌تر شدن دفاع علي‌‌اكبر استاد اسدي(15)‌ به جاي تهامي به ميدان مي‌آيد كه البته تهامي موقع خروج از ميدان به خاطر اتلاف وقت يك كارت زرد مي‌گيرد، اين مهاجم خوزستاني مي‌گويد: در آن لحظات ديگر به هيچ چيز جز سپري شدن وقت فكر نمي‌كردم و به سهم خودم چند ثانيه‌اي با باز كردن بند كفشم وقت را تلف كردم. آن كارت زرد هم هيچ اهميتي نداشت. ونبلز با آوردن تاپاي و آلويسي 2 مهاجم نيمكت‌نشين خود به سيم آخر مي‌زند، ولي مدافعان ايران از اين اندوخته گرانبها چون جان شيرين محافظت مي‌كنند و بالاخره پس از 8 دقيقه و 39 ثانيه اضافي، سوت پايان به صدا درمي‌آيد. استيلي از فرط هيجان ساندروپل را به آغوش مي‌كشد و عابدزاده و دايي و پيرواني با پرچم ايران در ورزشگاه ملبورن دور افتخار مي‌زنند. ايران سي‌ودومين مسافر جام‌جهاني 98 فرانسه شده و والدير ويرا اصلا درد سوختگي زبانش به خاطر سرو ته گذاشتن سيگارش بعد از گل خداداد را حس نمي‌كند!

حماسه‌سازان كجايند؟

اما در بخش پاياني بازخواني شيرين‌ترين روز فوتبال ايراني بعد از پيروزي انقلاب شكوهمند اسلامي، بهتر است سراغ تك تك حاضران ايراني در حماسه ملبورن برويم.

1- والدير ويه‌را، سرمربي برزيلي كه به پاس رساندن تيم به جام جهاني بركنار شد، بعدها سرمربي عمان شد و در بازي‌هاي آسيايي 98 با اين تيم، ملي‌پوشان ايران را 2 - 4 شكست داد. او با العربي كويت قهرمان ليگ اين كشور و جام باشگاهي خليج‌فارس شد و هم‌اكنون در رده‌هاي پايه و آماتوري فوتبال ژاپن مشغول فعاليت است.

2- علي دايي پس از آن تاريخ 9 سال ديگر در تيم ملي ماند و جام‌جهاني سراسر ناكامي 2006 را هم تجربه كرد. او در مقام مربي بازيكن، سايپا را قهرمان ليگ ششم كرد، ولي پس از افتضاح در راهيابي به جام‌جهاني 2010 از كار بركنار شد و ديگر در ميادين‌هاي فوتبال آفتابي نشده است.

3- افشين پيرواني تا پايان مرحله مقدماتي جام جهاني 2002 در تيم ملي ماند. در آخرين سال بازيگري با پيكان به دسته اول سقوط كرد. دستياري قلعه‌نويي در تيم ملي، دستياري قطبي در پرسپوليس و بالاخره سرمربيگري پرسپوليس هم تجربيات بعدي براي او بود.

4- احمدرضا عابدزاده بعد از جام‌جهاني 98 ديگر در هيات يك ملي‌پوش ظاهر نشد و در اسفند ماه 80 با يك مشكل حاد مغزي تا دروازه آن دنيا رفت و برگشت تا حالا مربي دروازه‌بانان پرسپوليس باشد.

5- مهدي پاشازاده تا سال 2000 در تيم ملي ماند، ولي دوري از فوتبال ايران و حضور در تيم‌هاي دسته دومي آلمان و ليگ اتريش باعث شد به مرور از سطح اول فوتبال ما فاصله بگيرد.

6- حميد استيلي تا جام ملت‌هاي 2000 آسيا در تيم ملي بود و پس از ليگ سوم هم از فوتبال ملي خداحافظي كرد. در پرسپوليس دستيار مربياني چون سوبل، پروين، آري‌هان و دنيزلي شد و حالا به عنوان سرمربي استيل‌آذين حال و روز نسبتا خوشي در ليگ برتر دارد.

7- خداداد عزيزي به خاطر حاشيه‌هاي ريز و درشت و درگيري با بيشتر مربيان، از سال 2000 به بعد بجز در راه صعود به جام جهاني 2006 در تيم ملي آفتابي نشد. بعدها وارد حرفه مربيگري شد، ولي در هيچ يك از تيم‌هاي ابومسلم، پيام و استقلال اهواز به نتيجه خوبي دست نيافت.

8- عليرضا منصوريان تا سال 86 به فوتبال باشگاهي در تيم‌هاي يوناني، آلماني و استقلال ادامه داد و بعد وارد وادي مربيگري شد كه تجربه اولش در ليگ نهم با پاس همدان كمي تا قسمتي شبيه فاجعه بود.

9- نعيم سعداوي هم پس از آن در تيم ملي ديده نشد. پس از چند سال بازي در فولاد وارد حرفه مربيگري شد، ولي بجز سرمربيگري در دسته اول و دستياري قطبي و پيرواني در پرسپوليس و بوناچيچ و جلالي در فولاد ردپاي مشخصي از خود برجاي نگذاشته است.

10- محمد خاكپور هم پس از قهرماني بازي‌هاي آسيايي 98 براي تيم ملي بازي نكرد. او بعدها به آمريكا كوچ و در آنجا مدرسه فوتبال داير كرد. بازگشت به ايران و دستياري مايلي‌كهن در فولاد هم تجربه بسيار بدي برايش بود. خاكپور اعلام كرده كه ديگر در فوتبال ايران مربيگري نخواهد كرد.

11- رضا شاهرودي هم پس از جام‌جهاني راهي ليگ تركيه و چين شد و پس از بازگشت به پرسپوليس از فوتبال بدون سر و صدا كناره‌گيري كرد. بجز چند دستياري كوتاه مدت در دسته اول و زيرگروه، او هم تاثير خاصي در عالم مربيگري نداشته است.

12- علي‌اكبر استاداسدي پس از رسيدن به جام جهاني ديگر براي تيم ملي بازي نكرد. يكي دو سالي در عرصه باشگاهي بازي كرد و حالا جز سر زدن به تمرين‌هاي تيم ملي و تيم‌هاي باشگاهي تاثير ديگري در فوتبال ايراني ندارد.

13- سيدابراهيم تهامي هم پس از جام‌جهاني 98 كه البته فرصت حضور در آن را پيدا نكرد ديگر ردپاي ويژه‌اي از خود در فوتبال ايران بر جاي نگذاشت و فقط چند تجربه كوتاه‌مدت و نه چندان موفق در عرصه مربيگري به عنوان كمك مربي را پشت سر گذاشت.

14- مهدي مهدوي‌كيا تا پس از جام‌جهاني 2006 هم دوام آورد و بعد از دايي كاپيتان تيم ملي شد، ولي با ناكامي در راهيابي به جام‌جهاني 2010 از فوتبال ملي خداحافظي كرد. در هامبورگ روزگار خوشي داشت، ولي در اينتراخت فرانكفورت اين روزها بيشتر نيمكت‌ و سكونشين است.

15- و اما كريم باقري؛ در حالي كه همه همدوره‌هايش بازنشسته شده‌اند يا در حال خارج شدن از خط هستند، آقا كريم با اندامي مشابه روزهاي جواني در پرسپوليس همچنان بزرگي مي‌كند. بهترين گلزن تيمش و بهترين بازيكن نيم فصل نخست به انتخاب تماشاگران است. ما مي‌زنيم به تخته و شما هم برايش اسپند دود كنيد.

آرش رستم‌نمدي

"كارلو آنجلوتي" قصد دارد ماه ژانويه بازار خريد و فروش بازيكنان ايتاليا را هدف بگيرد. در اين گزارش آمده است؛ ميلان براي تمديد قوا و تقويت كادر تيم خود قصد دارد "ادين زيكو" از تيم ولفسبورگ را با مبلغي حدود 30 ميليون يورو جذب كند و بدين منظور درصدد است بازيكن مستعد خود يعني الكساندرو پاتو را با مبلغ اغوا كننده پيشنهادي چلسي معادل 58 ميليون يورو به اين باشگاه واگذار كند.

گفته مي‌شود؛ پاتو به زودي با آنجلوتي، مربي ايتاليايي چلسي كه ظاهرا علاقه وافري براي آوردن پاتو به استمفوردبريج دارد، رسما وارد گفت‌وگو خواهد شد.

به نظر مي‌رسد، آنجلوتي براي به خدمت گرفتن اين بازيكن در ژانويه، "رومن ابراهيموويچ" مالك ثروتمند باشگاه را تحت فشار بگذارد اما، با اين حال احتمال انتقال اين بازيكن در ماه ژوئن بيشتر است.

اين در حالي است كه هيچ اظهارنظر رسمي در اين خصوص تاكنون اعلام نشده است.

به گزارش مهر ، هفته پنجم از مرحله گروهي مسابقات فوتبال ليگ قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا چهارشنبه شب با برگزاري هشت بازي در گروه‌هاي چهارگانه اول پيگيري شد که طي آن تيم‌هاي بوردو فرانسه، بايرن مونيخ آلمان، بشيکتاش ترکيه، زسکا مسکو روسيه، رئال مادريد اسپانيا و چلسي انگلستان مقابل حريفان خود به برتري رسيدند و دو بازي نيز با نتيجه تساوي به اتمام رسيد.

در يکي از ديدارهاي حساس اين هفته تيم بوردو فرانسه در حضور بيش از 32 هزار تماشاگر حاضر در ورزشگاه «Jacques Chaban-Delmas» با 2 گل ميهمان خود يوونتوس را بدرقه کرد تا صعودش به عنوان صدرنشين گروه A به مرحله دوم مسابقات ليگ قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا قطعي شود.

در ديگر ديدار اين گروه تيم فوتبال بايرن مونيخ در غياب مهره‌هاي تاثيرگذار خود با يک گل از سد مکابي اسراييل گذشت تا براي صعود به مرحله دوم ليگ قهرمانان باشگاه‌هاي اروپا اميدوار شود. بايرن مونيخ براي راهيابي به جمع 16 تيم برتر اين رقابت‌ها بايد در ديدار آخر مرحله گروهي که روز سه شنبه 17 آذرماه برگزار مي شود، يوونتوس را در ورزشگاه دل آلپي تورين شکست دهد.

ديشب همچنين تيم فوتبال منچستريونايتد که پيش از اين صعود خود به مرحله يک هشتم نهايي مسابقات ليگ قهرمانان را قطعي کرده است، مقابل ميهمان خود بشيکتاش ترکيه با يک گل تن به شکست داد. سرآلکس فرگوسن که با تيم دوم خود به مصاف بشيکتاش رفته بود با گل دقيقه 20 رودريگو تلو غافلگير شد.

رئال مادريد يکي ديگر از تيم‌هاي پيروز ديدارهاي چهارشنبه شب ليگ قهرمانان بود که موفق شد با يک گل ميهمان خود اف ث زوريخ سوييس را شکست دهد. مهمترين اتفاق اين مسابقه بازگشت کريستيانو رونالدو به ترکيب رئال مادريد بود. او که به علت آسيبب ديدگي مدتها از ميدان دور بود در دقيقه 69 مسابقه به جاي رائول گونزالز وارد زمين شد. نتايج ديدارهاي شب گذشته ليگ قهرمانان به شرح زير است:

گروه A:بايرن مونيخ آلمان يک - مکابي حيفا اسراييل صفر
گل: ايويکا اوليچ (62)

بوردو فرانسه 2 - يوونتوس ايتاليا صفر
گل‌ها: فرناندو مينيگازو (54) و مروان شماخ (90)

گروه B :زسکا مسکو روسيه 2 - ولفسبورگ آلمان يک
گل‌ها: توماس نيسيد (58) و ميلوس کارسيچ (66) براي زسکا مسکو و ادين ژکو (19) براي ولفسبورگ 

منچستريونايتد انگليس صفر - بشيکتاش ترکيه يک
گل: رودريگو تلو (20)

گروه C:ميلان ايتاليا يک - مارسي فرانسه يک
گل‌ها: مارکو بوريليو (10) براي ميلان و لوچو گونزالز (16) براي مارسي 

رئال مادريد اسپانيا يک - زوريخ سوييس صفر
گل: گونزالو هيگواين (21)

گروه D:آپوئل قبرس يک - آتلتيکومادريد اسپانيا يک
گل‌ها: نناد ميروساوليويچ (5) براي آپوئل و سيمائو سابروسا (62) براي آتلتيکومادريد

پورتو پرتغال صفر - چلسي انگليس يک
گل: نيکولا آنلکا (69)

به گزارش مهر ، «پوهانگ استيلرز» کره جنوبي قهرمان آسيا براي بازي هاي سال آينده خود را به بازي هاي ليگ قهرمانان آسيا رسانده و اگر دو قهرمان سال‌هاي ديگر ، «گامبا اوزاکا» و «اوراوا ردز» ژاپن نيز بتوانند در رقابت‌هاي سال 2010 شرکت کنند آن وقت همه تيم‌هاي قهرمان از سال 2003 در بازيها حاضر خواهند بود.

الاتحاد عربستان که دو قهرماني آسيا را در کارنامه دارد ، «جئونبوک موتورز» برنده جام 2006 و العين امارات ديگر قهرماناني هستند که جمع برندگان را در سال آينده کامل مي کنند.

«توکوآکي سوزوکي» ، مدير بخش مسابقات باشگاهي کنفدراسيون فوتبال آسيا در خصوص چگونگي برگزاري اين رقابت‌ها در سال 2010 گفت: «ما از داشتن چنين جمع قدرتمندي در بازيهاي فصل آينده ليگ قهرمانان خوشحاليم. به غير از اسامي قهرمانان در ميان ديگر شرکت کنندگان هم تيم‌هاي قدرتمندي حضور دارند و اميدوارم فصل 2010 به اوج جذابيت ليگ قهرمانان برسد».

«اوراوا» اينک در رده چهارم جدول «جي ليگ» است و براي جبران پنج امتياز عقب افتاده و ايستادن در جمع سه تيم آخر کار مشکلي دارد. هر چند با قهرماني «گامبا اوزاکا» در جام امپراطور ، «اواراوا» حتي با مقام چهارم هم به آسيا مي رسد.

به غير از قهرمانان ليگ قهرمانان آسيا از سال 2002 ، نامداران ديگر بازيهاي باشگاهي آسيا نيز در رقابت‌هاي سال آينده حضور دارند که استقلال تهران ، سئونگنام کره جنوبي، الهلال عربستان و السد قطر در اين ميان هستند.

از بين 32 تيم باشگاهي 30 باشگاه از ليگ‌هاي کشوري يا جام حذفي به ليگ قهرمانان مي رسند و دو باشگاه از بازيهاي پلي آف بالا مي آيند تا در قرعه کشي روز 7 دسامبر 2009 (16 آذر 1388) در هشت گروه تقسيم مي شوند.

تيم‌هايي که تاکنون به ليگ قهرمانان آسيا 2010 رسيده‌اند به ترتيب زير هستند:

ژاپن
کاشيما آنتلرز

کره جنوبي
جئونبوک موتورز (قهرمان)
سوان بلووينگز (قهرمان جام حذفي)
پوهانگ استيلرز (نايب قهرمان)
سئونگنام ايلهوا (تيم سوم)

چين
بيجينگ گوان (قهرمان)
چانگچون ياتاي (نايب قهرمان)
هنان جيان يه (تيم سوم)
شاندونگ ليوننگ (چهارم)

ايران
استقلال تهران (قهرمان)
ذوب آهن (قهرمان جام حذفي)
مس کرمان (تيم سوم)
سپاهان اصفهان  (تيم چهارم)

عربستان سعودي
الاتحاد (قهرمان)
الشباب (قهرمان جام حذفي)
الهلال (تيم دوم)
الاهلي (تيم سوم)

امارات
الاهلي (قهرمان)
الجزيره (تيم دوم)
العين  (قهرمان جام حذفي - تيم سوم)

استراليا
ملبورن ويکتوري (قهرمان ليگ)
آدلايد يونايتد (تيم دوم)

ازبکستان
بنيادکار (قهرمان)
پاختاکور (تيم دوم)

اندونزي
پرسيپورا (قهرمان)

قطر
الغرافه (قهرمان)
السد (تيم دوم)

شايد در آن زمان، كسي چندان اين صحبت رضازاده را جدي تلقي نكرد، اما حالا كه 4 سال از آن زمان گذشته، افتخارآفرين وزنه‌برداري خود را بيش از پيش به صندلي رياست اين رشته نزديك‌تر مي‌بيند.

البته شايد اگر محمد علي‌آبادي سال گذشته چراغ سبز نشان مي‌داد، حسين رضازاده در راس فدراسيون وزنه‌برداري جايگزين بهرام افشارزاده مي‌شد؛ مديري كه به واسطه تصدي دبير كلي كميته ملي المپيك به ضرورت بايد مديريت فدراسيون وزنه‌برداري را به فرد جديدي واگذار مي‌كرد.

در آن مقطع، افشارزاده گزينه پيشنهادي‌اش رضازاده بود، اما وقتي خوب موضوع مورد ارزيابي قرار گرفت، مسوولان سازمان به اين نتيجه رسيدند كه فعلا براي رياست رضازاده زود است، بويژه آن كه استفاده از علي دايي در راس تيم ملي فوتبال، چشم‌انداز مثبتي را پيش‌روي مسوولان امر قرار نمي‌داد.

براي همين نيز قرار بر اين شد كه رضازاده در مسووليت مديريت تيم‌هاي ملي و سرمربي تيم ملي بزرگسالان به كارش در وزنه‌برداري ادامه دهد.

اما امروز كه مديريت سازمان عوض شده، شرايط فرق كرده است، جدا از همكاري حميد سجادي و حسين رضازاده در هيات مديره سايپا، علي سعيدلو نيز بدش نمي‌آيد كه حوزه مسووليتي قهرمان اردبيلي وزنه‌برداري را گسترش دهد. منابع نزديك به سازمان در اين خصوص معتقدند كه حكم سرپرستي فدراسيون وزنه‌برداري طي روزهاي اخير به نام رضازاده انشا خواهد شد تا وي كه هم‌اينك در رقابت‌هاي جهاني گويانگ كره جنوبي حضور دارد، در بازگشت از كره شرايط را متفاوت‌تر از پيش براي خود ببيند.

خود حسين رضازاده نيز قبل از ترك تهران و عزيمت به رقابت‌هاي جهاني در گفتگو با «جام‌جم» تصريح داشت كه موضوع سرپرستي‌اش در فدراسيون تمام شده است و از ما خواست فعلا اين مساله را رسانه‌اي نكنيم، اما با توجه به اين ‌كه موضوع حضور رضازاده در راس فدراسيون وزنه‌برداري تقريبا تمام شده است، مناسب ديديم اين موضوع را به سمع و نظر شما برسانيم.

به گزارش مهر ، در اين مراسم که عصر امروز (سه شنبه) در هتل «شانگريلا» شهر کوالالامپور مالزي برگزار شد، برترين هاي سال 2009 آسيا معرفي شدند. در اين بين کشورهاي شرق آسيا در بخش هاي مختلف جوايز را درو کردند و دست کشورهاي غربي همچون ايران از جوايز کوتاه ماند.

فدراسيون فوتبال ايران و هادي عقيلي در بخش‌هاي بهترين فدراسيون (مردان) و بازيکن برتر کانديداي دريافت جايزه بودند که نتوانستند در تقابل با کشورهاي شرق آسيا راه به جايي ببرند.

اسامي برترين هاي سال 2009 آسيا به شرح زير اعلام شد:

فدراسيون برتر آسيا (مردان): کره شمالي (در اين بخش فدراسيون فوتبال ايران هم جز کانديداها بود.)
فدراسيون برتر آسيا (زنان): ژاپن
بازي جوانمردانه (مردان): ژاپن
بازي جوانمردانه (زنان): ژاپن
کمک داور سال آسيا (مردان): متيو کريم از استراليا
کمک داور سال آسيا (زنان): ژانگ لينگ لينگ از چين
بهترين داورآسيا (مردان): راوشن ايرماتوف از ازبکستان
بهترين داور آسيا (زنان): هونگ ايون آ  از کره جنوبي
بهترين ناظر مسابقات آسيا (مردان): مازن رمضان از لبنان
بهترين ناظر مسابقات آسيا (زنان): کانيا کئوماني از لائوس
مربي سال آسيا (مردان): هو جونگ مو از کره جنوبي
باشگاه سال آسيا (مردان): پوهانگ استيلرز کره جنوبي
تيم ملي سال آسيا (مردان): کره شمالي
تيم سال آسيا (زنان): تيم زير 19 سال ژاپن
بازيکن جوان سال آسيا (مردان): کي سئونگ هيونگ از کره جنوبي
بازيکن جوان سال آسيا (زنان): مانا ايوابوچي از ژاپن
بازيکن سال آسيا: ياسوهيتو اندو از ژاپن

جايزه «الماس آسيا» به فاروق بوزو از سوريه که پيش از اين رياست کميته داوران کنفدراسيون فوتبال آسيا را برعهده داشته است، تعلق گرفت.

تاريخچه بهترين هاي سال فوتبال آسيا

در طول 15 سال برگزاري مراسم انتخاب بهترين بازيکن فوتبال آسيا، فوتبال ايران چهار بار اين عنوان را به خود اختصاص داده است.

از آغاز اهدا جوايز ساليانه AFC به بهترين بازيکن سال آسيا ژاپني‌ها، ايراني‌ها و بازيکنان عربستان سعودي نقش فعال‌تري در اين ميان داشته‌اند و هر کدام چهار بازيکن را به عنوان بهترين هاي آسيا معرفي کرده اند.

1994: سعيد العويران (عربستان)
1995: ماسامي ايهارا (ژاپن)
1996: خداداد عزيزي (ايران)
1997: هيده توشي ناکاتا (ژاپن)
1998: هيده توشي ناکاتا (ژاپن)
1999: علي دايي (ايران)
2000: نواف التمياط (عربستان)
2001: فان زهي (چين)
2002: شينجي اونو (ژاپن)
2003: مهدي مهدوي کيا (ايران)
2004: علي کريمي (ايران)
2005: حمد المنتشري (عربستان)
2006: ابراهيم خلفان (قطر)
2007: ياسر القحطاني (عربستان)
2008: سرور جپاروف (ازبکستان)
2009: ياسو هيتو اندو (ژاپن)

ره‌آورد ايران از جوايز بهترين هاي سال آسيا

1994: بهترين کمک داور( محمد فنايي)
1995: ---
1996: بهترين بازيکن (خداداد عزيزي) و جايزه بازي جوانمردانه
1997: بهترين بازيکن جوان (مهدي مهدوي کيا)، بهترين گل سال (مهدي مهدوي کيا) و بهترين تيم ملي سال
1998: بهترين تيم ملي سال و جايزه بازي جوانمردانه
1999: بهترين بازيکن (علي دايي)
2000: ---
2001: ---
2002: بهترين تيم ملي فوتسال
2003: بهترين بازيکن (مهدي مهدوي کيا)، بهترين داور(مسعود مرادي) و بهترين تيم ملي فوتسال
2004: بهترين بازيکن (علي کريمي) و بهترين تيم ملي فوتسال
2005: بهترين تيم ملي فوتسال
2006: ---
2007: بهترين تيم ملي فوتسال و بهترين بازيکن فوتسال (وحيد شمسايي)
2008: بهترين فدراسيون، بهترين تيم ملي فوتسال و  بهترين بازيکن فوتسال (وحيد شمسايي)
2009: ---

در اين روز ، پله که با تيم خود سانتوز در مقابل تيم واسکودوگاما در ورزشگاه 200 هزار نفري ماراکانا شهر ريودوژانيرو حاضر شده بود با به ثمر رسيدن هزارمين گل خود ، نام اين ديدار را نيز در تاريخ ثبت کرد.

پله اين گل را روي يك حركت آكروباتيك زيبا و به شكل  قيچي برگردان وارد دروازه تيم واسكودو گاما كرد.

او با تيم ملي فوتبال برزيل در 3 دوره جام جهاني سال 1958 ، سال 1962 و سال 1970 ميلادي فاتح اين جام شده بود و برزيل توانست به همراه پله براي هميشه جام ژول ريمه را به خانه ببرد.

در سال 2000 ميلادي ، پله توسط فدراسيون بين المللي فوتبال فيفا به عنوان بازيکن قرن معرفي شد.

پله آخرين بازي حرفه اي خود که به منزله بازي خداحافظي اش بود را با تيم فوتبال کاسموس نيويورک انجام داد.

در اين بازي تيم کاسموس در ورزشگاه جيانت استاديوم نيويورک در مقابل تيم ملي برزيل بازي خداحافظي سلطان پله را برگزار کرد.

پله در دوران حرفه اي فوتبال خود 1281 گل را در 1363 بازي رسمي به ثمر رساند.

به اين ترتيب ، درروز 19 نوامبر سال 1969 ميلادي ادسون آرانتس دوناسيمنتو ملقب به سلطان پله جادوگر فوتبال برزيل و جهان هزارمين گل دوران حرفه اي خود را در مقابل تيم واسکودوگاما در ورزشگاه ماراکانا شهر ريودوژانيرو به ثمر رساند.

نام پله به عنوان «بازيکن قرن» و جادوگر فوتبال جهان به تاريخ پيوسته است.

بهرام افتخاري

به گزارش مهر ، مسابقات انتخابي جام جهاني 2010 شب گذشته (چهارشنبه) با برگزاري 6 ديدار در 3 قاره اروپا ، آفريقا و آمريکا (مرکزي و جنوبي) به پايان رسيد و در نهايت با صعود تيم‌هاي الجزاير ، فرانسه ، يونان ، اسلووني ، پرتغال ، فرانسه و اروگوئه ، 32 تيم حاضر در نوزدهمين دوره جام جهاني فوتبال مشخص شدند.

به غير از تيم آفريقاي جنوبي ميزبان مسابقات ، 31 تيم ديگر شرکت کننده در اين رقابت‌ها به شرح زير هستند:

قاره اروپا:
انگلستان ، اسپانيا ، آلمان ، اسلواکي ، ايتاليا ، صربستان ، دانمارک ، سوييس ، هلند ، فرانسه ، يونان ، اسلووني و پرتغال 

قاره آمريکاي جنوبي و آمريکاي لاتين:
آرژانتين ، شيلي ، برزيل ، پاراگوئه و اروگوئه

قاره آمريکاي شمالي ، مرکزي و حوزه درياي کاراييب:
آمريکا ، مکزيک و هندوراس

قاره آسيا:
استراليا ، ژاپن ، کره جنوبي و کره شمالي

قاره آفريقا:
ساحل عاج ، نيجريه ، کامرون ، غنا و الجزاير

قاره اقيانوسيه:
نيوزلند

نوزدهمين دوره مسابقات فوتبال جام جهاني از 11 ژوئن سال 2010 و به مدت يک ماه در آفريقاي جنوبي برگزار مي شود. اين نخستين دوره رقابت‌هاست که به ميزباني قاره آفريقا انجام خواهد شد.

از 10 سال پيش از او به عنوان پديده جديد مسابقه‌هاي اتومبيلراني فرمول يك ياد مي‌شد و او هيچ‌گاه در آن سال‌هاي آرامش و كمك اطرافيان و مساعدت اوضاع، عنوان جهاني را تصاحب نكرد، ولي امسال كه رقابت‌هاي فرمول يك به خاطر بحران اقتصادي جهان با شكل و شمايل و وضعيتي متفاوت در اردوي برخي تيم‌ها سپري و شرايطي غيرعادي بر اين پيكارهاي پرزرق و برق عجين با پول حاكم شد، سرانجام به اين عنوان رسيد تا باز ثابت شود كه با وجود همه قانونمداري‌ها و تلاش عده‌اي براي حفظ و اجراي برنامه‌ها، زندگي حساب ندارد و گاهي چيزي در بدترين شرايط اجتماعي حاصل مي‌آيد كه پيشتر در بهترين شرايط نيز به آن دستيابي صورت نگرفته بود.

باتون و هم تيمي برزيلي‌اش روبنز باري‌كلو حتي در پاييز سال پيش به كلي از شركت در فصل 2009 رقابت‌هاي فرمول يك قطع اميد كردند، زيرا هوندا، تيمي كه اين دو راننده مجرب در آن عضويت داشتند بر اثر كمبودهاي اقتصادي، اعلام تعطيلي موقت و عدم شركت در اين فصل كرد و دو ماه در همين نااميدي سپري شد و باتون كه از 1999 وارد فرمول يك شده بود، حتي نتوانست تيمي ديگر را بيابد. درست در موقعي كه او به كلي قطع اميد كرده بود، براون امتياز هوندا را خريد و با كسب پروانه مربوط وارد رقابت‌هاي گراندپري اتومبيلراني 2009 شد. باز هم همه چيز براي باتون و باري‌كلو تيره و تار به نظر مي‌رسيد؛ چطور مي‌شد در يك تيم خلق‌الساعه كه بر ويرانه‌هاي يك تيم ورشكسته ساخته شده، پيروز شد؟ اما در يكي از عجيب‌ترين وقايع دوران معاصر ورزش، باتون و باري‌كلو و بويژه اولي تورنمنت‌هاي اوايل فصل را قبضه كردند و باتون در 8 مسابقه نخست فصل 6 بار قهرمان شد و از همانجا قهرماني‌اش را حتمي ساخت. زيرا توانست بر پايه همان اندوخته عظيم امتيازي نيم‌فصل اول، در نيمه دوم فصل با گرفتن تك‌امتيازهاي مورد نياز از گزند تيم‌هاي ردبول، فراري و مك‌لارن و بويژه سباستين فتل آلماني و مارك وبر استراليايي مصون بماند.

تعجب شديد

با وجود گذشت هفته‌ها از قطعيت قهرماني باتون كه با كسب رتبه پنجمي در تورنمنت ماقبل پاياني فصل در سائوپولوي برزيل و در پيست مشهور اينتر لاگوس اين شهر حاصل آمد، هنوز نزديكان وي از اين واقعه ابراز تعجب شديد مي‌كنند و بدرستي مي‌گويند باتون درست در فصلي به سال‌هاي صبرش پايان بخشيده كه همه شرايط و مقدمات براي ادامه ناكامي او مهيا و فراهم بوده است. يكي از آنها پدر جنسن باتون است و ديگري راس براون مدير تيم براون. باتون 29 ساله در پاييز 2009 و در حالي كه بعد از شركت در تورنمنت بي‌تاثير پاياني فصل (10 آبان در امارات)‌ مجبور است با استراحتي كوتاه تداركاتش را براي فصل 2010 شروع كند، مي‌گويد: «وقايع اين فصل و قهرماي من شگفت‌انگيز بوده‌اند. از اولين باري كه در يك مسابقه اتومبيلراني (در شاخه موسوم به كارتينگ)‌ شركت كردم 21 سال مي‌گذرد. از همان لحظه با اين كه كودكي بيش نبودم عاشق اين رشته خطرناك شدم. من كلا پيروزي و فتح مسابقه‌ها را بسيار دوست دارم، اما بايد اعتراف كنم كه اين مساله تا قبل از امسال بسختي و بندرت حاصل مي‌آمد. مدتي فكر مي‌كردم حتي اگر تك تورنمنت‌هاي متعددي را در اين رشته ببرم، هرگز در مجموع امتيازات فصل قهرمان نخواهم شد، زيرا آدم‌هاي شاخص اين رشته را به درست يا غلط بسيار متفاوت با خود مي‌يافتم. گذشت زمان بتدريج نظراتم را عوض كرد و اينك بسيار خوشحالم كه سرانجام قهرمان اتومبيلراني جهان شده‌ام. بايد اعتراف كنم كه در ماه‌هاي اخير فشار روحي زيادي به من و هم‌تيمي‌ها و وابستگانم وارد شد، زيرا رقابت شديدي در اين مسابقه‌ها وجود داشت و رسيدن ساير اتومبيلرانان به من در جدول رده‌بندي غيرممكن نبود. سعي كردم اين فشار و مشكلات مرتبط با آن را در وجود خود آشكار نكنم، زيرا نشانه بدي است و از اين مي‌گويد كه آدم ضعيفي هستيد. با اين وجود اين كار اصلا آسان نبود و هر روز به گونه‌اي در مخمصه قرار داشتم.

تركيبي از تهاجم و حسابگري

باتون در فصل پايان يافته 2009 تركيبي از تهاجم و حسابگري بود. او در نيمه نخست مسابقه‌ها و زماني كه فشار روحي بر او طاقت‌فرسا نشده بود و پيروزي‌هاي مكرر او حريفان را شوكه كرده بود، تورنمنت پشت تورنمنت برد و سپس در نيمه دوم فصل همان‌طور كه قبلا آمد اقدام به حفظ برتري‌اش و دور نگه داشتن خود از تيررس رقبايي كرد كه سد تسخير‌ناپذير اوليه تيم براون را شكسته بودند.

با اين اوصاف بين باتوني كه امسال در رقابت‌هاي فرمول يك رويت و بشدت تحسين شد با جوان تازه‌كاري كه 10 سال پيش براي اولين بار اين رقابت‌ها را تجربه كرد، تفاوت‌هاي بسياري وجود دارد. او ابتدا 10 سال پيش براي اولين بار در فرمول يك حاضر شد و اين كار زماني براي او مقدور گشت كه در يك تست سرعت براي كسب مجوز شركت در بالاترين سطح پيكارهاي اتومبيلراني بر رقبايي چون برونو‌يان كوييرا چيره شد و در هيئت جواني 19ساله به عضويت تيم ويليامز در آمد. اما رخدادهاي بعدي به شيريني اين انتخاب و به توفيق قدم‌هاي نخست نبودند. او گاه مي‌درخشيد اما در هيچ تورنمنتي اول نمي‌شد و عده‌اي مي‌گفتند او سطحي‌تر و غيرجدي‌تر از آن است كه بر خلاف شعارهاي داده شده درباره وي واقعا روزي بتواند مرد اول اين رشته ورزشي ماجراجويانه باشد. رفاه‌طلبي وي نيز مزيد بر علت شده بود تا كارشناسان او را يك راننده فاقد عمق بدون آينده توصيف كنند.

بخت‌آزمايي بي‌نتيجه

باتون فقط يك سال در ويليامز ماند و در آن تك‌فصل تنها به رتبه هشتم دنيا رسيد. او سپس به عنوان يار قرضي به بنه‌تون پيوست و تا 2002 كه آنها به رنو تغيير نام دادند در اين تيم باقي‌ماند. آنجا نيز مشكلاتي براي باتون بروز كرد زيرا وقتي وي انتظارهاي موجود را برآورده نكرد، فلاويو برياتوره مدير رنو گفت ترجيح مي‌دهد با جوان مستعد تازه‌اي از اسپانيا به نام فرناندو الونسو كار كند كه در تضاد با باتون ريتم نتايج ثابت‌تري داشت و از نوسان دور بود. باتون كوشيد دور از فرمول يك در مسابقه‌هاي موسون به American Racing در كشور زادگاهش بخت‌آزمايي كند؛ اما به خاطر باقي بودن قراردادش با ويليامز و مشكلات حقوقي و قضايي مترتب بر اين قضيه ابتدا مجبور به نيمه‌كاره گذاشتن حضورش در رقابت‌هاي مذكور و سپس خريداري باقيمانده قراردادش از سران ويليامز شد، او آن گاه به هوندا كه به نوبه خود جانشين تيم بار شده بود پيوست تا مجددا در فرمول يك بماند و شركت كند همين اقدام بود كه با وجود تاخير فراوان در ثمر دادن و گذشت مدتي طولاني براي شكوفا شدن، سرانجام وي را به قله اتومبيلراني رساند و به يكي از خبرساز‌ترين مردان ورزش در سال روبه پايان 2009 بدل كرد. باتون بالاخره در گراندپري 2006 مجارستان اولين قهرماني‌اش را در يكي از مسابقه‌هاي فرمول يك تجربه كرد، هرچند اين برد نوبرانه صرفا در صد و سيزدهمين مرتبه حضور وي در يكي از اين سري مسابقه‌ها حاصل آمد.

او مي‌داند

اين برد باتون را اميدوارتر و در مسير حركتش محكم‌تر كرد و هر چند دو سال اضافي طول كشيد و در اين حد فاصل كيمي رايكونن فنلاندي با فراري و لوييس هميلتون هموطن جوان‌تر و سياهپوست باتون با مك‌لارن در سال‌هاي 2007 و 2008 قهرمان جهان شدند اما بخت باتون نيز باز شد و او در براون، تيمي كه راس براون بر خاكسترهاي تيم تحليل رفته و سوخته هوندا بنا كرد، به شكل فوق‌العاده‌اي اوج گرفت و چشم‌ها را خيره و رقبايش از جمله نام‌هايي را كه‌ آورديم و همچنين فيليپو ماسا (كه در اواخر فصل بشدت مجروح شد)‌ و هايكي كووالانين فنلاندي، جان كارلو فيسي‌كلا و يارنو ترولي ايتاليايي را مغلوب و بشدت غافلگير كرد و قهرمان جهان شد. قهرمان جديد اتومبيلراني جهان، در مجموع مردي مبادي آداب، آرام و گشاده‌روست كه از حاشيه‌ها دوري مي‌كند و گاه به ورزش بسيار سنگين‌ تريا تلون (سه‌گانه)‌ مي‌پردازد تا براي فرمول يك نشاط و توان بيشتري داشته باشد. حرف آخر را درباره او راس براون مي‌زند: «باتون در رانندگي فوق‌العاده و استاد در كنترل اوضاع مختلف است، او دقيقا مي‌داند در هر مسابقه‌اي چه بايد بكند. او بيهوده قهرمان جهان نشده است.»

مترجم: وصال روحاني منبع: Observer
نوامبر 2009