برنامه و سایت آنلاین بررسی نحوه واکنش مواد و ترکیبات شیمیایی با همدیگر
در سایت زیر شما می توانید ، نحوه واکنش مواد و ترکیبات شیمیایی مورد استفاده تان را با یکدیگر تعیین نمایید که این موضوع هم در بحث انبارش مواد شیمیایی نامتناجس در کنار یکدیگر و هم در بحث ارزیابی خطر مواد شیمیایی و نیز تهیه MSDS مواد شیمیایی بسیار مورد استفاده می باشد.
در این سایت شما با وارد کردن مواد شیمیایی مورد نظرتان در بخش My Chemicals و پس از آ
ن با وارد شدن به قسمتReactive می توانید اثرات دو ماده شیمیایی مورد نظر تان را باهم مشاهده نمایید.
ورود به سایت واکنش مواد و ترکیبات شیمیایی با همدیگر
نوشته شده در 2009/11/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید

يكي از مهمترين مباحثي كه درباره سلولهاي بنيادين و تكنيكهاي نوين توليد آنها مطرح ميشود، سلولهاي بنيادينpluripotent يا به اختصارiPS هستند. به تازگي گروهي از محققان در دانشگاه هاروارد به دستاوردهاي جالب توجهي در زمينه توليد موثر اين سلولها دست يافتهاند و معتقدند كه ميتوان از آن براي كمك به فرآيند درماني بسياري از بيماران استفاده كرد. دكتر كوين ايگان، استاديار علوم زيستشناسي در انستيتو سلولهاي بنيادين دانشگاه هاروارد كه در صدر اين تحقيقات قرار دارد، درباره جنبههاي مختلف اين تلاش و دستاوردهاي جديد آن صحبت كرده است.
سلولهايiPS در بدن چگونه توليد ميشود و شما براي توليد موثر آنها چا كار خاصي انجام دادهايد؟
در سالهاي اخير تحقيقات زيادي در اين زمينه انجام شده است. اين تحقيقات نشان ميدهند كه در بدن به طور طبيعي 4 ژن در توليد اين سلولهاي مهم نقش دارند. ما براي اينكه اين سلولها را با راندمان و كيفيت بالايي توليد كنيم، به استفاده از نوعي ماده شيميايي روي آوردهايم كه نهتنها ميتوان آن را جايگزين تعدادي از اين ژنها كرد، بلكه با سرعت و كيفيت قابلتوجهي نيز توليد ميشوند.
شما به 4 ژن اشاره كرديد. آيا ماده شيميايي كه شناسايي كردهايد جايگزين تمامي اين ژنها ميشود؟
نه كاملا. بررسيهاي ما نشان دادهاند كه ميتوان اين ماده شيميايي را جايگزين 2 مورد از اين ژنها كرد. در حقيقت ما موفق شده ايم تا با استفاده از اين ماده شيميايي نيمي از يك راه دشوار را طي كنيم كه مطمئنا راه را براي آينده باز خواهد كرد. ما براي دستيابي به اين ماده شيميايي كه اساس اين تحقيقات را تشكيل ميدهد آزمايشهاي مختلفي انجام داديم و براي دستيابي به بهترين گزينه از طيف نسبتا وسيعي از گزينهها انتخاب كرديم.
كمي درباره اين ماده شيميايي و جايگزين شدن آن به جاي ژنهاي مورد نظر صحبت كنيد.
ماده شيميايي مورد نظر ماRepSox نام دارد. ما به اين نتيجه رسيدهايم كه ميتوان اين ماده شيميايي را جايگزين 2 ژن طبيعي به نامهاي2Sox وcMyc كرد. اين ژنها از مجموع 4 ژني هستند كه در حال حاضر براي برنامهريزي دوباره و تنظيم سلولهاي بنياديني بالغ در وضيت جنيني به كار گرفته ميشوند. اين سلولها را ميتوان معادل زيستي سلولهاي بنيادين جنيني برشمرد. نكته مهم اين است كه ميتوان اين سلولها را از سلولهاي بيماران مختلف توليد كرد و آنها را براي پيوند زدن به همان بيماران به كار برد.
فكر ميكنيد از اين تكنيك براي كمك به چه بيماراني ميتوان استفاده كرد؟
راهبرد اوليه ما اين است كه بتوانيم از اين تكنيك براي درمان بيماريهاي مختلفي استفاده كنيم، اما نكته مهم اين است كه بشود از آن براي كمك به بيماراني استفاده كرد كه به اختلالات پيچيدهاي نظير پاركينسون و آلزايمر مبتلا هستند. توليد موثر سلولهايiPS اين اميدواري را براي ما ايجاد كرده است كه به عنوان مثال بيمار مبتلا به آلزايمر يا پاركينسون را با استفاده از آن سلولهاي عصبي درمان كنيم كه از سلولهاي خودش گرفته شدهاند.
آيا مزيت ديگري نيز براي اين تكنيك ميتوان متصور شد؟
زماني كه از سلولهاي خود بيمار براي به دست آوردن سلولهاي عصبي استفاده ميشود، اين نگراني نيز از بين ميرود كه بدن بيمار و سيستم ايمني آن سلولهاي پيوندي را دفع كنند. در گذشته و در تلاشهاي مشابهي كه براي كمك به اين دسته از بيماران صورت گرفته، همواره اين نگراني وجود داشته است كه سيستم ايمني بدن بيمار سلولها و بافتهايي پيوندي را دفع كنند.
واكنش محافل علمي و تحقيقاتي جهان نسبت به اين دستاورد چگونه بوده است؟
با توجه به اين كه يكي از مهمترين رويكردهاي جهاني براي درمان بيماريهاي پيچيدهاي نظير پاركينسون و آلزايمر استفاده از تكنيك پيوند سلولهاي بنيادين است، انجام هر گونه تلاش تحقيقاتي در اين زمينه كه با دستاوردهاي چشمگير همراه باشد، با استقبال جهاني روبهرو خواهد شد. تحقيقات ما نيز از اين قاعده مستثنا نبوده است. ما فكر ميكنيم با توجه به موفقيتهايي كه در مراحل آزمايشگاهي به دست آوردهايم، در آينده ميتوان از آن به عنوان تكنيك مهم درماني استفاده كرد.
بدون شك استفاده از مادهاي شيميايي براي توليد سلولهاي بنيادين حاكي از جاهطلبي است كه تيم تحقيقاتي در اين زمينه داشته است؟
ما هم اين گونه فكر ميكنيم، اما به اين نكته توجه داشته باشيد كه همه چيز در ابتداي راه خود قرار دارد و ضروري است تا بررسيهاي آزمايشگاهي بيشتري انجام شود. تا اينجاي كار، توليد اين سلولها با استفاده از اين ماده شيميايي هيچ خطري در بر نداشته، اما گذشت زمان و انجام فازهاي آزمايشاتي بيشتر اين ادعا را ثابت خواهد كرد. البته بايد به اين نكته نيز اشاره كنم كه در گذشته نيز محققان به اين نتيجه رسيده بودند كه با تكيه بر اين تكنيك ميتوان توليد سلولهاي بنيادين را توسعه داد، اما دستيابي به ماده شيميايي مورد نظر همواره چالشي بزرگ فراروي آنها بوده است.
چشمانداز توسعه اين فناوري نوين را چگونه ارزيابي ميكنيد؟
از آنجاكه اين تكنيك درماني با سلامت و حيات بيماران ارتباط تنگاتنگي خواهد داشت، ضروري است تا سالهاي طولاني روي آن كار شود. ارزيابيهاي ما بر اين است كه ميتوان بين يك تا 2دهه آينده با توليد سلولهاي بنيادين براي ترميم بافتهاي مختلف بدن بيماران استفاده كرد. در اين فناوري نوين و همچون ساير دستاوردهاي پزشكي، ابتدا چنين سلولهايي را روي حيوانات آزمايشگاهي مورد بررسي قرار خواهيم داد و در صورت كسب موفقيتهاي بيشتر، سراغ نمونههاي انساني خواهيم رفت اما تا آن روز بايد بيش از يك يا حتي 2 دهه انتظار كشيد.
در اين پروژه از چه حمايتهايي برخوردار بودهايد؟
به دليل اهميت كار، مراكز تحقيقاتي و مطالعاتي زيادي از ما حمايت كردهاند كه از آن جمله ميتوان به انستيتو سلولهاي بنيادين هاروارد به عنوان مركز اصلي اشاره كرد. همچنين، بنياد سلولهاي بنيادين نيويورك و انستيتو پزشكي هاوارد هاگز نيز حمايتهاي تحقيقاتي و مالي زيادي داشتهاند. در اين پروژه گروهي از دانشجويان و محققان با تجربه حضور داشتهاند كه طي بيش از 3 سال همكاري نزديك توانستهايم به اين مرحله برسيم.
دكتر كوين ايگان در يك نگاه
دكتر كوين ايگان استاديار علوم زيستشناسي در انستيتو سلولهاي بنيادين دانشگاه هاروارد در راس گروه آزمايشگاهي كوين در اين دانشگاه معتبر قرار دارد و عمده تحقيقات خود را در زمينه زيستشناسي انساني و سلولهاي بنيادين متمركز كرده است. او در سالهاي اخير هدايت گروهي از محققان جوان در زمينه توسعه فناوري توليد سلولهاي بنيادين به روشهاي مختلف و نوين را بر عهده داشته است.
مهدي پيرگزي
نوشته شده در 2009/10/29 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
منابع غني از پتاسيم
پتاسيم به مقدار فراوان درخاك و آب دريا وجود دارد زيرا مقدار سالمي از اين ماده معدني براي سلامت و حفظ حيات حيوانات و گياهان نيز لازم است. پتاسيم در حركت ماهيچه اي ، برانگيختگي اعصاب و كمك به فيلتر خون توسط كليه ها نيز نقش دارد. مهم ترين منابع پتاسيم در سبزيجات و ميوه جات مي باشد. محصولات لبني ، غلات ، گوشت و ماهي نيز به مقدار فراوان حاوي پتاسيم مي باشد. اما بهترين منابع پتاسيم عبارتند از:
*گوجه فرنگي
*سيب زميني
*آواكادو
*ميوه جات تازه(موز، پرتقال و توت فرنگي)
*آب پرتقال
*ميوه هاي خشك شده(كشمش، خرما، زردآلو و و الو خشك)
*اسفناج
*لوبيا و نخود
رژيم غذايي سرشار از ميوه جات و سبزيجات تازه بهترين روش براي كسب پتاسيم كافي است. اين نوع رژيم نه تنها براي كسب مواد معدني حياتي خوب است بلكه فوايد ديگري نيز دارند كه عبارتند از:
-كاهش بيماري هاي قلبي
-كاهش خطر سرطان
-كاهش خطر چاقي
-پتاسيم و كاهش فشار خون

يكي از مهم ترين مطالعات انجام شده در مورد اين عنصر حاكي از اين حقيقت است كه ماده معدني ذكر شده در كاهش فشار خون تاثير به سزايي دارد. اما مصرف قرص يا مكمل پتاسيم لازم نيست. فقط كافي است در رژيم غذايي خود سبزيجات و ميوه جات را قرار دهيد.
پتاسيم و كاهش كلسترول
تا كنون هيچ يافته اي ارتباط بين پتاسيم و تاثير آن بر كاهش كلسترول را ثابت نكرده است اما جالب است بدانيد كه اغلب مواد غذايي سرشار از پتاسيم در كاهش كلسترول نيز نقش به سزايي دارند.
مصرف روزانه پتاسيم چه قدر بايد باشد؟
مصرف منابع سرشار از پتاسيم و يا مكمل هاي پتاسيم براي افراد سالم بدون مانع است اما افرادي كه داراي مشكلات كليوي هستند بايد در زمينه مصرف پتاسيم محتاط تر عمل كنند .
نوشته شده در 2009/10/12 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
پلی مر شدن : ساختن مولكول های بزرگ از مولكولهای كوچك
گاهی شیمیدان ها پلیمرها را مولكولهای غولپیكر مینامند. مولكولهای غول پیكر؟ چشم انسان بزرگ نیستند.( در واقع این مولكولهای بزرگ با چشم دیده نمیشوند) ، اما در مقایسه با مولكولهای دیگر بسیار عظیمالجثهاند. پلیمرها از مولكولهای كوچكی به نام مونومر ساخته شدهاند. گاهی برای ساختن یك مولكول پلی مر ، هزارها مولكول مونومر مشارك میكنند. مونومرها اجزای ساختاری پلیمرها به شمار میآیند. فرآیندی كه به وسیلة آن مولكولهای كوچك مونومر به یكدیگر متصل میشوند و مولكولهای بزرگ پلی مر را پدید میآورند ، پلی مر شدن نامیده میشوند. مثلاً ، پلی اتیلن كه در تهیة كیسههای پلاستیكی مصرف میشوند ، از به هم پیوستن مولكولهای كوچك اتیلن به دست میآید.
پلیمرهای طبیعی
صدها سال است كه انسان از پلیمرهای طبیعی ، مانند نشاسته و پروتئینها ، به عنوان غذا ، از سلولز به صورت چوب برای ساخت مسكن ، از پشم ، پنبه و ابریشم برای تهیة لباس استفاده كرده است.
نشاسته از مونومورسی موسوم به گلوكز به وجود آمده است (گلوكز ، C6 H12 O6 ، یك قند ساده است) . پنبه از جنس سلولز است كه آن نیز پلی مر گلوكز به شمار میآید. چوب بیشتر از سلولز تشكیل شده است.
پروتئین های پلی مرهایی اند كه از مونومرهایی موسوم به آمینو اسید ساخته شدهاند. پشم و ابریشم دو نوع پروتئین از هزاران نوع پروتئین موجود در طبیعت به شمار میآیند.
همان طور كه اشاره كردیم ، موجودات زنده بدون وجود پلی مرها زنده نمی مانند. هر گیاه و هر جانوری به چندین نوع پلی مر نیاز دارد. به احتمال قورمه مهمترین پلیمرهای طبیعی نو كلئیك اسیدها میباشند كه اطلاعات ژنتیكی را همراه دارند و هر موجود زنده را از دیگر همنوعان خود حتی نیز میسازند.
پلیمرهای مصنوعی
همان طور كه اشاره كردیم ، پلی مرهای مصنوعی در آزمایشگاه یا صنعت به دست انسان از مونومرهای مناسب ساخته می شوند.
پلی اتیلن
پلی اتیلن سادهترین و ارزانترین پلی مر مصنوعی است كه در ساخت كیسههای پلاستیكی ، برای بستهبندی میوه و سبزی روكش لباس در خشكشویی و بسیاری از موارد دیگر استفاده میشود.
پلی اتیلن را از مونومر اتیلن تهیه میكنند. این هیدروكربن سیر نشده در مقیاس گسترده از كرا كینگ مواد نفتی بدست میآید. مولكولهای اتیلن بر اثر فشار و گرما در مجاورت كاتالیزگر مناسب به یكدیگر متصل میشوند و زنجیرهایی طویل تشكیل میدهند .
مولكولهای اتیلن
تعداد اتم های كربن در مولكولهای واقعی پلی اتیلن از چند صد تا چند هزار تغییر میكند.
پلی اتیلن كمی پیش از آغاز جنگ جهانی دوم كشف شد. این ماده عایق خوب الكتریسیته است و دماهای نسبتاً كم و زیاد را به خوبی تحمل میكند.
امروزه با استفاده از كاتالیزگرای مختلف و شرایط تجربی متفاوت ، دو نوع پلی اتیلن تولید میشود :
الف ) پلی اتیلن سنگین یا پر چگالی (HDPE) دارای مولكولهای خطی فشرده مبهم است . از این نوع پلی اتیلن برای تهیه اسباب بازی ،بطری شیر و غیره استفاده میشود.
ب ) پلی اتیلن سبك یا كم چگالی (LDPE) دارای مولكولهای شاخهدار است . شاخهها از نزدیك شدن مولكولهای پلی اتیلن با یكدیگر جلوگیری میكنند . در نتیجه، دمای ذوب آن كمتر از دمای ذوب پلی اتیلن پر چگالی است. اشیای ساخته شده از پلی اتیلن پر چگالی شكل خود را در آب جوش حفظ میكنند ، در حالی كه اثبات ساخته شده از پلی اتیلن كم چگالی در آب جوش تغییر شكل میدهند و چون بر اثر گرما نرم و انعطافپذیر میشوند ، از پلی اتیلن كم چگالی برای تهیه بطری پلاستیكی ، ورقههای پلاستیكی ، بطری آبفشان ، عایق سیمهای برق و بسیاری از لوازم منزل استفاده میشود.
پلیمرهای گرما – نرم (ترموپلاستیك) و گرما – سخت (ترموستینگ)
پلی مرها را با توجه به عكسالعملی كه در برابر گرما از خود نشان میدهند ؟ پلی مرهای گرما نرم (ترموپلاستیك) و پلیمرهای گرما – سخت (ترموستینگ) طبقهبندی میكنند. مثلاً ، هر دو نوع پلی اتیلن ترموپلاستیك هستند ، یعنی ، بر اثر گرما نرم میشوند و سپس بر اثر سرد شدن ، حالت فیزیكی ابتدایی خود را باز مییابند. بسیاری از پلاستیكهای متداول ترموپلاستیكاند. میتوان آنها را ذوب و دوباره قالب گیری كن . این عمل بارها و بارها قابل تكرار است. بعضی از پلاستیكها ترموستینگ هستند ، یعنی ، بر اثر گرما نرم نمیشوند ، بلكه بیش از پیش بر استحكام آنها افزوده میشود. مثلاً ، با كلیت و پلی مر فنول ـ فرمالدهید) یك از پلیمرهای ترموستینگ است.
خواص پلیمرها
چندین نوع پلیمر وجود دارد. خواص پلی مرها به پلی مر دیگر بسیار تغییر میكند. پیش از این اشاره كردیم كه بعضی از پلیمرها ترموپلاستیك اند ، یعنی ، میتوان آنها را ذوب و دوباره قالبگیری كرد.
پلیمرهای دیگر ترموستینگ میباشند ، یعنی ، وقتی سفت شدند ، دوباره نمیتوان آنها را با گرم كردن ذوب كرد.
این پلیمرها بر اثر گرما ، به جای نرم شدن ، تغییر رنگ میدهند و تجزیه میشوند.
پلی مرهای متبلور و پلی مرهای بیشكل
بعضی از پلیمرها متبلورند . مولكولهای این نوع پلیمر به طور منظم در كنار یكدیگر جای میگیرند و الیافی با استحكام كششی زیاد تشكیل میدهند. پلی مرهای دیگر بیشكلاند و مولكولهای این نوع پلیمر به طور تصادفی به دور یكدیگر پیچیدهاند.
آرایش مولكولهای پلی مر : (الف) آرایش بی شكل . (ب) آرایش متبلور
پلیمرهای متبلور الیاف مصنوعی جالب توجهی تشكیل میدهند ، در حالی كه پلیمرهای بیشكل كشسانهای خوبی به شمار میآیند. تمام پلیمرهای مصنوعی برای تولید الیاف مناسب نیستند ، اما پلیمرهایی كه قابل تبدیل به الیافاند ، خواصی بهتر از الیاف طبیعی از خود نشان میدهند . بیش از سه چهارم الیاف و پارچههایی كه امروزه از آنها استفاده میكنیم ، از پلیمرهای مصنوعی تهیه میشوند.
بررسیهای انجام شده نشان میدهد كه یك پیراهن پنبهای ، در طول عمر خود ، 88% بیشتر از پیراهنی كه از 65% پلی استر و 35% پنبه تهیه شده باشد ، انرژی مصرف میكند و برای شستن و اطو كردن كرون (پلی استر) جانشینی برای پنبه و ابریشم به شمار میآید ، اما از بسیاری جهات بهتر از الیاف طبیعی است ، مانند پنبه كپك نمی زند ، به اطو كردن نیاز ندارد. پارچههای تهیه شده از داكرون با 35 تا 50% پنبه همان ویژگیهای پنبه را نشان میدهد ، اما به اطو نیاز ندارند.
الیاف اكریلی مانند اورلون و آكریلان به الیاف پشمی شباهت دارند. لباسهای تهیه شده از الیاف آكریلی دارای زیبایی و گرمی لباسهای پشمیاند ، اما در آب گرم چروك نمیشوند ، مورد حمله بید قرار نمیگیرد و برخلاف پشم برای بعضی از اشخاص ایجا حساسیت نمیكنند.
بعضی از الیاف مصنوعی آنقدر محكم هستند كه با سیمهای فولادی قابل مقایسهاند. از جمله میتوان الیاف داینی ما را نام برد. این الیاف در هلند از مولكولهای بسیار بزرگ پلی اتیلن از حدود 100 مرتبه بزرگتر از مولكولهای پلی اتیلن معمولی ) ساخته شدهاند. پارچههای بافته شده از این الیاف آنقدر محكم هستند كه برای تهیه جلیقههای ضد گلوله افراد پلیس مصرف میشوند. این جلیقهها خیلی سبكتر و پوشیدن آنها راحتتر از جلیقهای فلزی قدیمی است.
پلیمرهای طبیعی
گلوكز ، نشاسته ، سلولز و گیكوژن به دستهای از تركیباتی آلی موسوم به كربوهیدرات تعلق دارند. كربوهیدراتها ضروریات زندگی ما را تأمین میكنند. ما نشاسته را میخوریم یا جانوران را با غلات (كه حاوی مقدار زیادی نشاسته هستند) تغذیه میكنیم و سپس گوشت و چربی آنها را به عنوان غذا مورد استفاده قرار می دهیم . از سلولز (چوب) برای خود مسكن میسازیم و از الیاف سلولزی مانند پنبه ، كتان ، ریون و سلولز استات برای خود لباس تهیه میكنیم . كربوهید راستهای در ساختار نوكلئیك اسیدها مشاركت دارند. بنابراین ، نقش مهمی در زیست سنتز پروتئینها بازی میكنند. پروتئینها گروه بزرگی از مواد طبیعی را تشكیل میدهند. گوشت انسان ، جانوران ، پرندگان و ماهیها همه از پروتئین ساخته شده است. مقادیر كنترلی پروتئین در برگ ، بذر ، ساقه و اندامهای ذخیره گیاهان یافت میشود. پروتئینها برای حفظ اندام و كاركرد درست تمام موجودات زنده ضروری میباشند.
نایلونها و پلی استرها : بسپارهای مرحلهای
بسپار (پلیسه)های سنتزی به دو دستهی بزرگ تقسیم میشوند : بسپارهای رادیكالی و بسپارهای مرحلهای . بسپارهای رادیكالی، مانند پلی اتیلن و سایر بسپارهای آلكن با فرایندهای زنجیری تهیه میشوند كه در آنها ، ابتدا آغازگر پیوند دو گانه یك تك پار آهن اضافه میشود و یك حد واسط واكنشپذیر به وجود میآورد. با افزایش این حد واسط به دومین واحد تك پار آلكن و تكرار این فرایند و افزایش واحدهای جدید تك پار به سر در حال رشد زنجیر ، بر بلندی زنجیر بسیار افزوده میشود.
بسپارهای مرحلهای با واكنشهای بسپارش بین دو مولكول عامل دار تهیه میشوند. هر پیوند جدید ، طی مرحلة مشخص تشكیل میشود و مستقل از سایر پیوندهای موجود در بسپار است و از واكنشهای زنجیرهای جذری نیست. مرحلة كلیدی تشكیل پیوند ، معمولاً جانشین هسته دوستی آسیل بر روی یك تركیب كربونیل است.
نایلونها
مشهورترین بسپارهای مرحلهای ، پلیآمیرها ،یا نایلونها هستند كه اولین بار توسط والاس كاروترز در شركت روپان تهیه شدند. نایلونها ، مانند سایر آمیدها ، معمولاً ، از واكنش یك دی آمین با یك دی اسید به دست میآیند. نایلونها در كارهای مهندس و تهیه الیاف به كار میروند ، تركیب از قدرت ضربه پذیری و مقاومت در برابر سایش، نایلون را به صورت یك جایگزین عالی برای ساخت بلبرینگ و چرخ دنده درآورده است . الیاف نایلونی ،كاربردهای گستردهای دارند و در تهیة لباس ، نخ لاستیك و طناب كوهنوردی مصرف میشوند.

پلیاسترها
همان طور كه پلی آمیدها با واكنش بین دی اسیدها و دی آمینها تولید میشوند ، پلی استرها نیز بسپارهای مرحلهای حاصل از واكنش بین دی اسیدها و دی الكلها است . مفیدترین پلی استر طی واكنش جانشینی هسته دوستی آسیل بین دی مستیل ترفتالات (دی متیل 1 ، 4- بنزن دی كربو كسیلات) و اتیلن گلیكول بدست میآید. فرآوردة این واكنش ، با نام تجاری داكرون برای تهیة الیاف پارچه و نخ تایر ، و با نام میلار برای ساختن فیلم پلاستیكی و نوار ضبط صوت به كار برده میشود. استحكام فیلم پلی استر ، همسنگ فولاد است.
خصوصیت زنجیری پلیمرها چه موقع شناخته شد؟
در حقیقت بزرگ بودن این مولكولها حداقل در سال 1861 میلادی به وسیله شیمیدان اسكاتلندی توماس گراهام شناخته شده بود ولی حدود 60 سال بعد از آن به طور عمومی مورد پذیرش قرار گرفت كه مولكولهای پلی مر از زنجیر دراز اتمها ساخته شدهاند.
گراهام به رفتار كند برخی از پلیمرها وقتی در حلالی حل شدهاند توجه كرد و آن را به درستی به دلیل اندازه بزرگ آنها دانست. او كلمه كولوئید ، یعنی چسب مانند را ابداع كرد كه ویژگیهای این مواد را توضیح میدهد. بالاخره تشخیص داده شد كه موادی مانند لاستیك ، سلولز و نشاسته نیز جزء این گروه از موادند.
كلمه كولوئید به مواد مختلفی اطلاق شد كه تعدادی از آنها مثل محلول صابون به معنایی كه امروز میدانیم پلیمر نیستند موادی از این قبیل مركب از مجتمع یا گروهی از مولكولهای كوچك هستند كه به وسیله نیروهای بین مولكولی قوی به هم متصل شدهاند ولی دارای خصوصیت زنجیر طویل كه اكنون به پلیمرها نسبت داده میشود نیستند . مجتمع بودن مولكولها به سهولت مورد قبول دانشمندان اواخر قرن نوزدهم میلادی كه وجود یك تك مولكول عظیمالجثه به سختی برایشان قابل تصور بود ، قرار گرفت. حتی بعد از اینكه دانشمندان آموختند كه چگونه پلیمرها ساخته میشوند و پلیمرها از نظر صنعتی اهمیت پیدا كردند و توصیه به میزان زیاد افزایش یافت نظریه مجتمع بودن پا برجا ماند.
در حقیقت تا وقتی كه هرمن اشتاودینگر در اوایل سالهای 1920 متقاعد نشده بود كه پلیمرها دارای خصوصیت بلند زنجیری هستند چیزی اكنون به عنوان توضیحی صحیح از ساختمان پلی مرها میدانیم به طور وسیع پذیرفته نشده بود اشتاودینگر دانشمندی آشنا به چند رشته از علوم بود كه سنتز و خواص تعداد زیادی از پلیمرها را با اسلوب صحیح بررسی كرد و مصر بود كه فقط خصوصیت بلند زنجیری میتواند شاهدات او را توضیح دهد . شواهد او قانع كنند. بود و جایزه نوبل سال 1953 را ربود.
اتفاقی بودن جرم مولكولهای پلیمر
چون پلیمرها دارای وزن مولكولی زیاد و ساختمان زنجیری بلند منحصر به فردی هستند ، كاملاً از مواد معمولی متفاوتند شیمیدانها بیشتر موادی را كه ما همه روزه مورد استفاده قرار میدهیم «مواد خالص» می نامند ، منظورشان این است كه تمام مولكولهای هر یك از این مواد دقیقاً هم شكلند.
منظورمان از اندازه یك مولكول پلیمر چیست؟
منظورمان از «اندازه» مقدار فضایی است كه زنجیر اشغال میكند. تا آنجا كه میدانیم وقتی یك مولكول پلیمری به طور اتفاقی با مولكولهای هم نوع خود مخلوط شود ، یا وقتیكه در جوار مولكولهای كوچك قرار گیرد یعنی در حلالی كه دارای وزن مولكولی كم است حل شود ، به شكل مارپیچ تصادفی و نه به صورت توده به هم چسبیده در میآید.
تأثیر متقابل حلال – پلیمر و اندازه پلیمرهای حل شده :
منظورمان از «حل كردن» یك پلیمر چیست؟ وقتی قطعهای از مواد پلیمری شامل تعداد زیادی از زنجیرهای پلیمری را در میان انبوهی از مولكولهای كوچك كه مایع را میسازند قرار میدهیم هیچ اتفاقی نمیافتد ، مگر دلیلی وجود داشته باشد تا قطعات زنجیر پلی مر ترجیح بدهند كه به وسیله مولكولهای كوچك محصور شوند نه بوسیله مولكولهایی از نوع خود . هنگامی كه نیروهای بین مولكولی قوی ایجاد شود این اتفاق ممكن است رخ دهد ، بنابراین مولكولهای حلال میتوانند بین زنجیرهای پلی مری بخزند و بالنتیجه توده پلیمری به زنجیرهای جدا از هم تبدیل شوند. هر كدام از آنها به شكل پیچ خورده اتفاقی درآیند و مولكولهای كوچك به درون آنها نفوذ كرده و آنها را محصور كنند. در این صورت میگوییم پلی مرحل شده است.
اندازه نیروهای حاصل از تأثیر متقابل پلی مر جلال همچنین بر اندازه زنجیر حل شده مؤثر است . هر چند نیروها بیشتر باشند مولكولهای حلال به داخل حلقههای پلی مر بیشتر نفوذ خواهد كرد و زنجیر بیشتر منبسط میشود تا آنها را در خود جای دهد. بنابراین وقتی پلیمر حل شد. اندازهای كه مولكولها پیدا میكنند مقداری بوسیله تعداد اتمها در زنجیر x طول پیوندها در زنجیر 1 ، و چند عامل دیگر از قبیل زاویه بین پیوندها و انسداد در چرخش ، تعیین میشود. به نوبت ، اندازه واقعی زنجیر مقدار نیروهای حاصل از تأثیر متقابل پلی مر و حلال را منعكس میكند.
این نیروها به دما نیز بستگی دارند. هر چه دما كمتر شود این نیروها نیز كم میشوند و بیشتر اوقات میتوان محلول پلی مری را به قدری سرد كرد تا جائیكه نیروهای حاصل از تأثیر متقابل پلی مر و حلال از بین بروند. این دما ، دمای معینی است كه به نام و دمای فلوری ،یا دمای خوانده میشود ، زیرا اغلب بوسیله حرف یونانی مشخص میشود. چون گفتیم كه تأثیرات متقابلی بین پلیمر حلال لازم است تا مولكولهای عظیم الجثه حل شوند. بنابراین دمای باید نزدیك به دمایی باشد كه پلی مر در حلال باقی بماند. این یك طریقی است كه ، به وسیلهی آن نزدیك شدن به دمای را تشخیص میدهیم.
كشش چسبندگی در پلیمرهای حل شده
كشش چسبندگی مولكولهای پلی مری چیزی است كه در زندگی روزمره میبینیم . هر گاه پلیمری را در حلالی حل كنیم و مقدار آن را تدریجاً افزایش دهیم خواهیم دید كه گران روانی یا ایستادگی در مقابل سیلان و یا روانی محلول مداوماً افزایش مییابد. حلال ابتدا ممكن است مانند آب به سهولت روان شود. وقتی مقداری پلیمر افزوده میشود ، بعد از اینكه انحلال كامل شد محلول ممكن است مانند روغن مایع خوراكی شود. با زیادتر كردن مقدار پلیمر محلول به صورت عسل در میآید و اگر مقداری بیشتر از پلیمر افزوده شود ، در زمانی كوتاه دیگر روان نخواهد شد.
چون با افزودن همین مقادیر از موادی با وزن مولكولی كم این مقدار افزایش در گران روانی حاصل نمیشود پس این رفتار باید مربوط به خاصیت «زنجیری طویل» بودن پلیمرها باشد. نتیجتاً مقدار تغییر گران روانی راجع به اندازه و یا شاید جرم مولكول پلی مر چیزی به ما بگوید.
گران روانی محلولهای پلیمری
دستگاهی كه برای اندازهگیری گران روانی محلول رقیق پلیمری به كار برده میشود از تمام دستگاههایی كه تاكنون شرح دادهایم سادهتر و همچنین ارزانتر است. دستگاه فقط شامل لولههای موین شیشهای كوتاه است ، كه لوله مریین یكی دود هم میلی متر قطر و چند سانتی متر طول دارد و دارای یك یا دو محفظهی كروی است تا به راحتی محلول پلی مر در آن جا گیرد. در هنگام عمل محلول پلی مر را با كمك فشار هوای كم ، وارد محفظه بالایی لوله مویین میكنند سپس میگذراند تا در اثر نیروی ثقل محلول پلی مر به طرف پائین روان شود. وقتی مایع از خط نشان بالایی عبور كرد یك زمان سنج به كار انداخته میشود ، وقتی از خط نشان پائینی محلول پلیمر عبور كرد زمان سنج را متوقف میكنند. این مدت زمان را «زمان گذر» مینامند. زمانی كه لازم است تا حجم معینی از مایع از میان لوله مویین بگذرد مستقیماً با گران رانی مایع متناسب است. «زمان گذر» صد ثانیه بسیار معمول است . برای سنجش كشش چسبندگی مولكولهای پلیمری فقط چند اندازهگیری «زمان گذر» برای چندین محلول پلی مری و حلال خالص آنها كافی است.
چگونه میتوان مولكولهای پلیمری را بر حسب خودشان از هم جدا ساخت
اولین و شاید آنكه بیش از همه بكار برده میشود روش جداسازی بر حسب اختلاف در حلالیت مولكولهایی است كه باید جدا شوند. اصول این كار را «جداسازی» گویند و به چند طریقی میتواند به كار برده شود كه تمام آنها برای از همه جدا كردن یا «تفكیك جزء به جزء» پلیمرها مناسب هستند. اصل حمل كننده ، این حقیقت است كه ، هر چه زنجیر پلی مر طویلتر شود ، در یك حلال یا یك دمای معین كمتر حل میشود.
روش تفكیك دیگر ، اگر تمام مواد در نظر گرفته شود ، شاید از همه معمولتر است «جذب» نامیده میشد. این روش جداسازی بر به وجود آمدن نیروهای قوی كه مولكولها را در سطح نگه میدارد ، استوار است. حالت قدیمی جداسازی به وسیله جذب مربوط به گازهاست . برای مثال ماسكهای گاز با داشتن سطحی با مساحت زیاد كه به وسیله آن مولكولهایی كه باید از هوا گرفته شوند جذب میشوند و اكسیژن كه باید تنفس شود از میان این سطوح میگذرد كار میكنند. روش جذب را برای مولكولهای حل شده نیز میتوان به كار برد ولی برای «تفكیك جزءبه جزء» پلیمرها بر مبنای وزن مولكولی چندان مفید نبودهاند چون نیروهای جذب كنند. با تغییر وزن مولكولی به مقدار زیادی تغییر نمییابند.
سومین روش جداسازی تبدیل یونی است و از چند طریق به پلیمرها مربوط میشود. عمل جداسازی بستگی به تعداد بارهای الكتریكی در مولكول و خواص مربوط به آن دارد.
نوشته شده در 2009/10/9 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید

برندگان جايزه نوبل شيمي در مدت 108 سال گذشته از سال 1901 تا 2009 به شرح زير است:
1901- ژاکوگس هنريکوس وانت هوف از هلند براي کشف قانون فشار اسموزي در محلولها
1902- هرمن اميل فيشر از آلمان براي تلاشهاي در عرصه سنتز هيدروکربورها و آدنينها
1903- ازوانت آگوست آرهنيوس از سوئد براي گسترش شيمي با تئوري درباره افتراق الکتريکي
1904- ويليام رامسي از انگليس براي کشف گازهاي نجيب در هوا و تعيين موقعيت اين گازها در جدول تناوبي
1905- يوهانس فرديريش و ويلهلم آدولف فن باير از آلمان براي توسعه شيمي آلي و شيمي صنعتي با تلاشهايي در عرصه ترکيبات هيدروآروماتيک
1906- هنري مويسان از فرانسه
1907- ادوارد باخنر از آلمان براي تحقيقاتي که در بيوشيمي و براي کشف تخمير غير سلولي انجام داد
1908- ارنست راثرفورد از انگليس / نيوزلند براي کشف وجود مواد راديواکتيو
1909- ويلهلم اوستوالد از آلمان براي مطالعاتي که در عرصه کاتاليزها و اصولي انجام داد که براي حاکميت تعادل شيميايي و سرعت واکنش نقش بنيادي ايفا مي کنند
1910- اوتو والاخ از آلمان
1911- ماري کوري از فرانسه / لهستان براي خدماتي که به پيشرفت شيمي از طريق کشف راديوم و پلونيوم انجام داد
1912- پل سباتيه از فرانسه براي ارائه متد هيدروژناز ترکيبات آلي در حضور فلزات و ويکتور گريگنار از فرانسه براي توسعه گسترده در عرصه شيمي آلي انجام داد
1913- آلفرد وارنر از سوئيس براي کشف پيوند اتمها در مولکولها که منجر به توسعه شيمي غيرآلي شد
1914- تئودور ويليام ريچاردز از آمريکا براي تعيين وزن اتمي تعداد زيادي از عناصر شيميايي
1915- ريچارد مارتي ويلستاتر از آلمان براي تحقيقاتي که روي رنگدانه هاي گياهي به خصوص کلروفيلها انجام داد.
1916 و 1917 به دليل جنگ جهاني اول جايزه اي اعطا نشد.
1918- فريتز هابر از آلمان براي فرايند سنتز آمونياک
1919- جايزه اي اعطا نشد.
1920- والتر هرمن نرست از آلمان براي تحقيق درباره ترموشيمي
1921- فردريک سادي از انگليس براي تلاشهايي که در عرصه شناخت شيمي مواد راديواکتيو و براي مطالعاتي که درباره منشاء و ماهيت ايزوتوپها انجام داد
1922- فرانسيس ويليام آستون از انگليس
1923- فريتز پرگل از اتريش براي اختراع متد ميکروآناليز مواد آلي
1924- جايزه اي اعطا نشد.
1925- ريچارد آدولف زيگموندي از آلمان براي کشف ماهيت اهمگن محلولهاي کلوئيدي و براي متد توسعه شيمي کلوئيدها
1926- تئودور ازودبرگ از سوئد
1927- هاينريش اوتو ويلند از آلمان براي مطالعه درباره ساخت اسيدهاي صفراوي و مواد مرتبط با آنها
1928- آدولف اوتو راينهولد وينداوس از آلمان
1929- آرتور هاردن هانس کارل آگوست از انگبيش و سيمون وان ائلرشلپين از سوئد براي تحقيقات در عرصه تخمير قند و آنزيمهاي تخميرکننده
1930- هانس فيشر از آلمان
1931- کارل بوش از آلمان
1932- ايروينگ لانگموير از آمريکا براي مطالعات در عرصه شيمي سطوح
1933- جايزه اي اعطا نشد.
1934- هارولد کلايتون اوري از آمريکا براي کشف هيدروژن سنگين
1935- فردريک ژوليو و ايرن ژوليو کوري از فرانسه براي سنتز عناصر جديد راديواکتيوي
1936- پطروس ژوزفيوس ويلهلموس وبي از هلند براي خدماتي که به شناخت ساختار مولکولي از طريق مطالعه بر روي دوقطبي هاي الکتريک و تفرق پرتوهاي ايکس و الکترونها در گازها انجام داده بود.
1937- پل کار از سوئيس براي مطالعه بر روي کاروتونوئيدها و فلاوينها، ويتامينهاي A و B2 و والتر نورمن هاورث از انگليس براي مطالعه درياره هيدروکربورها و ويتامين C
1938- ريچارد کوهن از آلمان براي کار بروي کاروتنوئيدها و ويتامينها
1939- آدولف فردريش يوهان بوهتنادخت از آلمان براي کار بر روي هورمونهاي وابسته به جنس و لاوسلاف روژيچکا از سوئيس براي کار بر روي پلي متيلن
از 1940 تا 1942 به دليل جنگ دوم جهاني جايزه اي اعطا نشد.
1943- جورج د- هوزي از مجارستان براي کشف استفاده از ايزوتوپها به عنوان ردياب در مطالعه بر روي فرايندهاي شيميايي
1944- اوتو هان از آلمان
1945- آرتوري ايلماري ويرتانن از فنلاند
1946- جيمز باچلر سامر از آمريکا براي کشف آنزيم هايي که مي توانند بلوري شوند. جان هوارد نوثروپ و وندل مرديت استنلي از آمريکا براي آماده ساز آنزيمها و پروتئينهاي ويروسها به يک شکل خالص بلوري
1947- رابرت رابينسون از انگليس براي مطالعه درباره توليد ماهيت گياهي و سنتز آلکالوئيدها
1948- آرنه ويلهلم کائورين تيزليوس از سوئد
1949- ويليام فرانسيس ژاکويي از آمريکا براي تحقيقاتي که در عرصه ترموديناميک شيميايي به خصوص براي مطالعه رفتار مواد در دماي پايين انجام داد.
1950- اوتو پل هرمن ديلز و کورت آلدر از آلمان غربي
1951- ادوين متيسون مک ميلان و گلين تئودور سيبورگ از آمريکا براي کشف شيمي عناصر با عدد اتمي بالاتر از عدد اتمي اورانيوم
1952- آرچر جان پورتر مارتين و ريچارد لارنس ميلينگتون سينگ از انگليس براي اختراع دستگاه کروماتوگرافي
1953- هرمن اشتائودينگر از آلمان غربي براي کشف در عرصه شيمي ماکرومولکولي
1954- لوئيس کارل پلينگ از آمريکا براي براي تحقيقاتي که در عرصه کشش مولکولي و کاربردهاي آن براي توضيح ساختار مواد پيچيده انجام دادند.
1955- وينسنت دو ويگناد از آمريکا براي تحقيقاتي که درباره بيوشيمي ترکيبات مهم گوگردي به خصوص سنتز هورمونهاي پلي پپتيدي انجام داد.
1956- کريل نورمن هاينسلوود از انگليس و نيکولاي نيکولاوويچ سمينوف از اتحاد جماهير شوروي سابق براي تحقيقاتي که درباره مکانيزمهاي واکنشهاي شيميايي انجام دادند.
1957- الکساندر آر. تاد از انگليس براي کار درباره نوکلئوتيد و کوانزيمهاي نوکلئوتيدي
1958- فرديريک سانگر از انگليس براي کار روي ساختار پروتئينها به خصوص انسولين
1959- ياروسلاو هريروفسکي از چکسلاواکي
1960- ويلارد فرانک ليبي از آمريکا براي توسعه متد استفاده از کربن 14 براي تعيين سن در باستان شناسي، زمين شناسي، ژئوفيزيک و ديگر شاخه هاي علم
1961- ملوين کالوين از آمريکا
1962- مکس فرديناند پروتس و جان کاودري کندريو از انگليس براي مطالعه روي ساختار پروتئيهاي کروي
1963- کارل زيگلر از آلمان غربي و جوليو ناتا از ايتاليا براي کشف در عرصه شيمي و فناوري پليمرها
1964- دوروتي کراوفوت هاجکين از انگليس براي تعيين ساختارهاي مهم مواد بيوشيميايي با استفاده از تکنيکهاي پرتوهاي ايکس
1965- رابرت بارنس وودوارد اي آمريکا براي موفقيت چشمگيري که در سنتزهاي آلي به دست آورد.
1966- رابرت سندرسون موليکن از آمريکا براي کشش شيميايي و ساختار الکترونيکي مولکولها از طريق مطالعه اوربيتالهاي مولکولي
1967- مانفرد ايجن از آلمان غربي، رونالد جورج ريفورد نوريش و جورج پورتر از انگليس
1968- لارس اوزانگر از آمريکا/ نروژ
1969- درک هارولد ريچارد بارتون از انگليس و اود هاسل از نروژ براي توسعه مفهوم صورت بندي و کاربردهاي آن در شيمي
1970- لوئيس فدريکو لليور از آرژانتين براي کشف نوکلئوتيدهاي قندي و نقش آنها در بيوسنتزهاي کربوهيدارتها
1971- جرالد هرتزبرگ از کاناد براي شناخت ساختار الکترونيکي و هندسي مولکولها به خصوص راديکالهاي آزاد
1972- کريستين بي. آنفيسن از آمريکا براي کار بر روي ريبونوکلئوآزها و استنفورد مورد و ويليام اچ. اشتين از آمريکا براي درک اتصالات موجود ميان ساختار شيميايي و فعاليت کاتاليکي مولکول ريبونوکلئويئک
1973- ارنست اوتو از آلمان و فيشر جفريو از انگليس
1974- پل جي. فلوري از آمريکا براي کار نظري و تجربي در شيمي فيزيک ماکرومولکولها
1975- جان وارکاپ کورفورث از استراليا/ انگليس و ولاديمير پرلاگ از سوئيس براي کار بر روي استرئوشيمي واکنشهاي کاتاليزه شده توسط آنزيمها
1976- ويليام نان ليپسکومب از آمريکا
1977- ايليا رومانوويچ پريگونژيني از بلژيگ براي تحقيق درباره ترموديناميک غير متعادل به خصوص توسعه تئوري ساختارهاي پراکنده
1978- پيتر دي. ميشل از انگليس براي درک انتقال انرژي زيستي از طريق فرمولاسيون تئوري کيميوسماتيک
1979- هربرت سي. براون از آمريکا و جورج ويتيگ از آلمان غربي براي توسعه استفاده از ترکيبات محتوي عناصر بور و فسفر در سنتزهاي آلي
1980- پل برگ از آمريکا براي مطالعات بنيادي درباره بيو شيمي اسيدهاي نوکلئيک به خصوص DNA دوباره ترکيب کننده ، والتر گيلبرت از آمريکا و فردريک سنگر از انگليس
1981- کنيچي فوکوي از ژاپن و روالد هافمن از آمريکا براي توسعه تئوريهاي مستقل درباره مکانيزيمهاي واکنشهاي شيميايي
1982- آرون کلاگ از انگليس/ ليتواني براي توسعه ميکروسکوپ الکترونيکي کريستالگراف و کشف ساختار بيولوژيکي پروتئين اسيد نوکلئيک پيچيده
1983- هنري تاب از آمريکا براي کار بر روي مکانيزمهاي واکنشهاي انتقال الکترونها به خصوص فلزات پيچيده
1984- رابرت بروس مريفيلد از آمريکا براي توسعه متدولوژي سنتز شيميايي روي يک ماتريکس جامد
1985- هربرت آي. هاوپتمن و جروم کارل از آمريکا براي موفقيتي که در توسعه متدهاي مستقيم براي تعيين ساختارهاي بلوري
1986- دادلي آر. هرشبلچ از آمريکا، يوان تي. لي از آمريکا/ تايوان و جان سي. پولاني از مجارستان
1987- دونالد جي. کرام از آمريکا، ژان ماري لن از فرانسه و چارلز جي. پدرسون از آمريکا
1988- يوهان ديزنهاوفر، رابرت هابر و هارموت ميخل از آلمان غربي براي تعيين ساختار سه بعدي يک مرکز واکنش فوتوسنتزي
1989- سيدني آلتمن از کانادا/ آمريکا و توماس آر. سچ از آمريکا براي کشف خصوصيات RNA
1990- الياس جيمز کوري از آمريکا براي توسعه تئوري و متدولوژي سنتز آلي
1991- ريچارد آر. ارنست از سوئيس براي توسعه متدولوژي طيف نگاري با روزنانس مغناطيسي هسته اي با وضوح تصوير بالا
1992- رودولف اي. مارکوس از آمريکا براي تئوري واکنشهاي انتقال الکترونها در سيستمهاي شيميايي
1993- کري بي. موليس از آمريکا براي اختراع متد واکنش در زنجيره پليمراز و مايکل اسميت از کانادا
1994- جورج اي. اولا از آمريکا براي تحقيق درباره کربوکاتيونها
1995- پل جي. کراتزن از هلند، ماريو جي. مولينا از آمريکا/ مکزيک و فرانک شروود رولند از آمريکا براي کار درباره شيمي اتمسفر به خصوص تشکيل اوزون
1996- رابرت کورل از امريکا، هارود کرتو از انگليس و ريچارد اسمالي از آمريکا
1997- جينز سي. اسکو از دانمارک براي کشف آنزيم بوني در تبادل سديم- پتاسيم و پل دي. بوير از آمريکا و جان اي. واکر از انگليس
1998- جان اي. پاپل از انگليس براي توسعه متدهاي محاسباتي در شيمي کوانتوم و والتر کوهن از آمريکا براي توسعه تئوري کاربردي چگالي
1999- احمد زويل از مصر/ آمريکا براي مطالعه درباره انتقال واکنشهاي شيميايي با استفاده از طيف نگاري در يک کوادريليوم ثانيه
2000- آلن جي. هيگر از آمريکا، آلن جي مک ديارميد از آمريکا/ نيوزلند و هيدکي شيراکاوا از ژاپن
2001- کي. بري شارپلس و ويليام اس. نولز از آمريکا وو ريوجي نويوري از ژاپن براي کار درباره واکنشهاي اکسيداسون فعال شده توسط کاتاليزهاي کايرال
2002- جان بي. فن از آمريکا و کيوچي تاناکا از ژاپن و کورت ووثريش از سوئيس براي توسعه طيف نگاري با رزونانس مغناطيسي هسته اي وو تعيين ساختار سه بعدي ماکرومولکولهاي بيولوژيکي در محلول
2003- پيتر آگر و رودريک مک کنين از آمريکا براي کشف کانالهاي غشاي سلولي
2004- آرون سيچانور، آورام هرشکو، اريون روز از آمريکا
2005- رابرت گرابز و ريچارد اشروک از آمريکا و ايوه شائوين از فرانسه
2006- راجر ديويد کورنبرگ از آمريکا
2007- گرهارد ارتل از آلمان به پاس تحقيقاتي که در زمينه واکنش هاي شيميايي روي سطوح جامد انجام داد
2008- به اسامو شيمومورا از ژاپن، مارتين چالفاي و راجر.واي. تيسين از آمريکا به خاطر کشف و گسترش پروتئين درخشان سبز.
2009- ونکاترمن راماکريشنان از انگليس، توماس اي. استيتز از آمريکا و آدا اي. يوناث از رژيم صهيونيستي به پاس خدماتي که در کشف ساختار و عملکرد ريبوزمها انجام دادند.
مهر
نوشته شده در 2009/10/7 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
به گزارش خبرگزاری مهر، کمیته بررسی جایزه نوبل شیمی جایزه 4/1 میلیون دلاری نوبل شیمی سال 2009 را به سه دانشمند اعطا کرد.

این جایزه به ونکاترمن راماکریشنان (Venkatraman Ramakrishnan) از انگلیس، توماس ای. استیتز (از آمریکا و آدا ای. یوناث (از رژیم صهیونیستی اعطا شد. این دانشمندان به پاس تحقیقاتی که در عرصه عملکرد و ساختار ریبوزمها انجام دادند این جایزه دریافت کردند. این کمیته در این خصوص اظهار داشت: "ریبوزمها برای زندگی نقش کلیدی
ایفا می کنند و به خصوص مهمترین هدف برای توسعه آنتی بیوتیکهای جدید به
شمار می روند."
نوشته شده در 2009/10/7 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید

فلزات
واسطه و اكسيد تركيبي فلزات از جمله مواردي هستند كه دامنهاي از خواص
بينظير را كه در هيچيك از كلاسهاي ديگر فلزات مشاهده نشدهاست به نمايش
ميگذارند.
هنگاميكه مقدار كمي از ديگر اتمها كه دوپانت (افزوده
يا مادهاي كه در فرآيند تغليظ استفاده ميشود) نام دارند به ساختار
كريستالي اين مواد تزريق ميشود، خواص اكسيد حاصل به شكل عجيب و
باورنكردني تغيير ميكند.
درك اينكه چگونه اين خصوصيات تغيير ميكند و كارايي اين مواد را تغيير ميدهد، به منظور استفاده و ارتقاي فناوري، مهم و حياتي به نظر ميرسد.
رشد لايههاي كريستالي با استفاده از دوپانت، يك روش ايدهآل جهت ساخت مواد اكسيدي نمونه است.
دكتر اسكات چمبرز، يكي از پژوهشگران لابراتوار ملي پاسفيك نورث وست همانطور كه خواص مهم اين مواد همچون خواص الكترونيكي، مغناطيسي، نوري و فتوشيميايي را مورد مطالعه قرار داده بود، به بازبيني و مطالعه توليد لايهاي اكسيدي متبلور پرداخت. تيم زير نظر او روشهاي مختلف و گستردهاي را كه براي توليد لايههاي اكسيد مختلط و فلزات واسطه به كار ميرفت، مقايسه كرده و روي مواد خاص مانند اكسيد تيتانيم مخلوط با نيتروژن تمركز كردند.
اين مواد اخيرا بين اهالي علم توجه زيادي را به خود جلب كرده است. اكسيد تيتانيوم اضافه شده به نيتروژن، نورهاي مرئي را جذب ميكند و سپس آن را به شكل انرژي الكتريكي به گونهاي آزاد ميسازد كه باعث از بين بردن ملكولهاي آلي چسبيده به سطح خودش ميشود.
اين فرآيند ايجاد روشي براي از بين بردن زبالههاي آلي را ممكن ميسازد، اما بدون درك كاملتري از خواص اين مواد، نميتواند تحقق پيدا كند. البته در اين آزمايش، محققان سيستم اكسيدي ديگري را كه هم معمولتر است مورد بازبيني قرار دادند. آنها معتقدند كه نياز به درك خواص حقيقي اين مواد لازم است. وقتي براي اولين بار ابهامات موجود در اين زمينه حل شود، دانشمندان ميتوانند توجيه قابل دفاعي درخصوص چگونگي عملكرد اين مواد جديد و پيشرفت فناوري به واسطه آنها را ارئه كنند.
مترجم: آتنا حسنآبادي / منبع: physorg
نوشته شده در 2009/10/5 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
CRC Handbook Chemistry and Physics, 85th Edition
by David R. Lide
Publisher: CRC Press | 85 edition (June 11, 2004) | ISBN: 0849304857 | Pages: 2656 | PDF | 31.9 MB
Researchers around the world depend upon having access to authoritative, up-to-date data. And for 90 years, they have relied on the CRC Handbook of Chemistry and Physics for that data. This year is no exception. New tables, extensive updates, and added sections mean the Handbook has again set a new standard for reliability, utility, and thoroughness. New tables in this edition include: Index of Refraction of Inorganic Crystals, Upper and Lower Solution Temperatures of Binary Polymer Solutions, Miscibility of Organic Solvents, Density of Solvents as a Function of Temperature, and Coefficients of Friction. The Fundamental Physical Constants section has been updated with the latest CODATA/NIST values, and the Mathematical Tables appendix now features several new sections covering topics that include orthogonal polynomials Clebsch-Gordan coefficients, and statistics.
نوشته شده در 2009/9/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
ترجمه :دکتر مرتضي شفقي خالکي

در اتاق پشتي دفتر مجله Newscientist نزد بيوشيميدان روسي، ميخائيل شپينوف نشسته ام .جلوي ما دو تا قاشق چاي خوري و يک بطري شيشه اي قهوه اي رنگ است . شپينوف در بطري را باز مي کند و يک قاشق چاي خوري از مايع شفاف داخل آن را مي نوشد .لبخندي بر لبانش شکل مي گيرد . حالا نوبت من است يک قاشق از مايع را در دهانم مي گذارم و قورت مي دهم کمي شيرين است . تعجب آور است توقع داشتم که آن دقيقاً مزه آب را داشته باشد . در واقع اين مايع آب سنگين يا دقيق تر بگويم D2o است .حرف D نماد دو تريم ،ايزوتوپ سنگين تر هيدروژن با عدد جرمي 2 است . عدد جرمي هيدروژن يک است . در واقع ،واژه سنگين ( آب سنگين ) به خاطر سنگين تر بودن دوتريم نسبت به هيدروژن است . يک مکعب يخي ساخته شده از آب سنگين اگر در آب معمولي قرار داده شود به زير آب مي رود .با خوردن اين جرعه آب سنگين يک سفر طولاني شروع مي شود سفر به هجده ماه قبل هنگامي که شپينوف براي اولين بار ادعا کرد اکسير جواني را يافته است . اکسيري که با خوردن آن عمري طولاني تر خواهيد داشت . ممکن است فکر کنيد که شپينوف درست مثل فروشنده روغن مار شده است . راستش من هم همينطور فکر مي کنم و هر چه بيشتر به اين موضوع فکر مي کنم اين مسئله بيشتر افکارم را به خودش مشغول مي کند . داستان از دو سال پيش شروع شد زماني که شپيينوف در يک شرکت بيوتکنولوژي در آکسفورد انگلستان کار مي کرد و وقت باقيمانده خود را صرف مطالعه روي فرايند پيري مي کرد . ومهم ترين ايده پذيرفته شده در اين زمينه نظريه راديکالهاي آزاد است . اين نظريه بيان مي کند که پيري و شکستگي ها نتيجه تخريب برگشت ناپذير ملکولهاي زيستي است که بدن ما را مي سازند . مهم ترين ماده اين تخريب بيوشيميايي راديکالهاي آزاد اکسيژن هستند ترکيبات شيميايي مهاجمي که محصول جانبي غير قابل جلوگيري سوخت و ساز هستند . دليل اينکه راديکالهاي آزاد اين قدر خطرناک هستند آن است که آنها اشتهاي سيري ناپذيري براي الکترونها دارند آنها هر چيزي که در دسترسشان قرار گيرد از آب و پروتئين گرفته تا چربي و DNA را مورد حمله قرار مي دهند و پشت سر خود فقط تخريب و ويراني را به جا مي گذارند . اين آسيب ها به تدريج در سراسر عمر ما افزايش يافته و فرايند هاي پايه بيوشيميايي بدن را تخريب مي کنند .
يکي از بدترين نوع تخريب ها فرآيندي است که کربونيلاسيون پروتئين ناميده مي شود . در اين فرآيند راديکال اکسيژن به پيوند کربن - هيدروژن در يک پروتئين حمله مي کند . اين رويداد با بروز بدترين بيماريهاي دوران پيري يعني آلزايمر پارکينسون ،سرطان نارسايي مزمن کليه و ديابت مرتبط است . اهداف مهم ديگر راديکالهاي اکسيژن را DNA و اسيدهاي چرب موجود در غشاي سلولي تشکيل مي دهند . بدن انسان سپاهي از آنتي اکسيدانها شامل ويتامين ها و آنزيم ها را توليد مي کند تا قبل از آنکه اين راديکال ها بتواند هر گونه آسيبي را ايجاد کنند آنها را از بين ببرد . اما در طي زندگي اين سيستمهاي دفاعي خود نيز قرباني اين حملات اکسيد کننده مي شوند و اين خود منجر به کاهش اجتناب ناپذير قدرت دفاعي بدن در مقابل آنها مي شود . بسياري از داروهاي ضد پيري ترکيبات آنتي اکسيداني مثل ويتامين C و بتاکاروتن هستند که به کمک سيستم هاي دفاعي بدن ما مي آيند ولي مدارک کمي در مورد موثر بودن آنها وجود دارد . شپينوف راه ديگري را براي از بين بردن راديکال هاي آزاد معرفي کرده است . در حالي که او وقت آزاد خود را صرف تحقيقات در زمينه پيري مي کرد کار روزانه او در شرکت در زمينه اثر ايزوتوپي بود . مفهوم پايه اثر ايزوتوپي آن است که حضور ايزوتوپ هاي سنگين در يک ملکول مي تواند واکنشهاي شيميايي آن را کند کند . علت اين رويداد آن است که ايزوتوپ هاي سنگين پيوند هاي کووالانسي قوي تري نسبت به ايزوتوپ سبک تر خود تشکيل مي دهند . براي مثال پيوند کربن -دو تريم قويتر از پيوند کربن - هيدروژن است . در حالي که اثر ايزوتوپي با همه ايزوتوپ هاي سنگين ديده مي شود ( مثل کربن 13 نيتروژن 15 و اکسيژن 18 ) اما اين اثر در مورد دوتريم خيلي شاخص تر است . زيرا نسبت جرم دوتريم به هيدروژن خيلي بزرگ است . پيوندهاي حاوي دوتريم تا 80 مرتبه قويتر از همان پيوند ها با هيدروژن هستند . اثر ايزوتوپي در دهه 1930 شناسايي و مکانيسم آن در دهه 1940 تشريح شد . استفاده از اين اثر به عنوان ابزار تحقيقاتي در کشف مکانيسم هاي واکنش هاي پيچيده در شيمي سابقه اي طولاني دارد . اما شپينوف اولين کسي است که اين اثر را با پيري مرتبط دانسته است . او مي گويد پيري نتيجه عملکرد راديکال هاي آزاد و حمله آنها به پيوندهاي کووالانسي ملکول هاست حال اگر اين پيوند ها را با اثر ايزوتوپي محکم تر کنيم روشي مناسب براي مقاومتر کردن اين ملکول هاي زيستي آسيب پذير در برابر حملات اکسيد اتيو اين راديکال هاي آزاد يافته ايم .کافي است دوتريم و کربن 13 به طور صحيح در پيوندهايي که به حملات اکسيداتيو بيشترين حساسيت را دارند جايگزين شوند شيمي آن ها ساير مراحل را انجام خواهد داد . در اوايل سال 2007 شپينوف عقايد خود را براي نشريه Rejuvenation Research فرستاد . سر دبير نشريه (اوبري دوگري ) از اين عقايد استقبال کرد و مقاله شپينوف مورد تاييد قرار گرفت و در اين نشريه چاپ شد . در اين مقاله شپينوف مي نويسد که شواهد علمي زيادي در حال حاضر براي تاييد نظريه وي وجود دارد . آزمايشات زيادي نشان داده اند که با استفاده از اثر ايزوتوپي مي توان پروتئين ها اسيد هاي چرب و DNA را در برابر آسيب هاي اکسيداتيو مقاومتر کرد . مقاله شپينوف مورد توجه گسترده اي قرار گرفت . از جمله دو متخصص بيوتکنولوژي چارلز کانتور و روبرت موليناري از وي دعوت به همکاري کردند و به طور مشترک شرکت Retrotope را تاسيس کردند . دوگري نيز به عنوان مشاور علمي به آنها اضافه شد . در اين دوران من با شپينوف آشنا شدم . تا اين زمان من در مورد اثر ايزوتوپي چيزي نشنيده بودم و دوگري اين مسئله را براي من تشريح کرد . بايد اعتراف کنم که اين ايده کنجکاوي مرا برانگيخت و موجب شد اين قضيه را دنبال کنم . ايزوتوپ ها را بشناسيد ! 4 عنصر اصلي حيات -کربن هيدروژن اکسيژن و نيتروژن -داراي ايزوتوپ هاي سنگيني با تعداد بيشتر نوترون هستند . اين ايزوتوپ ها از نظر شيميايي با انواع سبک تر خود يکسان هستند . به جز اينکه آنها پيوندهاي کووالانسي قويتر تشکيل مي دهند اين واقعيت ممکن است به عنوان استراتژي ضد پيري به کار گرفته شود . چند نکته مهم نيز در اين مورد مطرح است . اول آنکه چگونه مي توان يک ايزوتوپ را دقيقاً در جايي که مي خواهيم (مثلاً در نقاط حساس به اکسيداسيون پروتئين ها ) قرار دهيم . دوم آنکه بدن انسان حاوي ميلياردها ميليارد پيوند شيميايي است که فقط تعداد نسبتاًکمي از آنها به آسيب اکسيداتيو حساس هستند . مساله بعدي هم مساله ايمني است . خوردن لقمه هاي حاوي ايزوتوپ هاي سنگين ممکن است براي افراد جالب نباشد . البته من که يک قاشق چايخوري آب سنگين را با شپينوف خوردم . مساله مهم ديگري هم هست . برخي ايزوتوپ هاي سنگين راديواکتيو هستند مثل هيدروژن - 3 (تريتيم ) و کربن - 14 که استفاده از آنها به علت عدم ايمني آنها امکان پذير نيست . البته دوتريم و کربن -13 ايزوتوپهاي پايدار هيدروژن و کربن هستند که به مقادير بسيار کم در طبيعت وجود دارند و به طور طبيعي در برخي ملکول هاي زيستي بدن ما نيز وجود دارند .(قسمت بچه هاي سنگين را ببينيد ).
به نظر مي رسد دوتريم و کربن -13 اثرات سمي بر بدن ندارند . بچه موشهايي که با غذاهاي غني شده با کربن - 13 تغذيه مي شوند کاملاً سالم و طبيعي هستند حتي تا زماني که تقريباً 60 درصد اتم هاي کربن بدن آنها با کربن -13 جا به جا شد . دوتريم نيز بايد همين وضعيت را داشته باشد . چندين دهه آزمايشات روي حيوانات نشان داده اند تغذيه حيوانات با آب سنگين تا زماني که حدود يک پنجم آب بدن آنها با آب سنگين جايگزين شود هيچ اثري از عوارض و بيماري را در موش ها نشان نداده است . آزمايشات مشابهي نيز بر روي انسان انجام شده است البته به مقادير کمتر دوتريم . در يک آزمايشي که اخيراً صورت گرفته افراد داوطلب به مدت 10 هفته از آبي استفاده کردند که مقداري از آن حاوي آب سنگين بود . بعد از اين مدت حدود 2/5 درصد آب بدن افراد با آب سنگين جايگزين شده بود و هيچ گونه عوارض جانبي نيز در افراد ديده نشد . همچنين محققان دريافتند که برخي ازاتم هاي دوتريم در ساختمان پروتئين ها نيز وارد شده اند . اما بايد توجه داشت که آب سنگين کاملاً هم ايمن نيست . در پستانداران هنگامي که 20 درصد آب بدن با آب سنگين جا به جا شود عوارض سمي آغاز مي شود و در صورت رسيدن آن به مقدار 35 درصد کشنده خواهد بود .
اين مساله به طور عمده به خاطر اثر ايزوتوپي است . پروتئين ها در بدن ما اين پتانسيل را دارند که دوتريم را از آب سنگين برداشت کنند و سرانجام بيوشيمي بدن تغييرخواهد کرد و البته براي اينکه اين عوارض سمي رخ دهد شما بايد آب سنگين زيادي مصرف کنيد و مطمئناً من با خوردن 5 ميلي ليتر آب سنگين اين عوارض را تجربه نخواهم کرد . با اين حال شرکت Retrotope آب سنگين را به عنوان اکسير جواني معرفي نکرده است .به جاي آن شرکت ايزوتوپ هاي سنگين را در بسته بندي هايي که شپينوف آنها را ( ifood ) ناميده است عرضه مي کند . اين روش مزاياي زيادي دارد يکي اينکه اين روش اين امکان را مي دهد که ايزوتوپ هاي سنگين دقيقاً در جايي قرار گيرند که بيشترين حساسيت را به آسيب اکسيداتيو دارند . از 20 اسيد آمينه اي که در بدن انسان موجود است ده اسيد آمينه در بدن انسان ساخته نمي شود و بايد از مواد غذايي تامين شود . اين به اين معنا است که اگر شما از غذايي استفاده کنيد که حاوي اسيد آمينه هايي باشد که پيوندهاي شيميايي آنها در برابر آسيب هاي اکسيداتيو مقاومتر شده باشند بالطبع پروتئين هاي بدن شما نيز اين اسيد آمينه ها را در ساختمان خود وارد کرده و در برابر اين آسيب ها مقاومتر خواهند شد . فرآيند مشابهي را مي توان براي DNA و چربي ها برنامه ريزي کرد . درواقع ifood اين کار را انجام داده است .
بچه هاي سنگين !
ايده استفاده از ايزوتوپ هاي شيميايي براي مبارزه با پيري ممکن است جديد به نظر آيد اما ممکن است طبيعت قبلاً اين روش را براي محافظت ما در برابر حمله راديکالهاي آزاد بکار برده باشد . همانطور که گفته شد اين مواد عامل کليدي در فرآيند پيري هستند . موشها و انسانها در هنگام تولد مقادير بيشتري از ايزوتوپ کربن - 13 را نسبت به مادران خود در بدن دارند . به نظر مي رسد در زماني که تولد بچه نزديک مي شود بدن مادر از کربن - 13 تخليه مي شود . برخي يافته ها پيشنهاد مي کنند که انتقال فعال کربن - 13 از بدن مادر به جنين اتفاق مي افتد .يک دليل ممکن براي اين اتفاق را شپينوف اينگونه توضيح مي دهد :جنين در حال رشد به طور انتخابي کربن - 13 را در ساختمان DNA پروتئين ها و ملکول هاي زيستي ديگر به کار مي برد تا مقاومت اين ملکول ها رادر برابر حملات اکسيداتيو راديکالهاي آزاد افزايش دهد .شپينوف مي گويد : (اين مي تواند يک فرآيند تکاملي باشد بسياري از ملکول هاي DNA و پروتئين که در اوايل عمر انسان ساخته مي شوند به همين دليل بايد عمر طولاني داشته باشند . تمام اتم هاي موجود در DNA مغز يک فرد 100 ساله بايد همان اتم هايي باشند که در سن 15 سالگي وي در مغز او وجود داشته اند .
تخم مرغ هاي غني شده :
آنچه مهم است آن است که اين روش بايد کاملاً ايمن و سالم باشد شپينوف مي گويد : پيوند کربن - دوتريم غير قابل تغيير است و بنا براين با آب بدن اين پيوندها دستخوش تغيير نمي شوند .
يک روش ممکن براي رساندن اين ايزوتوپ ها به بدن توليد گوشت، تخم مرغ يا شير غني شده با دوتريم يا کربن -13 است ،اين فرآورده ها را مي توان با تغذيه دام ها با آب سنگين يا اسيد آمينه هاي غني شده با ايزوتوپ هاي سنگين به دست آورد . در حال حاضر هيچ شرکت يا فردي محصولات سالم حاوي اين ايزوتوپ ها را توليد نمي کند و اين بزرگ ترين مشکل ifood است . براي رفع اين مشکل Retrotope با مؤسسه Bioorganic chemistvy در روسيه و دانشگاه Minsk در بلاروس قرار دادي را امضاء کرد که آنها اسيد هاي چرب و اسيد هاي آمينه حاوي ايزوتوپ سنگين را توليد کنند . کانتور مي گويد :«شيميدانان مطرح زيادي در روسيه در زمينه ايزوتوپ ها فعاليت مي کنند .»
مشکل بزرگ Retrope که بايد حل شود مسأله قيمت بالا است . در حال حاضر قيمت يک ليتر آب سنگين حدود 300 دلار است . شپينوف مي گويد :«ايزوتوپ ها گران هستند .نياز ضروري به ايزوتوپ ها نيست . روش هايي براي استخراج آنها وجود دارد ولي کسي مشتري آنها نيست . تا زماني که تقاضا افزايش نيافته، مشوقي براي توليد آنها در مقادير بالا نيست لذا قيمت ها بالا خواهند ماند . »
اين مشکلات مانع ادامه تحقيقات مشترک Retrope و آزمايش ايده هاي بزرگ شپينوف نشد .اخيراً در مؤسسه زيست شناسي پيري در مسکو ،يک گروه تحقيقاتي مقاديري مختلفي از آب سنگين را براي تغذيه مگس هاي ميوه استفاده کردند تا ببينند آيا اثري روي افزايش طول عمر آنها دارد . مقادير زياد کشنده بود اما مقادير کمتر تا 30 درصد به طول آنها اضافه کرد ! اين يک شروع اميدوارکننده بود اما خيلي زود است که بتوان گفت با اين روش مي توان طول عمر انسان ها را نيز افزايش داد . همچنين هنوز مشخص نشده که چه مقدار غذاي غني شده با دوتريم نياز است تا اثرات مفيد آنها ظاهر شود .شپينوف مي گويد :«اين آزمايشات در مراحل مقدماتي است و بايد در شرايط مختلف نتايج مجدد آزمايش شود . ممکن است که مگس هاي ميوه از اين رژيم غذايي خوششان نمي آمده و آنچه ديده ايم اثرات محدود شدن کالري مصرفي آنها بوده است . (تنها استراتژي اثبات شده براي افزايش طول عمر در حيوانات آزمايشگاهي کاهش کالري مصرفي است .)به عقيده شپينوف هنوز آزمايشات زيادي بايد انجام شود . شرکت اخيراً از دانشمندان بزرگي چون (جان ويگ ) از دانشکده پزشکي آلبرت انيشتين در نيويورک و (کينتاکنيون ) از دانشگاه کاليفرنيا، که در زمينه پيري کار مي کنند دعوت به همکاري کرده است . کنيون اخيراً مرحله دوم آزمايشات شرکت را آغاز کرده است . در اين مرحله قرار است اثرات مواد غذايي غني از دوتريم در رژيم غذايي نماتودها (نوعي کرم ) بررسي شود .
جان ويگ مي گويد :«ايده شپينوف خيلي جالب است و موقعيت مهمي را براي کند کردن روند پيري فراهم مي کند . اما بايد توجه داشت که ايده هاي شپينوف وابسته به اين نظريه است که اساس پيري وجود راديکال هاي آزاد است . البته در حال حاضر نظريه پذيرفته شده در اين زمينه همين نظريه است اما بسياري متخصصان عقيده دارند که راديکال هاي آزاد عامل تمام تغييرات زيستي که منجر به پيري در انسان مي شوند نيستند .»
اين موارد موجب شده است که برخي محققان با ديد شک به نظريه شپينوف بنگرند .« تام کريکوود » از دانشگاه نيوکاسل انگلستان مي گويد : « «عقايد شپينوف نظرات را به خود جلب کرده است، اما ما در جستجوي کشف عوامل مهم ديگر موثر در فرايند پيري هستيم ».بنابراين با ارائه فرضياتي که به وسيله نتايج آزمايشگاهي نيز حمايت مي شوند ،اساس اين نظريه با مشکل روبرو خواهد شد . لذا به عقيده من مکانيسم پيشنهادي شپينوف تنها بخش کوچکي از يک تصوير بزرگ است .»
اما محققان ديگر، نظر مثبت بيشتري دارند . «جاويش کامپيسي » از مؤسسه تحقيقات پيري Bnck کاليفرنيا مي گويد : «من ايده هاي قشنگي در مورد اينکه چگونه مي توان طول عمر بيشتري داشت شنيده ام که برخي برخي احمقانه به نظر مي رسيدند اما اين نظريه کنجکاوي را برانگيخته است . اين نظريه بکر و جديد است .»
در حالي که Retrope تلاش هايش را در زمينه پيري متمرکز کرده است شپينوف مي گويد :اثر ايزوتوپي کاربردهاي ديگري هم دارد که بايد مورد مطالعه قرار گيرند، براي مثال محافظت طولاني مدت فضانوردان از اثرات زيانبار اشعه کيهاني و ديگر پرتو هاي يونيزه کننده که آسيب هايي مشابه پيري در آنها ايجاد مي کنند .حملات اکسيداتيو به پيوند کربن هيدروژن مشکل بزرگي در خيلي زمينه ها به حساب مي آيد از کشف داروها گرفته تا سرطان مواد آرايشي و الکترونيک .اگر تحقيقات در زمينه پيري جواب ندهد آنگاه Retrope به تحقيقات در ساير زمينه ها خواهد پرداخت . کانتور مي گويد :«ما نياز داريم که کارهاي خود را طبقه بندي کنيم . مشخص کنيم چه کارهايي بايد صورت گيرد و چه کارهايي نبايد انجام شود و چه کارهايي به اندازه کافي براي بهره برداري تجاري خوب است .البته دامنه اين تحقيقات به جاهاي ديگر هم کشيده خواهد شد حتي به علوم پايه .»
البته کشيده شدن اين نظريه به علوم پايه به اين معني نيست که شپينوف واقعاً مساله اي را که هزاران سال بشر را مشغول خود کرده حل کرده است . به طور واقع بينانه احتمال خيلي زيادي وجود دارد که عقايد او منجر به کاربردهاي معمولي مثل متوقف کردن تغيير رنگ پلاستيک ها در اثر نور آفتاب شود . اما تا زماني که نادرستي نظريات شپينوف ثابت نشده است من مي توانم اميدوار باشم که با دانشمندي جرعه اي آب سنگين نوشيده ام که وقتي من فراموش مي شوم او در يادها خواهد ماند .
بر گرفته از : Newscientist ،28 Novamber 2008 pp36 - 39 .
منبع:اطلاعات علمي شماره 357
/س
نوشته شده در 2009/9/12 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
نويسنده: رضا مرادي

کليات : تيتانيوم عنصري ست فلزي با عدد اتمي 22 که در گروه IVB و دوره چهارم جدول تناوبي جاي دارد . جرم اتمي آن 47/9 و داراي پنج ايزتوپ است . شش دهم درصد قشر زمين را تشکيل مي دهد و ترکيبهاي آن پراکنده و استخراج آن دشوار است .
تاريخچه :
تيتانيوم از کلمه لاتين Titans که پسر اول پادشاه Gaia بود گرفته شده است و به وسيله ويليام گرگور در سال 1791 در انگلستان کشف شد . اين عنصر چندين سال بعد توسط شيميست آلماني مارتين کلاپروت مجدداً کشف شد . فلز تيتانيوم تا سال 1946 در خارج از آزمايشگاه استفاده نمي شد تا اينکه ويليام کرول بررسي نمود که تيتانيوم مي تواند از نظر اقتصادي بوسيله احياي TiCI4 ( تتراکلرين تيتانيوم ) با منيزيم بوجود آيد که اين روش هنوز هم کاربرد دارد .
ويژگي ها :
تيتانيوم فلزي است جامد نقره اي چکش خوار با چگالي 4/5 گرم بر سانتيمتر مکعب نقطه ذوب 1675 درجه سانتي گراد و نقطه جوش 3260 درجه سانتيگراد .به اندازه فولاد محکم است، اما 45 درصد از آن سبکتر است . در مقابل خوردگي بسيار مقاوم است، اما در مقابل کلر و گوگرد خورده مي شود داراي قابليت جوشکاري بالايي است . به حالت مذاب فعال است، با اسيد نيتريک واکنش نمي دهد، اما اسيد سولفوريک غليظ و اسيد کلريدريک غليظ با آن واکنش مي دهند.در دماي 1200 درجه خود به خود آتش مي گيرد و به شدت اشتعال زا است .
ساختار :
گرچه نقطه ذوب تيتانيوم در حدود 1675درجه سانتيگراد مي باشد اما بيشتر آلياژهاي تجاري آلومينيوم در دماي 538 درجه سانتيگراد کاربرد دارند . تيتانيوم داراي دو ساختار کريستالي است، در يکي از آنها اتمها در ساختار مکعبي مرکز دار (، bcc ) قرار گرفته اند و در ديگر اتمها در يک ساختار شش وجهي فشرده يا هگزا گونال ( HCP ) قرار دارند . ساختار مکعبي مرکز دار ( bcc ) تنها در دماي بالا به دست مي آيد بجز در مواردي که تيتانيوم با ديگر عناصر براي ثبات پايدار ساختار مکعبي در دماي پايين آلياژ شده است .
دو ساختار کريستالي تيتانيوم به عنوان ساختار b، a شناخته مي شوند . a اشاره دارد به ساختارهاي هگزاگونال تيتانيوم چه به صورت آلياژ يا خالص و ساختار b مربوط به ساختارهاي مکعبي يا آلياژهاي آن است . اين ترکيبات نشان دهنده تمامي عناصر آلياژي تيتانيوم نيست اما بيشتر عناصر استفاده شده در طراحي آلياژهاي تيتانيوم را شامل مي شود . تيتانيوم خالص تجاري به صورت ساختار a است . اضافه کردن برخي از عناصر آلياژي به تيتانيوم خالص تجاري محدوده را براي ريز ساختارهاي آلياژي ايجاد مي کند . با داشتن سطح مطلوبي از عناصر آلياژي b ،فاز b در طول گرم کردن توليد مي شود و در حين فرآيند سرد کردن در ادامه يک فرآيند گرم به ساختار ديگر منتقل مي شود . ساختار حاصله در اين مورد را آلياژي b ،a مي نامند ( فاز b به a تبديل مي شود ولي فاز باقي مانده هم خواهيم داشت ) تغييرات در آلياژها متمايز مي شود با محدوده وسيعي از ساختار و خواص شيميايي آلياژ که لازمه يک آلياژ a مي باشد . اين تغييرات به صورت ترم ساختاري near - a ( ساختارهاي شبيه a يا نزديک به a ) هستند . ساختار را بايستي به طور کلي به عنوان نيمه پايدار شناخت . آلياژها با ساختار b در حين سرد کردن تا دماي اتاق به دست مي آيند .
آلوميندهاي تيتانيومي ترکيبات بين فلزي هستند که از تيتانيوم و آلومينيوم ( به همراه يک يا بيشتر از عناصر آلياژي ) به دست مي آيند .
کاربردها :
عمده ترين مصرف تيتانيوم در صنايع به دو صورت فلزي و دي اکسيد تيتانيوم است . شکل فلزي آن به دليل مشکلات تهيه و خالص سازي مصرف چنداني ندارد،اما در عوض مصرف اکسيد آن بصورت TiO2 در صنعت کاربرد بسيار گسترده اي دارد : به طوري که 90 درصد از صنايع اوليه مصرف کننده اکسيد تيتانيوم هستند . امروزه فلز تيتانيوم به عنوان يک فلز استراتژيک در موتور و ساختمان داخلي هواپيما موشکها ،جت ها، ماشين هاي نساجي وسايل شيميايي وسايل جراحي وسايل نمک زدايي وسايل ارتوپدي، وسايل غذاسازي هدفهاي لوله هاي اشعه ايکس، وسايل ساينده ،تجهيزات حمل و نقل صنايع شيميايي ،واحدهاي مولد برق، صنايع آلياژي ،ساخت زيردريايي ها ،کارخانه هاي ساخت مواد شيميايي، دستگاههاي خنک کننده نيروگاه هاي اتمي و حرارتي و دهها مورد ديگر کاربرد دارد . مصرف عمده دي اکسيد تيتانيوم در صنايع رنگ سازي به عنوان رنگ دانه مي باشد و همچنين اين ماده در صنايع سراميک پلاستيک کاغذ و الکترونيک کاربرد دارد . مصرف اين ماده در کشورهاي پيشرفته تقريباً 10 برابر کشورهاي در حال توسعه مي باشد . مصارف عمده :
فلز تيتا نيوم در محيط هاي فرسايشي بسيار مقاوم مي باشد . تيتانيوم خالص و يا آلياژهاي آن با ناخالصي کم در کارخانه هاي سولفور زدايي مشتقات نفتي در تجهيزات مربوط به چاه هاي نفت و در اتصالات مورد نياز و همچنين در موارد پزشکي مورد استفاده قرار مي گيرد . از طرفي هم اکنون ورق هاي فولادي يا پوشش تيتانيوم توليد شده که به علت خاصيت ضد فرسايشي کاربرد وسيعي در صنعت نفت و در مراحل سولفورزدايي مشتقات نفتي در پالايشگاه ها پيدا کرده اند . ديگر مصرف عمده اين فلز در صنعت هواپيما سازي است .امروزه در ايران علاوه بر صنايع هوايي و نظامي رويکردي خاص به اين فلز در صنايع شيميايي به خصوص در صنايع پتروشيمي ديده مي شود که اين به نوبه خود باعث ايجاد مجال مناسبي جهت کار بر روي اين فلز و تهيه روشهاي استاندارد توليد تجهيزات تيتانيومي در ايران مي گردد . ساير مصارف عمده تيتانيوم را مي توان به صورت زير خلاصه نمود : ساخت کاربيد تيتانيوم ،سراميک ،در فرآيندهاي شيميايي و الکتروشيميايي ،ساخت ورقه هاي فلزي و باز يافت آنها صنعت نفت ،سولفورزدايي گاز مايع ،نمک زدايي آب ( تصفيه آب ) ساخت پمپهاي مکش آب از دريا ،ساختمان سازي ،پزشکي ( قطعات تعويض در بدن دندانها )، صنايع اتومبيل سازي ،ساخت انباره هاي مخصوص براي نگهداري از موادي نظير ضايعات اتمي و غيره ،الياف تقويت کننده براي استفاده در ترکيبات فلزي، رباط هاي صنعتي ،جواهر سازي ،ساخت انواع آلياژها ،ذخيره سازي انرژي، بالا بردن قابليت هدايت حرارتي آلياژها، پرکننده ي سنگ هاي جواهرات مصنوعي و نرم افزار .
آلياژهاي تيتانيوم در بدنه هواپيماهاي جنگي، سفينه هاي فضايي موشکها موتور هواپيماها ،ادوات رزمي، توربين هاي گازي، دوچرخه و کامپيوترهاي Laptop، مورد استفاده قرار مي گيرند . تيتانيوم اغلب با آلومينيوم ،آهن ،منگنز، موليبدن و فلزات ديگر تشکيل آلياژ مي دهد .
آلياژ ايلمنيت اين فلز در تهيه اکسيد تيتانيوم که در صنايع رنگ سازي کاغذ سازي و پلاستيک به عنوان ماده رنگي براق کردن سطح فلزات، لعاب، لاستيک سازي ،شيشه فايبر گلاس ،سراميک الکتروسراميک و ... مصرف مي شود، کاربرد دارد .
تنها در حدود 5 % توليد سالانه جهاني تيتانيوم صرف توليد فلز تيتانيوم شده و 95 % باقيمانده در توليد ماده رنگي دي اکسيد تيتانيوم مورد استفاده قرار مي گيرد . اين ماده به واسطه رنگ سفيد درخشندگي عالي بي اثر ( خنثي بودن ) و مقاومت سايشي و حرارتي بالاي آن درجه دير گدازي بالا و توان زياد در توزيع و انتشار يکنواخت در ترکيبات ديگر به عنوان عمده ترين ماده اوليه رنگ سفيد در صنايع رنگ سازي کاغذ سازي پلاستيک ،لاستيک و ... شناخته مي شود . در زير به طور اخص مصارف تيتانيوم در صنايع و آلياژهاي آن مي آيند :
مصارف دارويي و آرايشي :
دي اکسيد تيتان براي التيام سوزش هاي پوستي مورد استفاده قرار مي گيرد و منعکس کننده اشعه ماوراء بنفش خورشيد است و بدين جهت در ساختن کرم ها و لوسيون هاي ضد آفتاب ( ضد سوختگي ) استفاده مي شود . از پودر در اکسيد تيتان در ساخت قاب کپسولهاي دارويي و پوشش قرص ها نيز استفاده مي شود .مصرف ساليانه عنصر تيتانيوم و ترکيبات آن 105 تا 106 تن مي باشد . تقريباً 95% تيتان به فرم اکسيد تيتان TiO4 مصرف مي شود و يک رنگدانه دايمي و به شدت سفيد رنگ با قدرت پوششي خوب در رنگ ها کاغذ و پلاستيک است . رنگ ها با وجود اکسيد تيتانيوم يک باز تابنده بسيار عالي اشعه مادون قرمز را مي سازد و بنا براين به طور گسترده اي توسط اختر شناسان مورد استفاده قرار مي گيرد . از آنجايي که اين فلز مقاومت بالا وزن سبک مقاومت غيرعادي در برابر خوردگي و توانايي ايستادگي در برابر دماهاي بالا مي باشد . بخاطر مقاومت بالا در آب دريا اين فلز براي ساخت شفت ها (محور ) ملخ هواپيما و پروانه کشتي استفاده مي شود .
دي اکسيد تيتان :
دي اکسيد تيتان در تهيه الياف مصنوعي نيز استفاده مي شود . پودر دي اکسيد تيتان خالص به عنوان رنگدانه در فرآورده هاي غذايي کاربرد دارد . دي اکسيد تيتانيوم در کرم هاي ( لوسيون ها ) ضد آفتاب استفاده مي شود که ناشي از توانايي آن در حفاظت پوست مي باشد . دي اکسيد تيتانيوم يک رنگدانه برتر سفيد رنگ با ضريب شکست 2/55 - 2/8 است مقاومت درخشندگي پايداري شيميايي و مقاومت در برابر اشعه ماوراي بنفش غير سمي بودن و پايداري در يک محدوده دمايي وسيع و قيمت مناسب آن سبب شده تا از آن در کاغذ رنگ پلاستيک ،لاستيک ،سراميک، پارچه و مواد آرايشي استفاده شود . دو نوع رنگدانه روتيل وجود دارد روتيل و آناتاژ. روتيل از شبکه بلوري متراکم تري نسبت به آناتاژ تشکيل شده و چگال تر است و ضريب شکست بالاتري دارد .
تتراکلرين تيتانيوم :
تتراکلرين تيتانيوم ( TiCL4 ) يک مايع بي رنگ است که براي ساخت شيشه استفاده مي شود و از آن جايي که آن در هواي مرطوب به شدت بخار مي کند به منظور پوشش در برابر بخار استفاده مي شود . ايلمنيت روتيل آناتاژ، روتيل مصنوعي و سر باره ي تيتانيوم به عنوان پيش ماده توليد رنگدانه دي اکسيد تيتانيوم از دو مسير سولفاته و کلريدي امکان پذير بوده که هر يک نياز به پيش ماده مخصوص به خود دارند .
تيتانات باريم :
در نيمه هادي ها و پيزو الکتريک ها به کار برده مي شود .
نيتريد تيتانيوم :
دماي ذوب 2950 درجه سانتيگراد دارد و از آن به عنوان بوته ذوب آلياژهاي لانتانيوم ،رنگ زرد طلايي در جواهرات و ... به کار مي رود .
آلکالي هاي تيتانيوم :
پليمريزاسيون کاتاليزور .
تيتانات استرانسيم :
جواهر مصنوعي ابزار نوري .
آلياژها :
تيتانيوم و آلياژهاي آن پتانسيل بالايي در خيلي از کاربردهاي خاص دارند ولي بايستي قبل از طراحي و استفاده از آن برخي از واقعيتها را در مورد آن مطلع بود و مد نظر داشت که بيشتر آن در ادامه آورده شده است . تيتانيوم خالص معمولاً داراي مقداري اکسيژن آلياژ شده با آن است که استحکام تيتانيوم خالص تحت تاثير مقدار اين عناصر بين نشيني ( اکسيژن و نيتروژن ) در ساختار تيتانيومي است . آلياژهاي آلفا معمولاً داراي مقدار بالايي از آلومينيوم هستند که موجب مقاومت به اکسايش اين آلياژ در دماهاي بالا مي شوند . (آلياژهاي آلفا - بتا همچنين داراي يک عنصر آلياژي اصلي هستند که آلومينيوم است و اولين دليل آن براي پايدار کردن فاز آلفا است ) . آلياژهاي آلفا را نمي توان براي افزايش خواص مکانيکي بالا تحت عمليات حرارتي قرار داد زيرا يک آلياژ تک فاز به حساب مي آيد . آلياژهاي بتا نيمه پايدار هستند و با اهميت ترين فايده و مزيت به دست آمده ازآنها افزايش شکل پذيري آنها در ارتباط با ديگر ساختارها است . تيتانيوم آلوميند از آلياژهاي متداول تيتانيومي متفاوت هستند زيرا آنها به طور اساسي ترکيباتي هستند که باعث افزايش استحکام و قابليت شکل پذيري و ديگر خواص مي شوند . تيتانيوم آلوميندي کاربردهاي دماي بالاتر نسبت به آلياژهاي تيتانيومي دارند اما قيمت تمام شده بيشتر و به طور کل داکتيليته و قابليت فرم پذيري کمتري خواهند داشت .
محصولات شکل داده شده تيتانيوم به راحتي در دسترس مي باشند ،ولي شکل ريخته گري شده آن محدودتر است . آلياژهاي ريخته گري از لحاظ وزن و قيمت مقرون به صرفه هستند . آلياژهاي پودري خيلي بيشتر مورد قبول هستند . همچنين فرآيندهاي پودر (متالورژي پودر ) امکان ترکيب آلياژهاي نامتعارف تري را نسبت به هم مي دهند . در متالورژي پودر اين امکان وجود دارد که با بدست آوردن محصولي ترکيبي به شکل نهايي بتوان قيمت بالاي آن را جبران کرد .
بيولوژي :
خنثي بودن تيتانيوم آن را به يک فلز مناسب براي استفاده در بخشهايي از بدن تبديل کرده است . يک استفاده بالقوه از تيتانيوم در گياهان شيرين کننده آب دريااست .
تاثيرات زيست محيطي :
تصور مي شود که نمکهاي تيتانيوم اغلب نسبتاً بي ضرر هستند . اما مواد مرکب کلرين تيتانيوم مانند TiCL4 و TiCL3 بايد خورنده باشند . تيتانيوم تمايل به تجمع بيولوژيکي در بافتهايي دارد که حاوي سيليس هستند که نبايد در اعمال بيولوژيکي انسان نشان داده شود . در صد مواد راديواکتيو در کانه هاي تيتانيوم دار که مي تواند طي فرآوري متمرکز شده و سرطان زا باشند مسئله زيست محيطي تيتانيوم است . در صد مجاز مواد راديو اکتيو در کاني هاي تيتانيوم توسط دولت هاي محلي و ايالتي قانون گذاري مي شود . درباره توليد دي اکسيد تيتانيوم دفع مواد زائد به ويژه سولفات هاي آهني و اسيد زائد در فرآيند سولفاته از ديگر مسائل زيست محيطي توليد تيتانيوم است .
منبع:اطلاعات علمي شماره 357
/س
نوشته شده در 2009/9/12 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
|
گروه |
|
|
عنوان انگلیسی |
|
|
عنوان فارسی |
عناصر، آلیاژها و ترکیبات ۳،۴ و ۵ بعدی |
|
انتشارات |
|
|
سال انتشار |
۱۹۸۶ |
|
گزارش خرابی لینک |
|
|
|
|
سرور |
لینک دانلود |
|
سرور۱ |
|
|
سرور۲ |
|
|
سرور3 |
نوشته شده در 2009/9/3 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
|
گروه |
|
|
عنوان انگلیسی |
|
|
عنوان فارسی |
عناصر، آلیاژها و ترکیبات ۳، ۴ و ۵ بعدی |
|
انتشارات |
|
|
سال انتشار |
۱۹۹۷ |
|
گزارش خرابی لینک |
|
|
|
|
سرور |
لینک دانلود |
|
سرور۱ |
ifile.it password:tuti |
نوشته شده در 2009/9/3 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید

ترنسل چیست ؟
ترنسل محلولی است که برای به دست آوردن 2 شاخصه ، و آن 2 شاخصه ، اسیدی و یا بازی بودن ماده است .
ترنسل چگونه عمل میکند ؟
ترنسل در مجاورت با اسید به رنگ قرمز و در مجاورت با باز به رنگ آبی در می آید. اگر یک قطره اسید در محلول ترنسل آبی ریخته شود ؛ محلول به رنگ قرمز در میاید ( البته به مقدار 2 محلول نیز بستگی دارد ) .
PH سنج چیست ؟
PH سنج برای به دست آوردن شدت اسیدی و بازی بودن ماده است که 2 نوع کاغذی و دیجیتالی آن ، تولید شده است .
PH سنج چگونه عمل میکند ؟
بر روی PH سنج های کاغذی 14 قسمت دیده میشود که برای نشان دادن شدت اسیدی و بازی است . بدیدن ترتیب که از 1 تا 6 برای نشاندادن شدت بازیست و از 8 تا 14 برای نشان دادن شدت اسیدیست ؛ اما عدد 7 نشانگر خنثی بودن محلول است.
چگونه محلول ترنسل به دست بیاوریم ؟
برای این کار ابتدا به سراغ برخی میوه ها و گل ها میرویم و بعضی از آنان که رنگ آبی و قرمز دارند را انتخاب میکنیم مثلا کلم قرمز و گل رز . بعد آنان را جدا از هم می جوشانیم مثلا چند تکه از کلم قرمز را در یک ظرف و چند گل رز را در ظرف دیگری بر روی حراررت قرار میدهیم بعد از مدتی که رنگ درون پوسته میوه به آب منتقل شد ؛ آن ها را در درون یک ظرف شیشه ای میریزیم . جوشانده ی کلم قرمز به رنگ آبی و جوشانده گل رز نیز به رنگ قرمز در میاید . در این هنگام مقداری جوش شیرین در ظرف جوشانده گل رز و مقداری سرکه در جوشانده کلم قرمز بریزید .خواهید دید که رنگ آن 2 ظرف به رنگ مخالف یک دیگر در میاید یا به نوعی جای رنگ ها عوض میشود . برای به دست آوردن کاغذ های ترنسل که در مراکز تولید موجود است ؛ میتوانید محلول را آن قدر بر روی حرارت قرار دهید که تنها چند سانتی متر از آن در درون ظرف باقی بماند و بعد محتوی ظرف را بر روی یک ظرف بزرگ تر بریزید سپس یک کاغد سفید ( A4 ) بر روی آن قرار دهید و آن را زمانی از روی محلول بردارید که آن را کاملا به خود جذب کرده باشد و میتوانید از این کاغذ ، به عنوان کاغد ترنسل استفاده کنید و آن را به قسمتی از میوه ها و یا مایعات بزنید و در خواهید یافت که آن ماده اسیدی است یا بازی.
نویسنده مطلب:مهدی سامنینوشته شده در 2009/8/19 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
|
گروه |
|
|
عنوان انگلیسی |
|
|
عنوان فارسی |
بررسی خطرات مواد شیمیایی |
|
انتشارات |
Springer |
|
سال انتشار |
۲۰۰۷ |
|
گزارش خرابی لینک |
|
|
|
|
سرور |
لینک دانلود |
|
سرور۱ |
|
|
سرور۲ |
|
|
سرور۳ |
نوشته شده در 2009/8/19 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
آمینها و سایر ترکیبات حاوی نیتروژن از جمله
فراوانترین مولکولهای آلی هستند. همه آمینها خصلت بازی دارند (آمینهای نوع
اول و دوم میتوانند به عنوان اسید هم عمل کنند) ، پیوند هیدروژنی تشکیل
میدهند، و در واکنشهای جانشینی به عنوان هسته دوست عمل کنند. پس در
بسیاری از جنبهها شیمی آمینها با شیمی الکلها و اترها شباهت دارد. ولی
تفاوتهایی هم در فعالیت دارند، زیرا الکترونگاتیوتیه نیتروژن کمتر از
اکسیژن است.
بسیاری از ترکیبات فعال بیولوژیکی حاوی نیتروژن هستند.
بسیاری از آمینهای ساده به عنوان دارو مصرف میشوند. علاوه بر کاربرد
آمینها در داروسازی و تفکیک انانیتومرها ، آمینها موارد استفاده گوناگونی
در صنعت دارند. هگزا متیلن دی آمین (HMDA) یک آمین ، با اهمیت تجاری است.
که ماده اولیه تهیه صنعتی نایلون است. این ماده با هگزان دی اوییک (آدپیک)
اسید ، کوپلیمر میشود و نایلون 6 ، 6 ایجاد میگردد. از این نایلون جوراب
، جامههای کشباف و میلیونها تن الیاف نساجی ساخته میشود.

برای شناسایی آمینها از تست های زیر استفاده می شود ،
علاوه بر این انحلال پذيري و ويژگي بازي آمينها یکی از بهترين راههای
شناسايي آنها ست. ( می توانید به بخش حلالیت مراجعه کنید).
1- آزمايش هينزبرگ1/0
ميلي ليتر از آمين مايع يا 1/0 گرم از آمين جامد و 2/0 گرم پارا – تولوئن
سولفونيل کلريد و 5 ميلي ليتر محلول سديم هيدروکسيد 10 % را در يک لوله
آزمايش کوچک بريزيد. درب لوله را کاملاً ببنديد و براي 3-5 دقيقه آنرا
تکان دهيد. سپس درب لوله را برداريد و در حاليکه آنرا تکان مي دهيد براي
يک دقيقه بوسيله حمام بخار حرارت دهيد. بعد لوله را بگذاريد سرد شود و يک
قطره از آنرا روي کاغذ PH قرار دهيد چنانچه PH آن بازي نيست، مقدار بيشتري
سديم هيدروکسيد اضافه نماييد تا به PH بازي برسد. چنانچه رسوب تشکيل شود،
مخلوط بازي را با افزايش 5 ميلي ليتر آب رقيق نماييد و خوب تکان دهيد. اگر
رسوب نامحلول باشد، ممکن است سولفون آميد دو استخلافي تشکيل شده باشد که
در اينصورت آمين نوع دوم است. ( توجه : رسوب نامحلول ممکن است پارا –
تولوئن سولفونيل کلريد شد که در واکنش شرکت نکرده است ). اگر بعد از رقيق
کردن مخلوط رسوبي باقي نماند، يا اگر از ابتدا تشکيل نشده بود، به دقت به
محلول هيدروکلريک اسيد 5 % اضافه نماييد و با کاغذ ليتموس PH آن را براي
اسيدي بودن بررسي کنيد. اگر در اين مرحله رسوب ايجاد شد، دليل بر تشکيل
سولفون آميد يک استخلافي است يعني مجهول، آمين نوع اول است. اگر هيچگونه
واکنشي انجام نشد، مجهول ممکن است آمين نوع سوم باشد.
چنانچه نتايج
حاصل از روش بالا واضح نبود مي توانيد به جاي پارا – تولوئن سولفونيل از
2/0 ميلي ليتر بنزن سولفونيل کلريد استفاده کنيد. در صورت استفاده از اين
واکنشگر محصول جامد تشکيل نمي شود و محصول بصورت روغني است.

2- نيترو اسيد1/0
گرم آمين را در 2 ميلي ليتر اب حل کنيد و به اين محلول 8 قطره سولفوريک
اسيد غليظ اضافه کنيد، اين مخلوط را در يک لوله آزمايش بزرگ نهيه نماييد و
سپس در حمام يخ بگذاريد دماي آن بايد بين صفر تا 5 درجه باشد. در يک لوله
آزمايش ديگر 2 ميلي ليتر محلول آبي سديم نيتريت 5 % بريزيد و بگذاريد سرد
شود و در لوله آزمايش سوم 2 ميلي ليتر محلول آبي سديم هيدروکسيد 10 % که
1/0 گرم بتا- نفتول در آن حل شده است بريزيد و اين لوله را هم در حمام يخ
قرار دهيد. محلول سديم نيتريت سرد را قطره قطره به محلول آمين سرد شده
اضافه نماييد وهر بار خوب بهم بزنيد. با دقت به خروج گاز نيتروژن نگاه
کنيد. بايد توجه داشته باشيد گاز نيتروژن بي رنگ است اما گاز نيتروژن
اکسيد قهوه يي است. متصاعد شدن گاز نيتروژن در دماي 5 درجه و يا کمتر از
آن نماياننده آمين آليفاتيک نوع اول (RNH2) است. تشکيل روغن زرد رنگ يا
رسوب نشان دهنده آمين نوع دوم است. آمينهاي نوع سوم آليفاتيک در شرايط
معمولي با اسيد نيترو واکنش نمي دهند و نيتروژن آمينهاي نوع سوم آروماتيک
با اسيد نيترو واکنشي نمي دهد، اما بين + Na و حلقه آروماتيک، واکنش
استخلافي الکترون دوستي انجام مي شود.
اگر در 5 درجه خروج گاز مشاهده
نشد و يا خروج گاز بسيار کم بود. نيمي از محلول را در يک لوله آزمايش
بريزيد و با آرامي آنرا حرارت دهيد تا به دماي اطاق برسد. در اين دما خروج
حبابهاي گاز نيتروژن قابل رؤيت است. که نشان دهنده آمين آروماتيک نوع اول
(ArNH2) است. به نصف ديگر محلول که باقيمانده است قطره قطره محلول β-
نفتولدر سود اضافه نماييد. چنانچه رسوب قرمز رنگ تشکيل شود، قطعاً مجهول
آمين آروماتيک نوع اول (ArNH2) است.
3- PH محلول آبيچنانچه
ترکيب در آب محلول است، با حل کردن مقداري از آن در آب محلول آبي آنرا
تهيه نماييد و PH آنرا با کاغذ PH بررسي نماييد. چنانچه ترکيب آمين باشد،
بازي است و PH محلول آن بالا است. اگر ترکيب در آب نامحلول بود بايد آنرا
در محلول اتانول – آب و يا دي اکسان – آب حل کنيد.
4- استيل کلريد
آمينها
با واکنشگر استيل کلريد واکنش مي دهند ( با آزاد شدن گرما ). 5/0 ميلي
ليتر از آمين را در يک لوله آزمايش کوچک بريزيد و سپس با احتياط 10 تا 15
قطره استيل کلريد را قطره قطره به امين اضافه کنيد، ايجاد حرارت و گاز
هيدروژن کلريد نشان دهنده مثبت بودن نتيجه آزمايش است. چنانچه مخلوط
آزمايش را با آب رقيق کنيد، براي آمينه نوع اول و نوع دوم رسوب استاميد
تشکيل مي شود. براي آمينهاي نوع سوم چنين نتيجه يي مشاهده نمي شود.
تهيه مشتق
سودمندترين مشتقات براي آمينهاي نوع اول و دوم، استاميد، بنزآميد و پارا– تولوئن سولفون آميد هستند. متداولترين مشتقي که براي آمينهاي نوع اول و دوم و سوم مي توان تهيه کرد نمک پيکريک اسيد يعني پيکرات آمين است. يکي از مفيدترين مشتقها براي آمين نوع سوم نمکهاي نوع چهارم است که از ترکيب آمين با متيل يديد قابل تهيه است.
1- استاميددر
يک ارلن ماير کوچک حدود يک ميلي مول آمين و 5/0 ميلي ليتر استيک ايندريد
بريزيد. مخلوط را براي 5 دقيقه حرارت دهيد سپس 5 ميلي ليتر آب به آن
بيافزاييد و محلول را بشدت بهم بزنيد تا محصول بصورت رسوب ظاهر شود و
استيک ايندريد اضافي هيدروليز شود. چنانچه محصول بصورت بلور رسوب نشد با
يک بهمزن شيشه يي ديواره ظرف را خراش دهيد. با صاف کردن مخلوط روي قيف
بوخنر، بلورها را جدا نماييد و چند بار با محلول هيدروکلريک اسيد 5 % سرد
بشوييد، سپس براي تخليص آنرا با مخلوط حلال، متانول – آب متبلور نماييد.
براي
آمينهاي آروماتيک يا آنهايي که خصلت بازي زياد ندارند، به عنوان حلال آنها
و همچنين کاتاليزور واکنش بايد از پيريدين استفاده شود. چنانچه از پيريدين
استفاده شود، مخلوط بايد مدت بيشتري ( بيش از يک ساعت ) حرارت داده شود و
واکنش را در بالني که مجهز به مبرد است رفلاکس نمود. بعد از رفلاکس، بايد
مخلوط واکنش را با 5 تا 10 ميلي ليتر سولفوريک اسيد 5 % استخراج نمود تا
پيريدين آن جدا شود.
2- بنزآميدالف-
در يک لوله آزمايش حدود يک ميلي مول آمين و يک ميلي ليتر محلول سديم
هيدروکسيد 10 % بريزيد و سپس 5/0 گرم بنزوئيل کلريد ( يا پارا –
نيتروبنزوئيل کلريد ) به مخلوط بيافزاييد. درب لوله را ببنديد و مخلوط ر
براي 10 دقيقه بشدت تکان دهيد. بعد از تکان دادن با افزايش هيدروکلريک
اسيد رقيق به مخلوط، PH آنرا به حدو 8-7 برسانيد. رسوب را روي قيف بوخنر
صاف کنيد و آنرا با آب سرد کاملاً بشوييد و براي تخلسص از حلال مخلوط،
اتانول – آب آنرا متبلور نماييد.
3- پيکرات
2/0
گرم مجهول را در 5 ميلي ليتر اتانول حل کنيد و سپس 5 ميلي ليتر محلول
اشباع شده پيکريک اسيد در اتانول به آن اضافه نماييد. محلول را حرارت دهيد
تا به جوش آيد و سپس بگذاريد در دماي اطاق سرد شود. رسوبات را روي قيف
بوخنر صاف کنيد و با کمي اتانول سرد آنرا بشوييد.
4- متيوديددر
يک لوله آزمايش بزرگ به حجم مساوي از آمين و متيل يديد ( 5/0 ميلي ليتر از
هر کدام ) را مخلوط نماييد. مخلوط را براي چند دقيقه بگذاريد بماند. سپس
آنرا براي 5 دقيقه روي حمام بخار رفلاکس نماييد. سپس نمونه را بگذاريد سرد
شود و متيوديد در اثر سرد شدن متبلور مي شود. اگر بلورها ظاهر نشد با
بهمزن شيشه يي ديواره ظرف را خراش دهيد. مخلوط با قيف بوخنر صاف کنيد و
بلورها را جدا کنيد و براي تخليص آنها را با حلال اتانول يا اتيل استات
متبلور نماييد.
نوشته شده در 2009/8/10 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
Mechanisms in Advanced Organic Chemistry
R. P. Narain
New Age International | 2009-08-07 | ISBN: 8122426476 | 334 pages | PDF | 1,6 MB
For a very long time the need was felt by graduate and postgraduate students of Chemistry of almost all colleges and of Indian Universities for a book dealing with advanced mechanistic organic chemistry written in understandable language and with suitable examples which can be easily grasped to make their concept clear. Besides students; this has also been the requirement of teachers teaching advanced mechanistic organic chemistry.; Till about 1959 there appears to be the only book by E.S. Gould (Structure and Mechanism of Organic Chemistry) but the examples mentioned in it are so difficult at several places that they elude the comprehension of even teachers; not to talk of students. Around sixties appeared the book by Jerry March (Advanced Organic Chemistry; Reactions; Mechanism and Structure). It was definitely a much better advance than that of Gould; but it has been made so bulky that its cost has become prohibitive. It adores the racks and shelves of libraries. In view of the above difficulties of teacher and students; the present book has been brought out.; Some of its special chapters are the Pericyclic Reactions; which includes Cheletropic; Electrocyclic; sigmatropic and cycloaddition reactions. The concept of stereochemistry and conformation deserve special attention not because they cater to the needs of higher students; but they are immensely useful for candidates trying for UGC and CSIR sponsored competitive examinations; but also those preparing for Union Public Service Commission and State Public Service Commission Exams. The candidates will find the chapters immensely useful and is sure to rouse interest in them in knowing more about mechanistic chemistry.; Spectroscopy is another topic; a good knowledge of which is expected from any good chemist. The spectroscopy finds immense applications in the identification of several unknown compounds in the field of research and medicine. Here one has to be very careful in elucidating the correct structure of entities. Moreover; in every examination (Competitive or regular) one has to show his skill in the area of spectroscopy and therefore chapters on spectroscopy giving a clear and lucid account is also noteworthy.
نوشته شده در 2009/8/8 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
|
گروه |
|
|
عنوان انگلیسی |
Radiogenic Isotope Geochemistry of Sedimentary and Aquatic Systems |
|
عنوان فارسی |
ژئوشیمی ایزوتوپهای رادیواکتیو در سیستمهای رسوبی و آبدار |
|
انتشارات |
|
|
سال انتشار |
۱۹۹۷ |
|
گزارش خرابی لینک |
|
|
|
|
سرور |
لینک دانلود |
|
سرور ۱ |
نوشته شده در 2009/8/7 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
نوشته شده در 2009/8/7 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
Advanced Organic Chemistry: Part A
Structure and Mechanisms
Francis A. Carey, Richard J. Sundberg
Springer; 5th ed. edition (June 13, 2007) | ISBN: 0387683461 | 1199 pages | 36,9 Mb
Since its original appearance in 1977, Advanced Organic Chemistry has maintained its place as the premier textbook in the field, offering broad coverage of the structure, reactivity and synthesis of organic compounds. As in the earlier editions, the text contains extensive references to both the primary and review literature and provides examples of data and reactions that illustrate and document the generalizations. While the text assumes completion of an introductory course in organic chemistry, it reviews the fundamental concepts for each topic that is discussed.
The two-part fifth edition has been substantially revised and reorganized for greater clarity. Among the changes: Updated material reflecting advances in the field since 2001s Fourth Edition, especially in computational chemistry; A companion Web site provides digital models for study of structure, reaction and selectivity; Solutions to the exercises provided to instructors online.
The material in Part A is organized on the basis of fundamental structural topics such as structure, stereochemistry, conformation and aromaticity and basic mechanistic types, including nucleophilic substitution, addition reactions, carbonyl chemistry, aromatic substitution and free radical reactions. Together with Part B: Reaction and Synthesis, the two volumes are intended to provide the advanced undergraduate or beginning graduate student in chemistry with a sufficient foundation to comprehend and use the research literature in organic chemistry.
نوشته شده در 2009/8/1 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
از اين پس، اين عنصر به افتخار نيكلاس كوپرنيك، منجم سرشناس لهستاني، با نام "كوپرنيسيوم" شناخته خواهد شد و در جدول تناوبي با نشان Cp درج مي شود.
كوپرنيك به اين نتيجه دست يافته بود كه سيارات به دور خورشيد مي گردند و نهايتا موفق شد اين فرضيه را كه زمين مركز جهان است، نقض كند.
دانشمنداني كه عنصر جديد را كشف كردند به افتخار مردي كه "ديد ما نسبت به جهان را تغيير داد" اين عنصر را نامگذاري نمودند.
مجمع بين المللي شيمي محض و كاربردي (IUPAC) رسما نام جديد را در شش ماه آينده تصويب خواهد كرد تا جامعه علمي "فرصت بحث درباره همه پيشنهادها" را داشته باشد.
كوپرنيسيوم توسط دانشمندان مركز تحقيقات يون سنگين در آلمان كه تحت هدايت پروفسور سيگورد هافمن فعاليت مي كردند كشف شد.
پروفسور هافمن درباره تصميم جديد گروه خود گفت: "پس از آنكه IUPAC بطور رسمي كشف ما را تاييد كرد، ما بر سر اين اسم توافق كرديم زيرا مي خواهيم يك دانشمند برجسته را ارج بنهيم."
كوپرنيك در سال 1473 در شهر تورون لهستان به دنيا آمد. يافته او مبني بر اينكه سيارات به دور خورشيد مي گردند پايه گذار بخش عمده اي از دانش نوين بوده است. اين يافته در كشف نيروي جاذبه نقشي اساسي ايفاء كرد و به اين نتيجه منجر شد كه ستارگان در فاصله بسيار دوري از كره زمين قرار دارند و جهان به طرز غيرقابل تصوري بزرگ است.
بر اساس مقررات IUPAC دانشمنداني كه عنصر جديد را كشف كردند، مجاز به برگزيدن نام يك فرد زنده نيستند.
اما وقتي بي بي سي از آقاي هافمن نظرش را درباره نام "هافمنيوم" براي عنصر جديد پرسيد، او پاسخ داد: "نه، فكر مي كنم كوپرنيسيوم زيبا تر است."
![]()
منبع : بي بي سي فارسي
نوشته شده در 2009/7/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
حرکت قویترین لیگ بسکتبال جهان به سوی خودکشی؟
فیفا تغییر مقررات داوری در بازیهای جام جهانی را بررسی می کند
شیفتگان بازیهای ویدئویی در 'واقعیت' رقابت میکنند
تکنولوژی تفاوت مردان و زنان را آشکار می کند
ارتباطات در بریتانیا تحت نظارت دقیقتر قرار میگیرد
گام بعد بازیهای قابل حمل از آن کیست؟
اینتل با ۱.۲۵ میلیارد دلار رضایت AMD را جلب کرد
تاثیر مواد شیمیایی موجود در کالاهای پلاستیکی بر رفتار پسربچه ها
استقبال گرم استرالیایی ها از پانداهای چینی
تلاش برای کاهش آروغ گوسفندان استرالیا
وقتی سراپا "گوش" می شویم
توصیه های دارویی برای ایدز تغییر کرد
دستنوشتههای استاندال فرانسوی بر روی شبکه جهانی اینترنت
ژنهای موجود در اسپرم 'عمر مردها را کوتاه می کند'
گوگل دسترسي رايگان به مقالات روزنامهها محدود ميکند
ثبتنام دانشجويان انصرافي و اخراجي در كنكور
حل مسائل فیزیک هالیدی
پمپ ها و علم هیدرولیک
ركوردهایی كه شكسته شد
اسوس، نتبوک با قابلیت ارتباط لمسی را روانه بازار کرد
پیوند اولین دست بیونیک با توانایی برقراری ارتباط با مغز
برنامه مخرب؛ عامل صفحه سیاه مرگ
برترین جستجوهای سال 2009 یاهو اعلام شد
امشب ماه به دیدار خوشه پروین می رود
جريمه 2.6 ميليون دلاري شركت eBay
جايگزيني براي آکروبات
صفحهکليد با شماره!
تکثير سازمان يافته پرتوآبي
مرگ پرتو آبي با ورود لوح فشرده 5 بعدي بي انتهاي 10ترابايتي


کتابهای فیزیک و نجوم











