تعداد ساکنان ايستگاه فضايي بين المللي که هفته گذشته به 12 نفر رسيده بود روز سه شنبه اول دسامبر 2009 به دو نفر کاهش پيدا کرد. هفت نفر از فضانوردان در تاريخ 25 نوامبر به همراه شاتل آتلانتيس به زمين بازگشتند و اکنون سه ساکن ديگر اين ايستگاه صبحگاه روز سه شنبه به وقت قزاقستان از ايستگاه فضايي جدا شده و به همراه کپسول سايوز به زمين بازگشتند.
کپسول سايوز سه ساعت و 20 دقيقه پس از جدا شدن از ايستگاه بين المللي فضايي در 80 کيلومتري شمال منطقه آرکاليک در قزاقستان فرود آمد. فرانک دي وين، رومن روماننکو و رابرت تريسک سه فضانوردي بودند که به همراه اين کپسول بر خاک زمين قدم گذاشتند.
اين اولين باري است که از سال 1990 تا کنون سايوز در ماه دسامبر بر زمين فرود مي آيد اما مقامات روسي اعلام کرده بودند که با وجود سرماي شديد منطقه شرايط آب و هوايي براي فرود کپسول فضايي مناسب است.
به دليل اينکه سازمان ناسا مسئوليت سازماندهي حمل و نقل فضانوردان کانادايي، ژاپني و اروپايي از ايستگاه و زمين به عهده دارد، پزشکان و مهندسان ناسا در ميان تيم امداد روسي که براي بيرون کشيدن فضانوردان از داخل کپسول 15 دقيقه پس از فرود خود را به سايوز رسانده بودند به چشم مي خوردند.
بر اساس گزارش ام اس ان بي سي، از سال 2006 تا كنون اين اولين باري است که تنها دو سرنشين در ايستگاه فضايي بين المللي ساکن مي شوند اما اين تنهايي چندان دوام نخواهد داشت زيرا سه فضانورد اولگ کوتوف، تيموتي کريمر و سويچي نوگاچي در 20 دسامبر 2009 به همراه فضاپيماي سايوز TMA-17 به سمت ايستگاه حرکت کرده و در روز 19 دسامبر در ايستگاه کناره خواهند گرفت.
مهر
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/12/2 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
کپسول سایوز سه ساعت و 20 دقیقه پس از جدا شدن از ایستگاه بین المللی فضایی در 80 کیلومتری شمال منطقه آرکالیک در قزاقستان فرود آمد. فرانک دی وین، رومن روماننکو و رابرت تریسک سه فضانوردی بودند که به همراه این کپسول بر خاک زمین قدم گذاشتند.
این اولین باری است که از سال 1990 تا کنون سایوز در ماه دسامبر بر زمین فرود می آید اما مقامات روسی اعلام کرده بودند که با وجود سرمای شدید منطقه شرایط آب و هوایی برای فرود کپسول فضایی مناسب است.
به دلیل اینکه سازمان ناسا مسئولیت سازماندهی حمل و نقل فضانوردان کانادایی، ژاپنی و اروپایی از ایستگاه و زمین به عهده دارد، پزشکان و مهندسان ناسا در میان تیم امداد روسی که برای بیرون کشیدن فضانوردان از داخل کپسول 15 دقیقه پس از فرود خود را به سایوز رسانده بودند به چشم می خوردند.
بر اساس گزارش ام اس ان بی سی، از سال 2006 تا به امروز این اولین باری است که تنها دو سرنشین در ایستگاه فضایی بین المللی ساکن می شوند اما این تنهایی چندان دوام نخواهد داشت زیرا سه فضانورد اولگ کوتوف، تیموتی کریمر و سویچی نوگاچی در 20 دسامبر 2009 به همراه فضاپیمای سایوز TMA-17 به سمت ایستگاه حرکت کرده و در روز 19 دسامبر در ایستگاه کناره خواهند گرفت.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/12/2 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
پروفسور فيزيک و نجوم رصدي و نماينده آژانس فضايي اروپا در موسسه علوم تلسکوپهاي فضايي در ناسا که با خيره شدن به ستاره ها و پرسش سئوالهاي متعدد درباره جهان هستي کودکي خود را سپري کرده است به کتابها و فيلمهاي علمي تخيلي اهميتي نمي دهد زيرا واقعيت نهفته در پس اين داستانها را شناخته و در اختيار دارد.
وي طي سخنراني تحت عنوان «از تاريخ جهان هستي چه مي دانيم» در کتابخانه هانتينگتون در سن مارينو به بررسي تکامل 14 ميليارد ساله جهان هستي و کيهان از انفجار بزرگ يا بيگ بنگ تا کنون پرداخته است. در ادامه بخش هايي از اين سخنراني را مي خوانيد.
«ما در زماني ويژه از تاريخ تمدن زندگي مي کنيم، مي توانيم به سئوالاتي پاسخ دهيم که برترين مغزهاي متفکر طي قرنهاي گذشته به آن مي انديشيده اند».
به گفته وي هر هفته اتفاقات و کشفهاي جديدي در جهان رخ مي دهند. براي مثال دانشمندان طي 10 سال گذشته کشف کرده اند که انرژي تاريک بيش از 75 درصد از جهان را تشکيل داده است اما انرژي تاريک واقعا چيست؟
مبشر در زمينه اين انرژي مرموز مي گويد:«انرژي تاريک آينده جهان را در دست داشته و کنترل پديده هاي زيادي در جهان را به دست دارد. طبيعت اين انرژي آشکار نيست. ما نمي دانيم انرژي تاريک در واقع چيست، اما مي توانيم آن را در ميان اطلاعات خود ببينيم و به همين دليل براي توضيح اطلاعاتي که مي بينيم نياز به شناسايي اين پديده داريم».
نماينده آژانس فضايي اروپا مي گويد: مفهوم انرژي تاريک به منظور توضيح دليل سرعت گسترش يافتن جهان وارد مباحث علمي شده است. زماني گمان مي رفت گرانش، حرکات کهکشانهايي که در حال فاصله گرفتن از يکديگر بودند را کند مي کند اما در مقياس بزرگتر اين انرژي به نيروي دفع کننده کهکشانها از يکديگر تبديل مي شود.همه کهکشانها در حال دفع کردن يکديگر هستند و سرعت گسترش جهان رو به افزايش است و در صورتي که با همين سرعت پيش برود، جهان براي هميشه به گسترش خود ادامه خواهد داد.
کشف 160 سياره فراخورشيدي
اين پروفسور فيزيک و نجوم رصدي مي افزايد:«جستجوي سياره هايي مشابه سياره زمين نيز همچنان ادامه دارد و طي پنج تا 6 سال گذشته بيش از 160 سياره فراخورشيدي - سياره هايي که بر مدار ستاره اي متفاوت از خورشيد زمين در حرکتند - کشف شده اند. برخي از آنها ويژگيهايي مشابه زمين از خود نشان داده اند و دانشمندان در حال مطالعه آنها هستند تا بتوانند نشانه هايي از وجود حيات يا عناصر شيميايي حياتي را در آنها بيابند. همچنين پاسخ اين سئوال که آيا بيگانگان در فضا وجود دارند يا خير نيز به زودي و با مطالعه بر روي اين سياره ها يافته خواهد شد».
به گفته مبشر خورشيد زمين 4.6 ميليارد سال سن دارد و حرارت خود را از تبديل هيدروژن به هليوم تامين مي کند. پس به اندازه اي زندگي خواهد کرد که که سوخت داشته باشد و طول عمري مفيد براي ستاره اي مشابه خورشيد 5 ميليارد سال خواهد بود. سن جهان هستي 13.6 ميليارد سال است و نور خورشيد براي رساندن خود از يک سمت کهکشان راه شيري به سمت ديگر آن به 100 هزار سال زمان نياز دارد. در اين صورت درصورتي که بخواهيد تاريخ جهان را بر روي تقويم سال نمايش دهيد اولين فرايند رشد گياه در زمين در آخرين روز سال يعني 29 دسامبر رخ داده، اولين انسان زمان نهار همان روز به زمين رسيده و عصر همان روز نشان دهنده جايگاه کنوني ما خواهد بود.
وي اضافه مي كند: زمين سياره کوچکي است که به دور خورشيد که خود يکي از هزاران ميليون ستاره در کهکشان راه شيري به شمار مي رود، در حرکت است و کهکشان راه شيري نيز خود يکي از صدها هزار ميليون کهکشاني است که در جهان وجود دارد.
به شکلي غيرقابل تصور کوچک هستيم
«و ما به شکلي غير قابل تصور کوچک هستيم. به همين دليل توانايي چنداني براي تاثيرگذاري بر روي جهان نداريم. با اين حال آنچه اکنون مي توانيم انجام دهيم درک جهان هستي است همانطور که اينشتين زماني گفت غير قابل درک ترين پديده جهان، قابل درک بودن آن است. ما مي توانيم با کمک فناوري ها و دانشي که در اختيار داريم به اين درک برسيم. تنها بايد آنها را به کار گيريم».
ديدگاه مبشر درباره زندگي تحت تاثير وسعت و عظمت کائنات قرار گرفته است. وي معتقد است زماني که در مي يابيد اولين کهکشان در حدود 13 ميليارد سال پيش شکل گرفته است، آن زمان است که مي بينيد ديگر پديده ها در زندگي کاملا ناچيز هستند.
نماينده آژانس فضايي اروپا در موسسه علوم تلسکوپهاي فضايي در ناسا اميدوار است اين ديدگاه بر روي زندگي افرادي که سخنان وي را مي شنوند تاثير بگذارد و تحولي در زندگي آنها ايجاد کند.
يکي از بنيادي ترين سئوالاتي که طي اين سخنراني مبشر به آن پاسخ داد هدف از زيستن انسان و دليل وجود انسان در جهان بود که وي در پاسخ گفت: ما کار مي کنيم و خانواده تشکيل مي دهيم اما آنچه ما را به موجوداتي عالي و برتر تبديل کرده است قدرت استدلال، تفکر و پرسش است که با بهره گرفتن از آنها مي توانيم ناشناخته ها را کشف کنيم.
«کشف کائنات يکي از ارزشمندترين ميراثهايي است که مي توانيم براي فرزندان خود به جا بگذاريم. اين آن چيزي است که فرزندان ما از ما به ياد خواهند سپرد و آن را ادامه خواهند داد. اين همان هدفي است که براي آن به جهان آمده ايم».
مهر
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/12/1 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
شواهد به دست آمده از این ماموریت نشان میدهد که بخش عمده این آب از طریق دنبالهدارها به ماه آورده شده است. معمای چگونگی پیدایش آب روی ماه احتمالا به زودی حل خواهد شد. شواهد به دست آمده از ماموریت کاوشگر LCROSS نشان میدهد که بخش عمده این آب از طریق دنبالهدارها به ماه آورده شده است. به این ترتیب فرضیه شکلگیری آب روی ماه بر اثر باد خورشیدی به نظر نادرست میرسد.
ماه گذشته، ناسا طی ماموریتی، دو سفینه را به سطح ماه کوبید: ابتدا یک
مرحله از موشک پرتابکننده و چند دقیقه بعد خود کاوشگر LCROSS. محل برخورد
یکی از دهانههای ماه نزدیک قطب جنوب آن بود. پیش از برخورد، LCROSS به
تهیه تعدادی عکس از برخورد موشک با ماه و همچنین طیفسنجی ذرات
پراکندهشده در نتیجه برخورد پرداخت. عکسهای ارسالی و نتایج به دستآمده
از طیفسنجی به وضوح حاکی از وجود آب در ماه دارند.
در ماموریتهای
فضایی پیشین نیز نشانههایی از وجود آب در ماه به دست آمده بود اما منشا
این آب مشخص نبود. یکی از فرضیههای مطرح شده بادهای خورشیدی را عامل
پیدایش آب میداند. بر مبنای این فرضیه، وقتی اتمهای هیدروژن بادهای
خورشیدی با اتمهای اکسیژن موجود در خاک ماه برخورد میکنند، واکنش
شیمیایی بینشان رخ میدهد و آب تولید میشود. اما اکنون شواهد به دستآمده
نشان میدهد که این فرضیه احتمالا نادرست است و آب موجود در ماه از خارج
آن میآید.
به گزارش ماهنامه نجوم، اولین دلیلی که نشان میدهد آب موجود در سطح ماه توسط دنبالهدارها به آن آورده شده این است که بر مبنای طیفسنجیهای LCROSS، سطح ماه حاوی مواد فراری است که به سرعت تبخیر میشوند. این مواد که حاوی کربن و هیدروژن هستند، میبایست میلیاردها سال قبل، درست بعد از زمانی که ماه شکل گرفت، در فضا گم شده باشند. به همین دلیل آب تولید شده توسط برهمکنش بادهای خورشیدی با خاک ماه باید خالص و عاری از مواد فرار باشد.
اما دنبالهدارها گلولههای یخی 'کثیفی' هستند که حاوی مواد فراری نظیر متان میباشند. به عقیده یکی از محققين دانشگاه تنسی به نام لری تیلور (Larry Taylor) «اگر ما بتوانیم منشا آب روی ماه را مشخص کنیم، اطلاعات زیادی راجع به گذشته ماه و برخورد دنبالهدارها با آن در طی چند میلیارد سال گذشته را به دست خواهیم آورد».
یکی دیگر از شواهدی که در جهت تقویت فرضیه نقش دنبالهدارها مطرح میشود مربوط به حجم آب کشف شده در ماه است. بادهای خورشیدی حجم اندکی آب تولید میکنند، به میزانی که تراکم آن در خاک ماه بیشتر از 1 درصد نخواهد بود. اگر چه پژوهشگران تیم LCROSS هنوز مشغول تجزیه و تخلیل شواهد به دستآمده هستند، نتایج مقدماتی نشان میدهد که درصد تراکم آب در ماه به مراتب بیش از این میزان است و به بیش از چند درصد میرسد.
کشف مواد فرار علاوه بر ارتباطشان با دنبالهدارها، از یک جهت دیگر نیز مهم هستند: ارزش آنها به عنوان منبع سوخت برای ماموریتهای آینده انسان روی ماه. احتمال یافتن موادی نظیر اتانول و متان که میتوانند به صورت مستقیم به عنوان سوخت استفاده شوند، بازگشت انسان به ماه را از نظر اقتصادی توجیه میکند. به همین دلیل پترو نوا (Noah Petro)، پژوهشگر مرکز فضایی گودارد ناسا معتقد است: «LCROSS بلیت بازگشت به ماه را به ما داده است».
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/30 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
دانشمندان ناسا اعلام کردند که طرحی را برای نجات کاوشگر "اسپریت" ارائه کرده اند که در صورت عدم موفقیت، زندگی اسپریت به پایان می رسد.
25-Nov-2009 -- مریخ نورد روح - ناسا
به گزارش خبرگزاری مهر ، دانشمندان ناسا اعلام کردند که طرحی را برای آزاد کردن کاوشگر اسپریت از زمینهای شنی سطح مریخ در دست بررسی دارند در صورت عدم موفقیت این طرح، زندگی محبوب ترین روبات دنیا سرانجام به پایان می رسد.
اسپریت از شش ماه در یک خاک خشک و نرم گیر افتاده است این دانشمندان امیدوارند که با این طرح جدید بتوانند اسپریت را نجات دهند.
کاوشگرهای دوقلوی اسپریت (روح) و آپورتونیتی (فرصت) در حدود شش سال قبل در سال 2004 به مریخ رسیدند دوره فعالیت این دو مریخ نورد تنها 90 روز بود که در کمال شگفتی دانشمندان نزدیک به شش سال است که به حیات خود ادامه می دهند اکنون به نظر می رسد که تیم کنترل این کاوشگرها باید خود را برای یک خداحافظی اجتناب ناپذیر با این روباتهای دوقلو آماده کنند.
براساس گزارش نیویورک تایمز، پس از اینکه اسپریت در ماه آوریل در این توده شن گیر افتاد، دانشمندان ناسا این رویداد ناگوار را شبیه سازی و مریخ نورد را آزمایش کردند اما آزمایشات نشان داد که نجات این کاوشگر نمی تواند کاملا موفقیت آمیز باشد.
اکنون در این طرح جدید، دانشمندان در تلاشند تا چرخهای کاوشگر را به موقعیت شش ماه قبل بازگردانند.
اگر این کاوشگر نتواند با موفقیت از این زمین شنی خلاص شود این زمین به مدفن و محل پایان ماجراهای اسپریت تبدیل می شود.ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/29 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
عضو هیئت مدیره ماموریتهای سیستمهای تجسسی ناسا و متخصص ارشد ارتباطات استراتژیک در بخش روابط عمومی دفتر مرکزی ناسا در گفتگو با خبرگزاری مهر توضیحاتی را در رابطه با ماموریتهای اکتشافی اخیر سازمان ناسا و کشف آب در کره ماه ارائه کرده است.
اشلی ادواردز (Ashley Edwards) متخصص ارشد
ارتباطات استراتژیک در دفتر مرکزی ناسا در گفتگو با خبرنگار مهر بدون هیچ
اشاره ای به دلیل عدم چاپ مدارک علمی کشف آب در ماه در نشریات معتبر علمی
گفت: به دلیل حجم بالای اطلاعات دریافت شده از برخورد مدارگرد LCROSS
دانشمندان ناسا همچنان در حال تحلیل و بررسی داده ها هستند تا مدارک علمی
خود را برای چاپ در نشریات معتبر علمی آماده کنند.
گفتگوی ویژه گروه فناوریهای نوین با عضو هیئت مدیره ماموریتهای سیستمهای تجسسی ناسا را در زیر می خوانید:
* خبرگزاری مهر - گروه فناوریهای نوین: طی مصاحبه ای که با جیوانی بنیامی رئیس پیشین آژانس فضایی ایتالیا داشته ایم وی ابراز داشته که ناسا معمولا یافته های جدید خود را ابتدا در نشریات علمی معتبر منتشر کرده و سپس آن را در نشریات دیگر در دسترس عموم قرار می دهد اما در مورد کشف آب در ماه این روند را در پیش نگرفته و به صورت ناگهانی نتایج به دست آمده را در نشریات عمومی منتشر کرد. می توانید دلیل این رویداد را توضیح دهید؟
- اشلی ادواردز - عضو هیئت مدیره ماموریتهای سیستمهای تجسسی ناسا: می توانم بگویم که در حال حاضر تیمهای دانشمندان LCROSS و LRO در تلاشند تا مدارک علمی اثبات وجود آب در کره ماه را برای ارائه به نشریات علمی در آینده ای نزدیک آماده کرده و به چاپ برسانند.
* برای شناسایی آب در تصاویر به دست آمده از چه فناوری هایی استفاده شده است؟
- LCROSS به تجهیزات علمی متعددی مانند دو طیف سنج نزدیک به مادون قرمز، یک طیف سنج ماوراء بنفش نور مرئی، دو دوربین نیمه مادون قرمز، دو دوربین نور مرئی و یک نورسنج پر سرعت مجهز بوده است و وجود آب در این کره با استفاده از اطلاعاتی به تایید رسیده است که طیف سنجها به ثبت رسانده اند. آب منجمد و بخار آب از ویژگی های جذبی خاصی برخوردارند که طیف سنجها این ویژگی ها را به ثبت رسانده اند.
* آیا ماموریتهای دیگری برای جستجوی آب در دیگر مناطق کره ماه در برنامه های ناسا قرار دارد؟
- برنامه های متعددی برای ماموریتهای دیگر به کره ماه ارائه شده است تا دیگر خصوصیات این کره از جنبه های علمی متفاوت مورد بررسی قرار گیرند اما ماموریتی دیگر با هدف یافتن آب در منطقه ای دیگر از ماه در حال حاضر در میان برنامه های ناسا قرار ندارد.
* در گزارشهای منتشر شده بسیار ذکر شده است که آب کشف شده در ماه می تواند از میزان هزینه های ماموریتهای فضایی به ماه یا دیگر سیاره ها بکاهد. چگونه این امر به واقعیت تبدیل خواهد شد؟
- در واقع آب منبعی بالقوه برای اکتشافات انسانی به شمار می رود اما برای افزایش کارایی آن در فضا باید مطالعات گسترده ای صورت گیرد و شیوه های جدیدی برای بهره برداری از آن ابداع شود. یکی از موارد مهم استفاده از آب، مصرف آن به صورت سوخت برای راکتها است زیرا در صورت تجزیه آب می توان به هیدروژن و اکسیژن دست پیدا کرد که هر دو گاز به عنوان منابع قدرتمند سوخت برای راکتها به شمار می روند.
* آخرین میزان آبی که با بررسی شواهد به دست آمده از ماموریت دو برخورد تخمین زده شده چه مقدار است؟
- میزان آب یافته شده در میدان دید LCROSS در حدود 100 کیلوگرم بوده است اما اطلاعات به دست آمده به دلیل حجم بالا هنوز در حال ویرایش و تکمیل هستند و احتمال افزایش این حجم نیز وجود دارد.
* میتوانید دلیل این همه ناکامی پروژه LCROSS در میان افراد و گروه های مختلف را توضیح دهید و بگویید که چرا بسیاری از افراد نمی توانند صحت نتایج به دست آمده توسط ناسا را باور کنند؟ این عدم باور را به خوبی می توان در میان صفحات وبها و گزارشها و مقالات روزانه مشاهده کرد.
- شاید دلیل اصلی این پدیده غیر قابل مشاهده بودن توده خاک و غبار برخاسته از کره ماه پس از برخورد مدارگرد LCROSS توسط اخترشناسان آماتور بوده است. در واقع توده غبار حاصل از برخورد به آن بزرگی که انتظار می رفت نبود و بسیاری از مردم و محققان این عدم توانایی مشاهده را به ناباوری درباره نتایج به دست آمده تبدیل کرده اند. با این حال تجهیزات LCROSS و دیگر رصدخانه ها توانسته اند تصاویر متعددی را از این ماموریت به ثبت رسانده و اطلاعات زیادی را در رابطه با طبیعت مواد نهفته در حفره Cabeus به دست آورند.
* انتشار نتایج نهایی و قطعی توسط ناسا چه مدت به طول خواهد انجامید؟ آیا انتشار این نتایج تاثیری بر تغییر تصمیم کمیته بررسی فعالیتهای فضایی انسانی کاخ سفید و آینده ماموریتهای آتی ناسا با هدف بازگشت انسان به ماه خواهد داشت؟
- در واقع زمان مشخصی برای ارائه این مدارک و نتایج اعلام نشده است اما دانشمندان در حال تحلیل و پردازش اطلاعات به منظور ارائه نهایی نتایج هستند. کمیته بررسی فعالیتهای فضایی ناسا که از سوی کاخ سفید برای بررسی ماموریتهای این سازمان تشکیل شده بود نیز به کار خود پایان داده و نتیجه بررسی های خود را اعلام کرده است. در عین حال کاخ سفید بر تمامی فعالیتهای ناسا واقف است و بر اساس این فعالیتها و نتایج آنها تصمیم گیری خواهد کرد.
-----------------------------مصاحبه : سمیرا مصطفی نژاد
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/29 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
به
گزارش خبرگزاری مهر، این زباله در واقع راکتی قدیمی است که می تواند پنج
فضانورد ساکن ایستگاه را به منظور جلوگیری از برخورد به تغییر دادن مدار
حرکتی وادار سازد این راکت، راکت دلتا 2 است که در سال 1999 کاوشگر نمونه
بردار شهابسنگ استرادوس را از پایگاه فضایی کندی به فضا پرتاب کرده است. این راکت پس از این ماموریت در مدار باقی مانده و پس از گذشت 10 سال
اکنون به قصد جان ایستگاه فضایی در مسیر این سازه مدارگرد قرار گرفته است. خطر زباله های فضایی و احتمال برخورد با آنها یکی از پدیده های عادی و
رایجی است که ساکنان ایستگاه حداقل یک بار در ماه با آن مواجه شده و ناچار
به تغییر مسیر می شوند نیکولاس جانسون دانشمند زباله های مدارگرد در مرکز
فضایی جانسون در هیوستون اخیرا اعلام کرده است که حتی یک قطعه کوچک از
زباله های فضایی می تواند یک فضاپیما را از کار بیاندازد.
وی می گوید: "ما در تلاشیم فضاپیماهایی بسازیم که در برابر برخوردهای
کوچک مقاوم باشد، زیرا اجرام بزرگ قابل ردیابی هستند. مانند آنچه هر روز
در ایستگاه رخ می دهد، مسیر ایستگاه هر روز و هر لحظه کنترل شده و در صورت
مشاهده جرمی در مسیر آن، مسیر حرکت ایستگاه به سادگی تغییر پیدا می کند." متخصصان در مرکز کنترل جانسون در تلاشند با محاسبه و تخمین احتمال
برخورد راکت با ایستگاه، دریابند آیا این راکت کهنسال به اندازه ای به
ایستگاه نزدیک خواهد شد که نیاز به تغییر مسیر ایستگاه در عصر روز یکشنبه
29 نوامبر 2009 به وجود آید یا خیر؟ بر اساس گزارش ای بی سی، متخصصان برای تصمیم گیری در مورد این واقعه از
جعبه ای خیالی به ابعاد 800 متر در 24 کیلومتر به منظور ایجاد مرز خطر
برای ایستگاه استفاده می کنند در صورت نیاز به انجام حرکتی از پیش تعیین
نشده سفر بازگشت به خانه سه تن از ساکنان ایستگاه با تغییر برنامه مواجه
خواهد شد. فرانک دی وین، باب تریسک و رومن روماننکو سه ساکن کنونی ایستگاه هستند
که طبق برنامه به همراه کپسول فضایی سایوز به زمین باز خواهند گشت.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
اين ستاره که حدود 4500 سال نوري از زمين فاصله دارد ممکن است به صورت يک ابرنواختر منفجر شود.
اگر اين ستاره غول پيکر در قلب منظومه شمسي ما جاي مي گرفت، فضايي تا مدار گردش سياره زحل را اشغال مي کرد.
تلسکوپ هرشل به طيف سنج هايي مجهز است که مي توانند اطلاعاتي را درباره ترکيب شيميايي منابع نوري دريافت شده، فاش کنند.
پروفسور مَت گريفين د دانشگاه کارديف انگليس گفت: "يکي از رايج ترين ملکول هايي که در اين طيف نوري مشهود است، مونواکسيد کربن است".
تلسکوپ هرشل در 14 مي با موشک اريان به مدار زمين فرستاده شده است.
اين فضا پيما به گونه اي طراحي شده و در موقعيتي قرار گرفته است که تصاويري از اعماق فضا را ارائه کند.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
فاطمه محمدینژاد: به نظر میرسد زیر لایههای سطحی یخزده اروپا، کوچکترین و درخشانترین قمر گالیلهای سیاره مشتری، اقیانوسی به عمق 160 کیلومتر بدون داشتن هیچگونه خشکی نهفته باشد.
به گزارش نشنالجئوگرافی، بر اساس یک تحقیق جدید و جنجالبرانگیز، این اقیانوس فرازمینی میتواند صدها برابر اکسیژن بیشتری در مقایسه با مدلهای ارائه شده قبلی داشته باشد. این مقدار اکسیژن برای حمایت از نمونههای زیادی از حیات از جمله جانوران میکروسکوپی کافی است. ریچارد کرینبرگ، از اعضای هیاتعلمی دانشگاه آریزونا معتقد است که به طور نظری، حداقل 3 میلیون تن موجود ماهیمانند میتوانند در سراسر این اقیانوس زیرسطحی اروپا زندگی کرده و نفس بکشند.
گرینبرگ که ماه گذشته تحقیقات خود را در نشست بخش علوم نجومی انجمن اخترشناسان آمریکا ارائه کرده، گفت: « البته هیچ مدرکی مبنی بر وجود حیات در این منطقه نداریم، اما میدانیم شرایط فیزیکی برای این مسئله مهیاست.»
تیموتی شانک، بومشناس ملکولی دریاهای عمیق و عضو موسسه اقیانوسشناسی وودزهول در توضیح این ایده گفت: « براساس اطلاعاتی که از این قمر شگفتانگیز داریم، بخشهایی از مناطق دریایی اروپا شبیه آبهای گرم و عمیق اقیانوسهای زمین است. اگر هیچ حیاتی بر روی اروپا وجود نداشته باشد، من به شدت متعجب خواهم شد».
با وجود ارزیابیهای جدید و امیدوارکننده، شرح چگونگی شکلگیری حیات روی اروپا خیلی زود است. از اینرو به اطلاعات دقیقتر و بیشتری لازم است تا بفهمیم مواد شیمیایی چگونه روی قمر اروپا پخش شدهاند و چطور تاریخ زمینشناسی این قمر ممکن است به حیات انجامیده باشد. شاید این اطلاعات بهزودی توسط مدارگرد جدید ناسا به زمین ارسال گردد.
سطح درخشان اروپا
در سال 1610 / 989، گالیلئو
گالیله، اخترشناس ایتالیایی قمر اروپا را کشف کرد. اما سالها پس از این
موضوع یعنی در سال 1995 / 1374 بود که فضاپیمای گالیله به سیاره مشتری
رسید و محققان توانستند جزئیات سطح این قمر را بهدقت بررسی کنند.
چیزی که فضاپیمای گالیله کشف کرد، آنقدر جالب بود که ناسا در سال 2003 / 1382 این فضاپیما را عمدا به سطح مشتری کوبید تا یکی از بهترین کشفیات خود، یعنی اقیانوس آب و یخ شور زیرزمینی اروپا را با میکروبهای احتمالی سوار بر گالیله آلوده نکند.
با وجود اینکه فضاپیمای گالیله مستقیما اقیانوسی را مشاهده نکرده، محققان بر اساس قدمت، ترکیبات و ساختار سطح یخزده قمر، کاملا اطمینان دارند که چنین اقیانوسی وجود دارد. سطح صاف و یکدست اروپا با حاشیههایی تاریک و مورب آسیب دیده که نشان میدهد سطح این قمر بوسیله نیروهای جزر و مد عظیمی، کشیده یا جمع شده است.
گرینبرگ در توضیح این مسئله میگوید: «ما امواج روی زمین را همان چیزهایی میدانیم که در کنار سواحل مشاهده میکنیم. اما جاذبه خورشید و ماه در مقیاس بسیار وسیعتر میتواند کل زمین را بفشارد یا بکشد. قمر اروپا نیز که به بزرگی ماه خودمان است، دچار جزر و مد میشود، اما نه تنها از سوی خورشید، بلکه از طرف مشتری غولپیکر.
حرارت درون این قمر آنقدر هست که آبها را در زیر سطح خود به شکل مایع نگهدارد. این مایع از شکافهای سطح یخزده به بالا حرکت میکنند و دوباره روی قمر یخ میزنند. یخهای قدیمیتری که به زیر سطح منتقل میشوند، در گرمای موجود ذوب و به آب تبدیل میشوند. به این روند بازسازی یخ گفته میشود.
زمان رشد
گرینبرگ نظریه خود را اینطور ارائه
میدهد: «چند میلیون سال پس از آغاز روند بازسازی یخ، میزان اکسیژن در
اقیانوسهای اروپا به میزان کنونی میرسد که خیلی بیشتر از مقدار اکسیژن
موجود در اقیانوسهای زمین است.»
به عقیده گرینبرگ، این بازه زمانی فرصت بهوجود آمدن حیات اولیه را روی اروپا فراهم میکند. چنانچه میدانیم، حیات نخستین میبایست در غیاب اکسیژن تشکیل شود تا مولکولهای دی.ان.ای بتوانند خود را شبیهسازی کنند. چنین تاخیری برای شکلگیری مواد و ساختارهای ژنتیکی مورد نیاز است؛ اما بعد و در حضور اکسیژن، ارگانیسمهای زنده فرصت مبارزه برای بقا پیدا خواهند کرد.
نظریه گرینبرگ در مورد تشکیل حیات در اقیانوسهای اروپا بسته به این مسئله است که بازسازی یخها با سرعتی ثابت انجام گرفته باشد. در این مورد، یک چرخه 50 میلیون ساله مد نظر است. اما محققانی چون رابرت پاپالاردو، معتقدند سرعت تشکیل اکسیژن در این قمر یکنواخت نبوده است.
پاپالاردو، محقق ارشد آزمایشگاه پیشرانش جت ناسا، جی.پی.ال در پاسادنای کالیفرنیا میگوید: «شاید 50 میلیون سال پیش سرعت تشکیل اکسیژن بسیار زیاد بوده و سپس در دورههای اخیر این سرعت کاهش یافته و اکنون روند کندی را در پیش گرفته باشد».
به هر حال برای برخی محققان حتی وجود میکروبها آنقدر حائز اهمیت است که همچنان به دنبال راهی برای تحقیقات بیشتر هستند. در زمین، برخی میکروبها میتوانند در گازهای منتشر شده از شکافها رشد و نمو کنند. در قمر اروپا چنین ترکیباتی میتوانند اساس یک چرخه غذایی باشند که با وجود اکسیژن، به یک حیات پیچیدهتر ختم میشوند.
مقصد: اروپا
گام بعدی ناسا در اکتشاف اروپا ممکن
است یک مدارگرد باشد تا یک اقیانوسپیما. این ماموریت قرار است با همکاری
آژانس فضایی اروپا انجام گیرد. با این حال چنین ماموریتی مشکلاتی را نیز
به همراه خواهد داشت. مشتری و قمرش اروپا در نزدیکترین حالت، 630 میلیون
کیلومتر با زمین فاصله دارند و رسیدن به آنجا با فناوریهای کنونی بشر
ممکن است 5 تا 6 سال طول بکشد.
در چنین فاصلهای، نور کافی برای تامین انرژی یک فضاپیمای خورشیدی وجود ندارد؛ پس این کاوشگر باید سوخت هستهای به همراه داشته باشد. همچنین باید با تشعشعات رادیویی سیاره مشتری و قمر آیو نیز که باعث نابودی مدارگرد میشود، مقابله کرد. بنابراین اگر خوششانس باشیم، فضاپیما تنها برای چند ماه میتواند در مدار قمر گردش کند.
به عقیده پاپالاردو، این ماموریت میتواند اطلاعات خوبی در مورد حیات پیچیده در اروپا به ما بدهد. اما به گفته وی این جنبه مثبت ماجرا است.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
به
گزارش خبرگزاري فارس، شاتل آتلانتيس به همراه 6 سرنشين سفر خود را در ساعت
14:28دقيقه به وقت محلي 25 آبان به سمت ايستگاه بينالمللي فضا آغاز كرد
و در برگشت نيكل استات هفتمين فضانورد سرنشين آتلانتيس كه از ماه آگوست در
ايستگاه فضايي بوده نيز همراه فضانوردان ديگر اين شاتل به زمين بازگشت.
فضانوردان
شاتل آتلانتيس در طي مأموريت 11 روزه خود، 3 راهپيمايي فضايي انجام دادند
و تجهيزات جديد را روي ايستگاه فضايي نصب كردهاند.
روز يكشنبه يكي از فضانوردان آتلانتيس در حالي كه در فضا بود، دخترش متولد شد و اين دومين فردي است كه در فضا پدر شد.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
در تصویر بالا، زمین فاز هلال خود را همراه با قطب جنوبش به نمایش کشانده است (مترجم: مسیر نهایی خروج موشک حامل این فضاپیما از جو زمین، بر فراز قطب جنوب واقع شده بود). رزتا که در سال 2004 میلادی پرتاب شد از جاذبه سیاره زمین به عنوان نیروی حرکتی خود برای رسیدن به سیاره ماقبل آن یعنی مریخ، استفاده کرد اما وعده گاه نهایی این فضاپیما، دنباله دار چوریمف – جرسیمینکو (Churyumov-Gerasimenko ) خواهد بود که احتمالاً تا سال 2014 به آن می رسد. سال پیش این فضاپیمای رباتیک از کنار سیارک 2867 Steins گذر کرد و طبق زمان بندی در سال آینده هم از نزدیکی سیارک پر رمزوراز 21 Lutetia گذر خواهد کرد. اگر همه چیز خوب پیش برود روزتا در سال 2014 یک کاوشگر به سمت دنباله دار 15 کیلومتری چوریمف – جرسیمینکو رها خواهد کرد تا بر روی آن فرود آید
apod.nojum.ir
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/28 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
فاطمه محمدینژاد: احتمال دارد تیتان، بزرگترین قمر زحل، بیش از آنچه تصور میشد پذیرای حیات باشد. محاسبات جدید نشان میدهند دریاچههای هیدروکربن موجود در تیتان، سرشار از استیلن هستند، مادهای شیمیایی با فرمول شیمیایی C2H2 که برخی دانشمندان معتقدند میتواند غذایی برای موجودات زنده مقاوم در برابر سرما باشد.
به گزارش نیوساینتیست، سطح تیتان با دمایی حدود 180 درجه سانتیگراد زیر صفر، بسیار سردتر از آن است که آب را به صورت مایع نگه دارد. اما در سال 2005 / 1384، دانشمندان اعلام کردند که ارگانیسمهای زنده فضایی میتوانند در ترکیبات هیدروکربن سطح یخزده این قمر زندگی کنند. آنها این نظریه را مطرح کردند که چنین موجوداتی میتوانند استیلنهایی را بخورند که پس از تشکیل در جو، روی سطح این قمر تهنشین شدهاند. سپس این موجودات، برای کسب انرژی، استیلنها را با هیدروژن ترکیب میکنند.
از آن زمان، فضاپیمای کاسینی چندین دریاچه روی سطح تیتان کشف کرده که تصور میشود ترکیبی از اتان و متان مایع باشند. اما از آنجاکه هیچ کاوشگری تاکنون از آنها نمونهبرداری نکرده است، کسی نمیداند که چقدر استیلن در این مناطق وجود دارد.
برآوردی که در سال 1989 / 1378 انجام شد، نشان داد که استیلنها بخش کوچکی را در میان هیدروکربنهای مایع تشکیل میدهند. اما تازهترین برآوردها که بر اساس اطلاعات فرستاده شده از ماموریت کاسینی-هویگنش به زحل انجام گرفته، نشان میدهند که در این دریاچهها مقادیر بسیار زیادی غذا برای زندگی هر یک از اشکال ممکن حیات فضایی بر روی این قمر، وجود دارد. این محاسبات توسط گروهی از دانشمندان به سرپرستی دانیل کوردیر از موسسه علمی Nationale Supérieure de Chimie de Renne در فرانسه صورت گرفته است.
دمای مناسب
اطلاعات بدست آمده از فضاپیمای کاسینی
و کاوشگر هویگنس که در سال 2005/ 1384 بر سطح تیتان فرود آمد، این امکان
را به تیم کوردیر داد تا ترکیبات احتمالی دریاچهها را مجددا مورد بررسی
قرار دهند. این موضوع به عواملی چون دمای دریاچه بستگی دارد که بر سهولت
حل شدن مواد شیمیایی در آن تاثیرگذار است، و همچنین ارتفاعی که مواد
شیمیایی در جو تشکیل شده و بر سطح قمر میبارند.
این گروه متوجه شد که میزان استیلن میتواند صدها بار بیشتر از تصورات پیشین باشد و یک صدم محتوای دریاچه را شامل شود. جاناتان لونین، از اعضای این گروه در دانشگاه آریزونا گفت:« از دیدگاه زیستی، داشتن یک درصد استیلن میزان بسیار جالبی است.»
درک شولزه ماکوک از دانشگاه ملی واشنگتن، یکی از دانشمندانی است که در سال 2005 / 1384 امکان وجود حیات موجودات استیلنخور را در تیتان مطرح کرده بود. وی در این رابطه میگوید: «من فکر میکنم نتایج بسیار جالب هستند و احتمال وجود حیات روی تیتان را تقویت میکنند. تیتان باید یکی از دو هدف اول تحقیقات در ماموریتهای زیستفضایی آینده باشد. در حالی که مریخ اولین هدف است».
اما تتسویا تاکانو، یکی از محققان تیتان در دانشگاه کلن آلمان معتقد است میزان دقیق استیلن شاید کم اهمیتتر از دیگر ترکیبات ناشناخته دریاچهها باشد، مثلا موادی که باعث میشود همه ترکیبات با یکدیگر مخلوط شوند.
تاکانو با اشاره به یکی از تحقیقات اخیر اعلام کرد که بدون مخلوطکنندهها، هیدروژن و استیلن در لایههای جداگانه دریاچه قرار گرفته و در نتیجه واکنشهای میان آنها کاهش مییابد. این واکنشهای ممکن است وجود ارگانیسمهای بیگانه را تقویت کنند.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/27 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
با دانستن این مطلب که عمر کیهان 7 / 13 میلیارد سال است، میتوان نسبت به جوان و یا پیر بودن آنها نظر داد. مثلاً درخشانترین ستارهای که تا به حال کشف شده است، سنی بین بین 200 تا 300 میلیون سال دارد. از آن طرف خورشید و ماه سنی برابر 5/4 میلیارد سال دارند.
تلسکوپ هابل تا به حال عکسهای زیادی از کیهان گرفته است که به دانشمندان در تعیین سن کهکشانها و جرمهای آسمانی کمک کرده است. این تلسکوپ در ارتفاع 567 کیلومتری زمین قرار دارد و 19 سال است که با چرخیدن به دور زمین، عکسهایی از کهکشانها و ستارهها و پدیدههای کیهانی مخابره میکند. در بعضی از این عکسها کهکشانهایی شناسایی شدهاند که 13 میلیارد سال عمر دارند. در واقع این کهکشانها زمانی متولد شدهاند که کیهان بسیار جوان بوده است. اما نکتهای که درباره این عکسها وجود دارد این است که مثلاً تصویری که ما از یک کهکشان بسیار دور میبینیم، مربوط به میلیونها سال قبل است! در واقع وقتی ما به فضا نگاه میکنیم، مثل این است که به میلیونها سال قبل خیره شدهایم. نوری از یک کهکشان که میلیونها یا میلیاردها سال با ما فاصله دارد، بعد از گذشت مدت زمان بسیار طولانی به زمین میرسد. در نتیجه آنچه که ما از ستاره یا کهکشان میبینیم، مربوط به سالهای بسیار دور آن است و چه بسا که هماکنون تغییرهای زیادی کرده باشد و یا حتی از بین رفته باشد.
تابستان امسال فضانوردها توانستند با انجام یک مأموریت ویژه، تلسکوپ هابل را به وسیلهای جدیدی مجهز کنند. این دستگاه که «دبلیو.اف.سی-3 » نام دارد - و از کلمههای میدان گسترده دوربین گرفته شده است- علاوه بر نور مرئی، از اشعه مادون قرمز و فرا بنفش نیز استفاده میکند. دانشمندان امیدوارند که به کمک این فناوری، اطلاعات جدید و جالبی درباره کیهان به دست آورند.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/27 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
شهابسنگ جنجالی آلنهیلز دوباره خبرساز شده است. این بار، ناسا شواهدی قطعی دال بر حیات ابتدایی در گذشته مریخ پیدا کرده و تا چند هفته دیگر، آن را در مراسمی رسمی اعلام خواهد کرد.
ذوالفقار دانشی: در سال 1984 / 1363، شهابسنگی در قطب جنوب پیدا شد که از مریخ جدا شده بود. با بررسی این شهابسنگ در آزمایشگاههای ناسا، پژوهشگران توانستند شواهدی مرتبط با سادهترین شکل حیات پیدا کنند. انتشار این خبر در سال 1375 / 1996، موجی از شگفتی را در جوامع علمی برانگیخت و صدالبته که موافقان و مخالفان در مورد آن، مباحثات فراوانی به پا کردند.
اکنون
که سیزده سال از آن تاریخ میگذرد، پژوهشگران ناسا دوباره به سراغ این
شهابسنگ رفتهاند و آنرا با پیشرفتهترین میکروسکوپ الکترونیکی موجود
آزمایش کردهاند.
اسپیسفلایتناو به نقل از منابع آگاه گزارش کرده است شواهد قویتری از وجود نشانههای حیات در این شهابسنگ مریخی که آلنهیلز نام گرفته، وجود دارد. قرصهای کربنات و بلورهای ریز مانیتیت که در این شهابسنگ یافت شدهاند، در شرایط طبیعی بهوجود نمیآیند و تنها فرآیندی که میتواند این مولکولها را در کنار یکدیگر برجا بگذارد، فرآیندهای حیاتی یک میکروارگانیسم است.
قرار است نتایج این تحقیقات که بر وجود حیات ابتدایی در گذشته بسیار دور مریخ دلالت دارد، طی چند هفته آینده بهطور رسمی از سوی ناسا منتشر شود. مقاله این گروه نیز در شماره نوامبر نشریه ژئوکمیکا اتکازموکمیکا اکتا (نشریه انجمن ژئوشیمی و شهابسنگشناسی) منتشر خواهد شد.
مشهورترین شهابسنگ تاریخ
شواهد زمینشناختی
نشاندهنده آن است که شهابسنگ آلنهیلز، 4 میلیارد سال پیش همراه با دیگر
بخشهای پوسته مریخ منجمد شد. حدود 16 میلیون سال پیش، بر اثر برخورد جسمی
آسمانی با سیاره سرخ از آن جدا شد که محل برخورد را در گوشه پایین، راست
این تصویر میبینید.
در اثر این برخورد، این تکهسنگ سفر 16 میلیون ساله خود را برای رسیدن به زمین آغاز کرد تا سیزدههزار سال پیش طی شهاببارانی به قطب جنوب زمین برخورد کرد.
دانشمندان، این شهابسنگ را در سال 1984 / 1363 کشف کردند و با بررسی ترکیب حبابهای هوای برجامانده در این سنگ، فهمیدند که منشا آن، سیاره سرخ است.
شواهد موجود در این شهابسنگ مانند ترکیبات کربنات، مولکولهای آهن مغناطیسی (Fe3O4) و تصویری از بقایای استوانهای شکلی که به فسیل باکتری مریخی تعبیر شد، سروصدای زیادی به راه انداخت، طوریکه بیل کلینتون، رییسجمهور وقت ایالات متحده شخصا خبر این کشف را در کاخ سفید اعلام کرد.
از آن زمان تاکنون تلاشهای بسیاری برای تایید یا رد این فرضیه انجام شده که البته تاکنون همه آنها با شکست مواجه شده است. ناسا امیدوار است با انتشار نتایج جدید بررسی این شهابسنگ، بتواند سیاستهای جدیدی برای کاوشهای سیارات در پیش بگیرد.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/26 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
به
گزارش خبرگزاری مهر، شاتل آتلانتیس روز چهارشنبه 25 نوامبر 2009 از
ایستگاه فضایی بین المللی جدا شده و روز جمعه با بازگشت به زمین به
ماموریت 11 روزه خود پایان خواهد داد. هفت فضانورد این شاتل اکنون در حال
آماده سازی خود برای فرود روز جمعه هستند. طی اقامت این فضانوردان در ایستگاه فضایی، هزاران کیلوگرم از تجهیزات
یدکی از شاتل به ایستگاه انتقال پیدا کرد و فضانوردان با نصب برخی از این
تجهیزات، ایستگاه را برای ادامه فعالیت خود طی دوره ای 10 ساله و در زمان
بازنشستگی شاتلهای ناسا آماده کردند. فضانورد راندولف برسنیک دومین فضانوردی که در هنگام حضور در فضا فرزندش
در زمین متولد شده است، بسیار مشتاق بازگشت به زمین است، فرزند نوزاد وی
روز شنبه و تقریبا همزمان با اتمام اولین راهپیمایی فضایی پدرش متولد شد. سازمان ناسا قصد دارد سه شاتل فضایی خود را تا انتهای سال 2010
بازنشسته سازد و تا آن زمان پنج ماموریت دیگر به منظور تکمیل نهایی
ایستگاه فضایی بین المللی در پیش رو دارد. بر اساس گزارش رویترز، سفر بعدی ناسا به ایستگاه فضایی در ماه فوریه
خواهد بود و شاتل اندیور در آن تاریخ بسته آخر تجهیزات و اتاقکی 6 وجهی
برای ایجاد قابلیت مشاهده 360 درجه برای فضانوردان را به ایستگاه انتقال
خواهد داد.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/26 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
بیشک این بزرگترین گیتار در تمام کهکشان راهشیری است. تپاختر گیتار، بقایای انفجار ستارهای است که بهسرعت، ابرهای هیدروژنی را از هم میدرد و طرحی گیتار مانند از هیدروژنهای داغ را برجای میگذارد.
ستارگانی که سنگینی آنها بیشاز 1.5 برابر خورشید باشد، معمولا در پایان عمر خود منفجر میشوند و مانند ستارهای نوظهور در کهکشان میدرخشند. در این انفجار که انفجار ابرنواختری نام دارد، هسته ستاره به شدت فشرده میشود و اتمها در هم شکسته میشوند. اگر ستاره کمتر از 3 برابر خورشید سنگینی داشته باشد، الکترونها درون هسته جمه میشوند و ستارهای به قطر 30 کیلومتر تشکیل میشود که تقریبا فقط از نوترون تشکیل شده است.
این موجود عجیب و غریب که ستاره نوترونی نامیده میشود، بسیار چگال است و در هر ثانیه چند ده بار به دور خود میگردد. میدان مغناطیسی ستارگان نوترونی بسیار بسیار قوی است و اگر برحسب اتفاق، اطراف آنها ابری از مواد میان ستارهای وجود داشته باشد، ذرات باردار در اطراف ستاره نوترونی شروع به گردش میکنند و با شتابگرفتن در راستای خطوط میدان مغناطیسی، پرتوهای الکترومغناطیس منتشر میکنند. این چنین است که ناظر احساس میکند ستاره نوترونی همانند فانوس دریایی، امواج الکترومغناطیسی را بهشکلی منظم منتشر میکند.
اطلاعات بسیار اندکی درمورد این نوع بقایای مرگ ستارگان و منشا آنها در دست است. اما نینا تتزلاف از دانشگاه ژنا در آلمان و همکارانش حدس میزنند که توانستهاند محل تولد این تپاختر را پیدا کنند. آنها برای یافتن منشا این تپاختر، مسیر حرکت 140 گروه ستارهای زمینه تصویر را که طی پنج میلیون سال گذشته در فاصله نسبتا نزدیکی از این تپاختر قرار داشتند، بررسی کردند.
مطالعات پیشین مشخص کرده بود که این تپاختر با سرعتی بیشاز 1500 کیلومتر بر ثانیه شلیک شده بود. تتزلاف و همکارانش نیز با بررسی مسیر حرکت این تپاختر، نشان دادهاند که این ستاره هشتصدهزار سال پیش از خوشه ای از ستارگان سنگین که امروز در فاصله 6500 سالنوری از آن واقع شده، پرتاب شده است.
هنوز مشخص نیست که این تپاخترها چگونه به این سرعت های بسیار بالا دست پیدا میکنند؟
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/25 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
تصوير درياچه نايواشا دركنيا در فاصله 90 كيلومتري شمال شرق نايروبي پايتخت اين كشور كه در پيرامون آن بزرگترين مراكز توليد گل جهان قرار دارد.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/25 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
اين پروژه مي تواند زمينه اي محکم براي آغاز ماموريتهاي طولاني مدت به سوي مريخ و ماه به شمار رفته و در عين حال به ميزان مهارتهاي مورد نياز براي مقابله با شهاب سنگ هاي فضايي که در مسير برخورد با زمين قرار دارند، بيافزايد. اين پروژه در دستور کار موسسه لاکهيد مارتين که ساخت کپسول اوريون را براي ناسا به عهده داشته Plymouth Rock نام گرفته است.
پروژه Plymouth Rock از چندين سال پيش در شرکت سيستمهاي فضايي لاکهيد مارتين در دنور کليد خورده است. بر اساس برنامه پيشنهادي کپسول دو نفره اوريون به همراه کپسول دو قلوي خود که مملو از آب، غذا، سوخت و اکسيژن خواهد بود توسط راکت آرس به مدار زمين پرتاب خواهد شد.
مشکلاتي مانند افزايش ايمني فضانوردان، مقابله با پديده هايي مانند پرتوهاي کيهاني يا زباله هاي ايجاد شده مواردي هستند که بايد براي عملي شدن اين ماموريت مورد توجه قرار گيرند. از ديدگاه ناسا چنين ماموريتي در سالهاي 2020 تا 2025 عملي خواهد شد و طول مدت اين سفر در حدود 6 ماه خواهد بود. به دليل نبودن سطح مسطحي به عنوان فرودگاه فضاپيماها در نقطه اي در نزديکي شهاب سنگ متوقف شده و به صورت عمودي بر روي بخشي از آن خواهند نشست.
تا کنون شهاب سنگهاي متعددي به عنوان کانديدا براي اين سفر مورد بررسي قرار گرفته اند که تعداد آنها با گسترش پيدا کردن تجهيزات علمي و فضايي زميني افزايش پيدا خواهد کرد.
بر اساس گزارش ام اس ان بي سي، مدت زمان اقامت در شهاب سنگها 5 روز، يک هفته تا دو هفته تخمين زده شده است اما اقامت به مدت يک ماه بر روي شهاب سنگها امري دشوار خواهد بود. طي اين مدت فضانوردان به جمع آوري اطلاعات مورد نياز براي درک ساختار داخلي شهاب سنگها خواهند پرداخت تا با استفاده از اين اطلاعات بتوان ابزاري را براي مقابله با تهديدهاي کيهاني که در کمين زمين نشسته اند، تدارك ديد.
مهر
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/25 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
یکی
از فضانوردان شاتل آتلانتیس که شنبه شب دومین پیاده روی فضایی این ماموریت
را در اطراف ایستگاه فضایی بین المللی انجام داد پدر شد. |
|
به گزارش خبرگزاری مهر، رندی برسنیک 42 ساله فضانورد تیم ماموریت شاتل آتلانتیس در حالی که صبح را در فاصله 354 کیلومتری از زمین و در ایستگاه فضایی بین المللی از خواب بیدار شد تماسی را دریافت کرد که خبر از پدر شدن وی می داد. همسر این فضانورد دختری به نام "ابیگیل" به دنیا آورده است. رندی برسنیک دوشنبه گذشته به ایستگاه فضایی بین المللی سفر کرد و جمعه آینده به زمین باز می گردد. همسر این فضانورد پیش از پرتاب شاتل و عزیمت وی به ایستگاه فضایی گفت: "کمی ناراحت هستم که در زمان تولد فرزندمان اینجا نیست اما می دانم که نمی توانیم تاریخ پرتاب را انتخاب کنیم. برای رندی خیلی هیجان زده هستم." براساس گزارش رویترز، این زوج سال گذشته پس از اینکه فهمیدند که نمی توانند صاحب فرزندی شوند یک کودک پسر را از اکراین به فرزندی قبول کردند. سه ماه بعد از این فرزند خواندگی آنها فهمیدند که به زودی صاحب فرزند می شوند. این دومین بار در تاریخ ناسا است که یک فضانورد در حالی که در مدار است پدر می شود. |
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/23 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
دانشمندان با کمک تلسکوپ NTT (تلسکوپ فناوري نوين) با قطر آينه 58/3 متري مستقر در رصدخانه جنوبي اروپا (اسو) واقع در شيلي توانستند اين تصاوير جديد را در طيف فراسرخ تهيه کنند.
کهکشان "سنتوروس- A" که همچنين با شناسه (NGC 5128) نيز شناخته مي شود يک کهکشان غول پيکر بيضي شکل بسيار نزديک به کهکشان راه شيري است.
اين تصاوير نشان مي دهد که در مرکز اين کهکشان گرد و غبار و گازهايي وجود دارند که بقاياي يک کهکشان کوچک بوده است.
"جان هرشل" حدود يک قرن پيش براي اولين بار کهکشان "سنتوروس- A" را رصد کرد. اکنون اين دانشمندان نشان دادند که اين کهکشان بين 200 تا 700 ميليون سال قبل همنوع خوار بوده و اين گازها بقاياي باقي مانده آخرين وعده غذايي و يا همان کهکشان کوچکي است که خورده است.
براساس گزارش Examiner، کهکشان سنتوروس- A در فاصله حدود 11 ميليون سال نوري زمين قرار دارد و در هسته خود ميزبان يک سياه چاله بسيار بزرگ است. جرم اين سياه چاله حدود 200 برابر بيشتر از جرم خورشيد است.
مهر
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/11/22 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh |نظر دهید
حرکت قویترین لیگ بسکتبال جهان به سوی خودکشی؟
فیفا تغییر مقررات داوری در بازیهای جام جهانی را بررسی می کند
شیفتگان بازیهای ویدئویی در 'واقعیت' رقابت میکنند
تکنولوژی تفاوت مردان و زنان را آشکار می کند
ارتباطات در بریتانیا تحت نظارت دقیقتر قرار میگیرد
گام بعد بازیهای قابل حمل از آن کیست؟
اینتل با ۱.۲۵ میلیارد دلار رضایت AMD را جلب کرد
تاثیر مواد شیمیایی موجود در کالاهای پلاستیکی بر رفتار پسربچه ها
استقبال گرم استرالیایی ها از پانداهای چینی
تلاش برای کاهش آروغ گوسفندان استرالیا
وقتی سراپا "گوش" می شویم
توصیه های دارویی برای ایدز تغییر کرد
دستنوشتههای استاندال فرانسوی بر روی شبکه جهانی اینترنت
ژنهای موجود در اسپرم 'عمر مردها را کوتاه می کند'
گوگل دسترسي رايگان به مقالات روزنامهها محدود ميکند
ثبتنام دانشجويان انصرافي و اخراجي در كنكور
حل مسائل فیزیک هالیدی
پمپ ها و علم هیدرولیک
ركوردهایی كه شكسته شد
اسوس، نتبوک با قابلیت ارتباط لمسی را روانه بازار کرد
پیوند اولین دست بیونیک با توانایی برقراری ارتباط با مغز
برنامه مخرب؛ عامل صفحه سیاه مرگ
برترین جستجوهای سال 2009 یاهو اعلام شد
امشب ماه به دیدار خوشه پروین می رود
جريمه 2.6 ميليون دلاري شركت eBay
جايگزيني براي آکروبات
صفحهکليد با شماره!
تکثير سازمان يافته پرتوآبي
مرگ پرتو آبي با ورود لوح فشرده 5 بعدي بي انتهاي 10ترابايتي
