فيزيكدانان بين المللي يك ابر تلسكوپ مجازي را ايجاد كردند كه مي تواند تصاويري بي سابقه را از اجرام كيهاني با وضوح تصوير بسيار بالا و استثنائي تهيه كند.
به گزارش خبرگزاري مهر ، اين ابر تلسكوپ مجازي كه در همكاري موسسات راديوفيزيك اروپايي، آسيايي و آفريقايي ساخته شده است European Vlbi Network نام دارد. اين تلسكوپ از اطلاعات ارائه شده از 16 تلسكوپي كه در شش قاره دنيا واقع شده اند در ارائه اين تصاوير استثنائي استفاده مي كند.
بزرگترين ابر تلسكوپ مجازي دنيا از تكنيك "تداخل سنجي بسيار طولاني"(Vlbi) استفاده مي كند. اين تكنيك امكان رصدهاي تداخلي را از آنتنهايي كه از طريق كابلهاي فيزيكي به يكديگر متصل نيستند فراهم مي كند.
براساس گزارش ساينس ديلي، اين راديوتلسكوپها به صورت شبيه سازي شده چشمه هاي راديويي را رصد مي كنند و سيگنالهاي آسماني را روي نوار مغناطيسي ثبت مي كند. همچنين نمونه هاي اتمي اين بسامدها شناسه اي با دقت بالاتر از ميكروثانيه را در خصوص زمان ايجاد اين اجرام آسماني عرضه مي كند.
ديسكهاي سخت، اين داده را از تلسكوپهاي مختلف جمع آوري كرده و در يك ابر رايانه اين سيگنالها را تركيب كرده و اتصال كابلي ميان راديوتلسكوپهاي مختلف را در لحظه رصد شبيه سازي مي كند.
آنتن هايي كه از طريق Vlbi اين رصدها را انجام مي دهند در مناطق مختلف دنيا واقع شده اند.
ارسال خبر به هوپا : محمد ميرزايي
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
دانشمندان معتقدند منظومه شمسي از متراكم شدن و به هم پيوستن اجزاء ديسكي از غبار در اطراف خورشيد تشكيل شده است
بر اساس يك نظريه جديد ايجاد سياره هاي سنگي، مريخ و عطارد از بقاياي كره زمين و زهره تشكيل شده اند.
برد هنسن، منجم شاغل در دانشگاه UCLA كه طرح جديد را پيشنهاد كرده مدعي است اين مدل مي تواند به سوالات موجود درباره برخي مشخصه هاي مريخ و عطارد كه مدتها براي دانشمندان غيرقابل توجيه بوده اند پاسخ دهد.
آقاي هنسن كه اخيرا حاصل پژوهش خود را در جلسه جامعه نجوم آمريكا در لانگ بيچ عرضه كرد گفت: "بر اين اساس مريخ و عطارد درواقع محصولات جنبي فرايند تشكيل زمين و زهره هستند."
دانشمندان عموما بر سر اين نكته توافق دارند كه زمين و ديگر كرات سنگي در منظومه شمسي حدود 4.5 ميليارد سال پيش از يك ديسك گاز و غبار حلقه زده به دور خورشيد تازه متولد شده تشكيل شدند.
بر اساس فرضيه موجود ذرات ميكروسكوپي غبار با آميختن به يكديگر توده هايي سنگريزه مانند را ايجاد كردند و سنگريزه ها تخته سنگ شدند و با ادامه اين روند و اتصال قطعات كوچكتر به يكديگر، سياره هاي سنگي كنوني ايجاد شدند.
در شبيه سازي كامپيوتري اين فرايند دانشمندان معمولا فرض مي كنند كه ذرات غبار بطور يكنواخت در ديسكي بدور خورشيد توزيع شده بودند.
با اين حال برخي دانشمندان معتقدند اين فرض در محاسبات بعدي مشكلاتي ايجاد مي كند.
از جمله اين موضوع مطرح مي شود كه اگر سيارات سنگي از يك ديسك غبار همگن تشكيل شده بود، همه سيارات مي بايست تقريبا اندازه اي برابر مي داشتند و در مدارهايي مشابه به دور خورشيد مي گشتند.
اما در واقعيت زهره و زمين جرم بسيار بيشتري از مريخ و عطارد دارند و مدار حركت مريخ و عطارد نيز بيش از آنچه بر اساس محاسبات انتظار مي رود بيضوي هستند.
دانشمندان به طور سنتي اين مسئله را بر پايه شانس، يا به زبان علمي تر به دليل وجود "بي نظمي" (Chaos) توجيه مي كردند و آن را با استناد به كشش جرمي موجود در اين منظومه بخاطر وجود سياره عظيم مشتري توضيح مي دادند.
اما آقاي هنسن فرضيه ديگري را مطرح كرده و معتقد است ديسك غبار اوليه، همانند حلقه هاي دور زحل، در نوارهاي متعددي به دور خوشيد تقسيم شده بودند.
دانشمندان بر اين باورند كه سياره هاي سنگي از به هم پيوستن تكه سنگ هاي معلق و در حال چرخش به دور خورشيد تشكيل شده اند
بر اساس اين فرضيه زمين و زهره درون يكي از نوارهاي قطور در حلقه هاي داخلي منظومه شمسي شكل گرفتند.
اما چرخش سياره هاي تازه متولد شده زمين و زهره از ميان دريايي از سنگ هاي ريز و درشت باعث شد برخي از سنگ هاي سرگردان جذب اين دو سياره شده و برخي ديگر با شتاب از آنها به بيرون از نوار حلقوي پرتاب شوند.
برخي قطعات خارج شده از نوار با يكديگر برخورده كردند و به هم متصل شدند و در نهايت به نوار اصلي بازنگشتند.
برد هنسن معتقد است در صورت بروز چنين حادثه اي اجرام جديد در مداري تازه گشتن به دور خورشيد را آغاز كرده اند و شبيه سازي هاي انجام شده توسط او اينطور تداعي مي كنند كه مريخ و عطارد احتمالا در اثر چنين تحولي ايجاد شده اند.
او معتقد است 90 درصد ذرات و اجرام موجود در اين نوار به ايجاد زمين منجر شده اند و باقي مواد دو سياره ديگر را ايجاد كرده اند.
دانشمندان ديگر از مطرح شدن مدل جديد استقبال كرده اند.
منبع : بي بي سي فارسي
ارسال خبر به هوپا : مرتضي باقرزاده
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
دانشمندان دانشگاه كاليفرنيا با استفاده از فشار بالا موادي توليد كردند كه در برابر حرارت منبسط نشده و خصوصياتي مانند فلز با ساختار شيميايي متفاوت دارد.
به گزارش خبرگزاري مهر ، براي خلق اين مواد، دانشمندان نوعي آلياژ را تحت فشاري صدها هزار برابر فشار عادي اتمسفر قرار دادند. اين كشف مي تواند ديدگاهي جديد را از خصوصيات عجيب مواد موجود در فشار بالا كه 90 درصد از مواد موجود در منظومه خورشيدي را تشكيل داده اند ارائه مي كند.
تلاش براي ابداع اين نوع از آلياژها با درجه انبساط صفر به سال 1896 باز مي گردد. در اين سال فيزيكداني با نام چارلز ادوارد گوئيلاوم مطالعات فراواني را براي ارائه اين نوع از مواد به انجام رساند.
دانشمندان كالج كالتك به همراه همكارانش با وارد آوردن فشار بر روي تاثير فشار بر روي آلياژ پالاديوم و آهن كه Pd3Fe خوانده مي شود مطالعه كردند. اين مواد با قرار گرفتن در ميان دو صفحه الماسي فشاري را 326 هزار بار بيشتر از فشار عادي اتمسفر تحمل كردند. نتايج اين آزمايشها نشان داد كه الياژ تحت اين فشار بسيار بيشتر از آنچه انتظار مي رفت، سخت شد. به منظور كشف دليل اين پديده دانشمندان رفتارهاي مكانيكي كوانتم الكترونهاي آلياژ تحت فشار را شبيه سازي كرده و مورد بررسي قرار دادند.
بر اساس گزارش زي نيوز، شبيه سازي نشان مي دهد الكترونها تحت فشار به سطوح انرژي خاصي دسترسي پيدا مي كنند كه با خصوصيات طبيعي آلياژ در ارتباط است. بر اساس اين پديده دانشمندان نوعي تغييرات شيميايي بر روي آلياژ ايجاد كردند كه فشار ايجاد شده باعث تغيير خصوصيات رفتاري الكترونها شده و خصوصيات رفتاري آنها را تغيير مي دهد.
ارسال خبر به هوپا : محمد ميرزايي
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
زمان: 25 دقيقه
تاريخ: 5/12/87 :
در سال 1933 فريتز زوييكي منجم آمريكايي سوييسي تبار پرده از رازي برداشت كه اكنون نيز منجمان در پي چند و چون آنند. زوييكي دريافت كه در عالم بيش از آن كه مي بينيم ماده وجود دارد و اين ماده نامشهود نظر منجمان را سخت به خود مشغول كرده است، چرا وجود آن بر چگالي عالم تاثير مي گذارد. در آغاز منجمين اين مجهول را "ماده گمشده" ناميدند. اما اين اصطلاح درستي نبود، چيزي در اين ميان گم نشده است. محاسبه زوييكي نشان داد كه اين ماده وجود دارد، فقط ما نمي توانيم آن را ببينيم از اين رو نام ديگري بر آن گذاشتند: "ماده تاريك".
مجري: امروزه كيهان شناسان اين حقيقت را براي ما روشن ساخته اند كه ما فقط يك صدم از كل جرم كيهان را به صورت ماده اي روشن، به صورت اجرام قابل رويت درآسمان مي بينيم. به راستي براي اين معماي كيهاني چه پاسخي وجود دارد؟ فكر مي كنم در دهه 1940 به بعد براي چند دهه ذهن تمام كيهان شناسان معطوف به موضوعي مجهول بود، كه امروزه آن را ماده تاريك مي دانيم. سير دانستن بشر درباره ماده تاريك از كجا آغاز شد؟
دكتر راهوار: اولين بار در ميان منجمان، زوييكي بود كه كهكشان ها را مطالعه كردند و ديدند كه كهكشان ها آن چيزي كه ما مي بينيم، نيستند با تو جه به جرم آنها، آن حركت را ندارند و سوال اين بود اين حركت را چگونه مي توان توضيح داد. بايد مقداري ماده تاريك در كهكشان باشد تا آن حركت را براساس آنچه كه ما از فيزيك مي شناسيم، به دست بياد و سازگار باشد با قوانيني كه ما مي شناسيم. مي توان خيلي ساده اين موضوع را با يك آزمايش نشان داد. فرض كنيد ما به يك سياره اي رفته ايم كه جرم آن را نمي دانيم. يا اين كه جرم آن با يك روش ديگري اندازه گيري كنيم. مثلا اگر چگالي سياره را بدانيم و بعد شعاع و حجم آن را اندازه گيري كنيم، مي توانيم بفهميم كه جرم آن چقدر است. از طرف ديگر مي توانيم جرم آن را با استفاده از قوانين گرانش اندازه گيري كنيم. مثلا اگر يك سكه را از ارتفاع نيم متري رها كنيم و با يك كرنومتر زمان افتادن آن را اندازه گيري كنيم، مي توانيم شتاب گرانشي آن سياره را به دست بياوريم و به اين ترتيب مي توانيد جرم آن را حساب كنيم. ما معمولا در منظومه شمسي روي ستاره ها مشكلي نداريم. جرمي كه قانون گرانش به ما مي گويد با جرمي كه از روش هاي ديگري مي توانيم تخمين بزنيم اين دو تا با هميشه با هم برابرند. ولي زمانيكه به مقياس ها بزرگتر برويم مثلا در مقياس كهكشاني مي توانيم توزيع ستاره ها را بشماريم و بعد از روي توزيع ستاره ها بفهميم كه جرم منطقه مورد نظر چه قدر است. حالا اگر نگاه كنيم به مركز ستاره ها در حول مركزكهكشان و از روي حركت آنها بخواهيم جرم كل كهشان را حساب كنيم اين دو به اندازه يك مرتبه مقداري كه مي شود ضريب ده با هم تفاوت دارند. جرمي كه از روي مشاهده مستقيم ستاره ها مثلا روي ديسك كهكشان اندازه گيري مي كنيم و جرمي كه از روي قانون گرانش نيوتني حساب مي كنيم، به اندزه يك ضريب ده با هم اختلاف دارند؛ بنابراين سوال اين است كه اين جرمي كه ما نمي بينيم كجاست و چرا اين طور شده است. هر چه قدر به مقياس هاي بزرگتر كهكشاني وارد شويم وضع بدتر مي شود وتفاوت بيشتر مي شود و اين همان چيزي است كه به آن ماده تاريك مي گوييم. چند جهت براي حل اين مسئله وجود دارد. اولين چيز اين است كه مثلا زماني ما به يك كهكشان نگاه مي كنيم، ساختار اين كهكشان يك هسته است كه عمدتا ستاره ها پيرند، بعد ديسك كهكشاني است و مولفه سوم ماده گم شده يا ماده تاريك است كه مي تواند اين ديناميك را به ما بدهد. اولين سوال اين است توزيع و جرم اين ماده بايد چگونه باشد. اگر بخواهيم كه رفتار كهكشان منطبق باشد با آن چه ما از گرانش نتيجه مي گيريم، بايد هاله بسيار يزرگتر از آن چه كه با چشم ديده مي شود، حول يك كهكشان قرار دهيم. مثلا اندازه شعاع يك كهكشان حدود ده كيلو پارسك و اندازه هاله حدود پنجاه تا شصت كيلو پارسك است. مثلا در نگاه به كهكشان مارپيچ براي اين كه حركت اين كهكشان با محاسبات گرانش منطبق باشد، ده برابر جرم روشن كهكشان بايد حول اين كهكشان را فرا بگيرد و آن را بپوشاند.
مجري: ماده تاريك كه جرمي به اين وسعت را مي پوشاند چيست؟
راهوار: كساني كه در فيزيك ذرات بنيادي كار مي كنند معتقدند كه در مدل استاندارد ذرات بنيادي علاوه بر ذراتي كه ما به طور متعارف مي شناسيم، مثلا همين ذارتي كه در اطراف ما هستند مثل الكترون و نوترون و فوتون ها، يك سري ذرات ديگر هم وجود دارند به نام "ذرات با اندر كنش ضعيف و با جرم زياد"(vimp ). ممكن است كه هاله كهكشان را همين ذرات درست كرده باشند و اين ذرات بدون برهم كنش هستند يعني از كنار هم رد مي شوند بدون اين كه هيچ واكنشي اتفاق بيافتد. مي توان اين ذرات راآشكار كرد اما اين كار بسيار سخت خواهد بود و كل ماده تاريك و هاله كهكشان از اين ها تشكيل شده است. نظر ديگري هست كه مي گويد اين هاله كهكشان از ستاره هايي تشكيل شده است كه جرم لازم براي روشن شدن ندارند. زيرا هر ساختاري كه متراكم شود منجر به يك ستاره نخواهد شد و جرم آن بايد از يك آستانه اي بيشتر شود. هر ستاره هر گاه جرمي بيشتر از يك دهم جرم خورشيد داشته باشد شروع مي كند به شعله ور شدن و نور دادن. پس بنابراين در هاله كهكشان مي تواند ستاره هايي باشد كه جرم آنها كم است. معمولا در مركز كهكشان ستاره هاي پر جرم درست مي شوند و هر چه قدر به طرف هاله بياييم ستاره ها كم جرم تر مي شوند و مي توان به اين ستاره ها عنوان ستاره هاي نارس اطلاق كرد. اين ستاره هاي نارس مي توانستند كانديد خوبي براي ماده تاريك باشند. منتهي اين نظريه رد شد؛ به دليل آزمايش ريز همگرايي گرانشي كه انجام شد. در اين آزمايش ابرهاي ماژلاني رصد مي شد و بعد و مشاهده مي شد كه اگر يكي از اين ستاره هاي نارس از مقابل ستاره هاي پر نور رد مي شد نورآن را تقويت مي كرد، به دليل همان همگرايي گرانشي. اين آزمايش سيزده سال متوالي ادامه داشت و در اين مدت ابرهاي ماژلاني رصد مي شدند و در نهايت اين مساله رد شد كه ستاره هاي نارس همان ماده تاريك باشد.
مجري: چه گزينه هاي ديگري وجود دارد كه بتواند ماده تاريك و چيستي آن را توصيف كند؟
راهوار: مساله ديگر اين است كه ما بياييم و قوانين گرانش و ديناميك را عوض كنيم و اصلا فكر كنيم كه هيچ ماده تاريكي وجود ندارد. اين قوانيني را طوري عوض كنيم كه در مقياس منظومه شمسي درست كار كند و مقياس كهكشاني بدون نياز به ماده تاريك بتواند دوران ديسك كهكشاني را درست توضيح دهد، حركت نوساني ستاره ها را در ديسك كهكشان به ما درست بگويد و خوشه كهكشاني را درست توضيح بدهد. يعني عوض كردند قانون گرانش و قانون دوم نيوتن و اين يك رهيافت جايگزين و تعميم قانون گرانش است. بنابراين دو راه وجود دارد يكي اين كه بگوييم ممكن است قانون گرانش درست كارنكند و بايد شكل آن را عوض كنيم. راه دوم اين است كه بياييم و قانون دوم نيوتن را عوض كنيم و اين يك رهيافتي است كه از 1985 شروع شده است. اين ها تقريبا تا حدودي درست جواب مي دهد ولي هدف نهايي وضع قانوني است كه بتواند از گستره منظومه شمسي و تا مقياس بزرگتر همه را بدون نياز به ماده تاريك درست جواب بدهد.
مجري: همان طور كه مي دانيم نسبيت انيشتين توضيح كامل تر از قانون نيوتن است. آيا اين پيش بييني شما از به هم خوردن يا اصلاح قوانين فرا گير باعث مي شود نسبيت هم تحت تاثير قرار بگيرد؟
راهوار: نه اين كه خود نسبيت ها هم عوض شود بلكه در حقيقت اصول نسبيت عام پا برجا است و اين شكل قانون است كه عوض مي شود. مثلا اگر مي گوييم كه يك جرم معين فضا زمان را به يك ميزان خم مي كند، زماني كه گرانش راتغيير مي دهيم مي گوييم همان مقدار جرم فضا زمان رابيشتر خميده مي كند و خمش بيشتر فضا زمان به معناي گرانش قوي تر است اما در كل اصول موضوعه نسبيت عام عوض نمي شود و فقط قانون گرانش را تعميم مي دهد. اگر گرانش نيوتن را يك حلقه در نظر بگيريد قانون گرانش نسبيت عام يك حلقه بزرگتر است كه در ميدان هاي گرانش ضعيف تبديل مي شود به همان گرانش نيوتني.
مجري: آيا در توزيع ماده تاريك در وسعت هاي مختلف هم اختلافي وجود دارد؟
راهوار: مي توان گفت كه ماده تاريك به مقياس وابسته است. اگر شما در منظومه شمسي نگاه كنيد مقدار ماده تاريك به قدري كم است كه مي توان از آن چشم پوشي كرد. زيرا اثر خطاي اندازه گيري بسيار بزرگ تر از اثر اين ماده تاريك است، ولي در كهكشان هاله پنج تا شش برابر از ساختار خود كهكشان بزرگ تر است. . خوشه هاي كهكشاني باز بزرگ تر و بزرگ تر مي شود هر چه قدر ساختار بزرگ تر مي شود هاله اي كه ماده تاريك اين را فرا مي گيرد بزرگ تر خواهد بود.
مجري: اين چيزي كه ما از ماده تاريك قلمداد مي كنيم چه بخشي از ماده تاريك ما را تشكيل مي دهد؟
راهوار: طبيعتا قسمت عمده. حال اگر مساله انرژي تاريك را هم به آن اضافه كنيم، تنها فقط يك درصد از دنيا را ما مي بينيم و بقيه آن ديده نمي شود و راه حل آن يا اين است كه بگرديم ببينيم در كجاي فيزيك ماده اي هست كه خيلي سخت ديده مي شود و فرض كنيم ماده تاريك همان ماده است و يا اين كه گرانش و قوانين را عوض كنيم.
منبع: TV4.ir
ارسال : عطيه عباسي
نقل از هوپا
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
بي نظمي پوانكاره
بعد از گذشت بيش از 2000 سال از انتشار يافتن قوانين حركت سياره اي نيوتون ، كينگ اسكار 2 از سودان و نروژ از يك رقابت غير عادي كه ميتواند موجب كشف يك علم كاملا تازه شود پشتيباني كردند.
در اين رقابت به دانشمندي جايزه داده ميشود كه به سوال زير پاسخ دهد:
" منظومه شمسي چگونه پايدار است؟"
رقابت كنندگان مجبورند از قوانين نيوتون در مورد جاذبه استفاده كنند تا بتوانند به طور رياضي پايدار بودن منظومه شمسي را نشان دهند.
استفاده از معادلات نيوتون براي دو جسم آسان بود – زمين و خورشيد – اما اضافه كردن جسم سومي – مثل ماه – به اين معادلات آن ها را آنچان پيچيده ميكرد كه بهترين رياضيدانان و فيزيكدانان زمان هم قادر به انجام محاسبات نبودند. آن ها حتي نميتوانستند مسير حركت سه جسم را پيش بيني كنند. اين " مشكل سه جسم " مركز اين رقابت بود.
اين جايزه سرانجام به جولز هنري پوانكاره ، يكي از پيشتازان فرانسوي فيزيك رياضي ، داده شد . در حالي كه او به طور كامل اين مشكل را رفع نكردو تنها چيزي را نشان داد كه ديگران انتظار آن را داشتند.
با رياضيات زيبا او نشان داد كه يك سيستم با سه جسم به طور پيچيده و كاملا غير قابل پيشبيني رفتار ميكند. منظومه شمسي ، يا نهايتا سيستم سه جسمي تقريبي وي ، اصلا پايدار نبود بلكه بي نظم بود ! تغييرات كوچك در وضعيت اوليه ( مانند محل قرارگيري و سرعت ابتدايي ) خروجي هاي بزرگ و غير قابل پيشبيني توليد ميكرد. يافته هاي وي مبني بر چيزي است كه ما آن را امروزه با نام " بي نظمي پوانكاره " ميشناسيم.
ترجمه و ارسال : عطيه عباسي
منبع : physlink.com
نقل از هوپا
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
Al-Sufi’s most famous work is Kitab suwar al-kawakib (Book of the constellations of the fixed stars), which he published around 964. In this work, al-Sufi describes the 48
constellations that were established by Ptolemy and adds criticisms and corrections of his own. For each of the constellations, he provides the indigenous Arab names for their stars, drawings of the constellations, and a table of stars showing their locations and magnitude. Al-Sufi’s book spurred further work on astronomy in the Arabic and Islamic worlds, and exercised a huge influence on the development of science in Europe. The work was frequently copied and translated. This copy, from the collections of the Library of Congress, was produced somewhere in south or central Asia, circa 1730, and is an exact copy of a manuscript, now lost, prepared for Ulug Beg of Samarkand (present-day Uzbekistan) in 1417 [820 A.H.]. The Bibliothèque nationale de France has a manuscript of the Kitab suwar al-kawakib that was prepared for Ulug Beg in 1436.فرستنده : عطيه عباسي.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
به گزارش خبرگزاری مهر، 10 تصویری که در این آلبوم گردآوری شده اند جزء زیباترین تصاویری است که تاکنون از تاریخ فضا در یکجا گردهم آمده اند. این عکسها به اعتقاد کارشناسان و کاربران و به خصوص پروفسور رابرت نمیروف که از سال 1995 تا به امروز تصاویر زیبایی از فضا را در وب منتشر کرده به عنوان زیباترین عکسهای فضایی معرفی شده اند.
1- رویت زمین از سطح ماه. این عکس را فضاپیمای آپولو 8 در سال 1968 گرفته است.
2- هریسون اشمیت، فضانوردی که در سطح ماه راه می رود. (1972)
3- خورشید گرفتگی که بخشی از زمین را تاریک کرده است. این تصویر را سرنشینان ایستگاه فضایی "میر" در سال 1999 از فضا گرفته اند.
4- ستونهای گاز و گرد و غباری که ستاره های درون توده ابری "قره قوش" را می سازند. این عکس را تلسکوپ فضایی هابل در سال 1995 گرفته است.
5- توده ابری قره قوش
6- کهکشان آندرومدا - نزدیکترین کهکشان به کهکشان راه شیری. این عکس را یک ستاره شناس به نام "رابرت جندلر" با ترکیب 40 تصویری که در مقیاس خاکستری گرفته، تهیه کرده است.
7- زمین و نورهایش در شب. این تصویر را یکی از ماهواره های وزارت دفاع آمریکا گرفته است.
8- پرتاب اولین شاتل فضایی آمریکایی (شاتل فضایی کلمبیا) 12 آوریل 1981
9- روبات "دکستر" به فضانوردان در تعمیرات کمک می کند.
10- خورشید
منبع : خبرگزاری مهر
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
دکتر سمانه کامل متخصص تغذيه در گفتوگو با ايسنا، گفت: خوردن صبحانه ممکن است به شما در مصرف کمتر کالري در طول روز کمک نمايد.
به گفته وي، تحقيقات نشان ميدهد که مصرف مقداري کالري مشخص در ابتداي روز (يعني در صبحانه) اثر سير کنندگي بيشتري نسبت به مصرف همان مقدار کالري در ساعتهاي بعدي خواهد داشت که اين امر موجب کاهش مجموع کالري مصرفي در طي روز مي شود.
دکتر کاملي تاکيد کرد: خوردن صبحانه مناسب احتمال به کارگيري عادتهاي نادرست غذايي را در وعده هاي ديگر کاهش دهد.
وي ياد آور شد: صبحانه را کامل صرف کنيد و از شير و ساير مواد لبني، عسل، سبزيجات، تخم مرغ و نان هاي سبوس دار استفاده کنيد.
برگرفته از سایت سلامت نیوز
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
اخترشناسان مؤسسه اخترفیزیک جزایر قناری در اسپانیا، این رصدها را از ماهگرفتگی کلی در 26 مرداد 1387انجام دادند. حتی زمانی که ماه در گرفتگی کامل است و سایه زمین کاملاً سطحش را دربرگرفته، بازهم میتوان ماه را دید، آنهم در نور قرمز. عبور نور خورشید از جو لبه زمین و شکست نور سبب میشود، رنگ قرمز طیف ماه به سطح ماه برسد و ماه سرخرنگ دیده شود. اخترشناسان با استفاده از تلسکوپهای زمینی، دستهای از این پرتوهای نور را پس از بازتاب از ماه و جذب پرتوی طیف گسیلی نوری که از هاله جو زمین عبور کرده شناسایی کردند.
به سبب اینکه گازهای جو زمین، طول موجهای خاصی از نور را جذب میکند، اخترشناسان قادرند، نشانههای زیستی کلیدی در طیف را جدا کنند؛ گازهایی همچون متان و اکسیژن که با زندگی در زمین آمیختهاند، از جمله آنانند. اما آنها از پیدا کردن نشانههایی که گمان میکردند در پرتوهای نور، ضعیف دیده شود، بسیار شگفت زده شدند؛ شواهدی از یونسپهر محافظ که فوتونهای پرانرژی خورشید را جذب میکنند و همچنین شواهدی از نیتروژن که قسمت عمدهای از جو را به خود اختصاص میدهد ولی به سختی آشکار میشود.
انریک پاله، یکی از اخترشناسان مؤسسه اخترفیزیک قناری و سرپرست این مطالعات که به تازگی در نیچر مقالهاش به چاپ رسید، گفت: «ما این شواهد را در حالی یافتیم که بسیار قویتر از مدلهای پیشبینی شده بود و این خیلی راحتتر از شناسایی سیارهای فراخورشیدی است.»
گسیل خالص
اخترشناسان معتقدند که سیارهای فراخورشیدی در ابعاد و جرم مشابه زمین میتواند در سالهای اخیر یافت شود. اما گام بعدی در فرآیند کشف این است که با تشخیص دارا بودن جو این سیارهها متوجه شویم آیا از همه لحاظ سیاره فراخورشیدی مشابه زمین است یا نه. برای تشخیص جو نیاز به تفکیک نور ستاره مادر از نور سیاره است. پاله میگوید این تشخیص در بهترین حالت میتواند با جذب طیف گسیلی سیاره به جای تلاش در جذب نور ستاره بازتاب شده از جو سیاره صورت گیرد.
این مطالعات پیشنهاد میکند، تلسکوپ فضایی 9/4 میلیارد دلاری جیمز وب مجهز به طیفنگار گسیلی که قرار است سال 1393/2014 به فضا ارسال شود، عملکرد بهتری نسبت به باقی جانشینانش خواهد داشت. این تلسکوپ پرهزینه، نیاز دارد که نور رسیده از ستاره مادر را به منظور تشخیص نور بازتاب شده از سیاره مسدود کند.
در حدود یک ششم از بیش از 350 سیاره فراخورشیدی کشف شده، زمانی کشف شدهاند که با ستارههای مادرشان، گرفتگی داشتند. این سیارهها به هنگام گردش به دور ستاره و به خاطر هم راستا بودن جهت گردششان به دور ستاره مادر با خط دید ما، سبب کاسته شدن نور ستاره مادر و ایجاد افت نوری در میزان نور رسیده از ستاره مادر میشوند. اینگونه تشخیص سیارههای فراخورشیدی گذرکننده از راستای نور ستاره، هم برای تمیز دادن ابعاد سیاره و هم برای رصد طیفهای گسیلی جذب شده جو سیاره میتواند مفید واقع شود. جستوجوی سیارههای فراخورشیدی گذرا، همچون کاری بود که پاله و همکارانش در رصد نور بازتاب شده خورشید که از جو زمین عبور کرده بود و از ماه بازتاب شده بود است.
نور بازتابیده
راههای آسانتری نیز برای دریافت طیف جذبی زمین وجود دارد، برای مثال با کمک تلسکوپی که به غروب خورشید مینگرد، به سبب اینکه نور از میزان جو بیشتری به نسبت باقی زمانها میگذرد، میتوان طیف گسیلی زمین را دریافت. همچنین استفاده از ماهوارههای ارتفاع پایین اقلیمشناسی میتواند در تشخیص طیف گسیلی کمک کند اما این طیفها بسیار متمرکزتر و دقیقتر از تصویر بزرگ و محوی است که اخترشناسان برای مقایسه یا نقاط سیارهای بسیار دوردست نیاز دارند. استفاده از ماه برای نگریستن به زمین، همان روش یافت سیارههای فراخورشیدی را بازتولید میکند و به خوبی میانگینی کلی از اثر سراسر جو به دست میدهد.
حتی با وجود تلسکوپ فضایی جیمز وب، پیدا کردن سیارات فراخورشیدی زمین مانند، بسیار سخت است. پاله میگوید که ستاره مادر این چنین سیارههایی باید حداکثر در فاصله 30 سال نوری از ما باشد و همچنین این ستاره باید ستارهای از نوع کوتوله سفید باشد. گذر ستارههای کوتوله، سیگنالهای بزرگتری را فراهم میکند، چرا که سیاره به نسبت سطح بیشتری از سطح سیاره را میپوشاند. فاصله سیارهای از ستاره کوتوله سرد برای اینکه در کمربند حیات قرار گیرد، همچنین بسیار کم باید باشد، بنابراین دوره گردش آن کوتاه خواهد شد و در نتیجه اخترشناسان دادههای متوالی بیشتری برای مطالعه خواهند داشت.
محمد جواد ترابي
khabaronline.ir
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
مرغهای مگسخوار سرعتی بیشتر از سرعت هواپیماهای جنگنده دارند. مطالعات نشان میدهد که مرغهای مگسخوار در زمان جفتگیری و تعقیب مادهها، سرعتی بیشتر از سرعت هواپیماهای جنگنده دارند.
به گزارش بیبیسی کریستوفر کلارک از دانشگاه برکلی که این مطالعه را انجام داده، از ماکتهایی شبیه مرغ مگس خوار ماده برای جلب توجه مرغ مگس خوار نر استفاده کرده است.
وی سپس از حرکت منحنی گونه مرغ نر تصاویری با سرعت 500 فریم در ثانیه تهیه کرده است که نشان میدهد این پرنده در هر ثانیه مسافتی به اندازه 400 برابر طول بدن خود را طی میکند.
نتایج این مطالعه که در ژورنال رویال سوسایتی انگليس منتشر شده است، اشاره میکند شتاب این پرنده زمانی که بالهای خود را میگشاید، بیشتر از هر موجود زنده دیگری است که مورد مطالعه قرار گرفته است.
منبع: همشهري آنلاين
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
یادگیری یک فرآیند است . در هر فرآیند عوامل و متغیرهایی در حال تعاملند. نوع و شدت تعامل تغییرات گوناگونی را به دنبال می آورد. بررسی همه عوامل موثر در فرایند تدریس امکان پذیر نیست . چند تا از مهمترین این عوامل که تاثیر آشکاری در روند یادگیری دارند عبارتند از : آمادگی انگیزه و هدف تجارب گذشته موقعیت و محیط یادگیری روش تدریس تمرین و تکرار و... از این میان درباره دو عامل آمادگی و شیوه تدریس نکاتی را از نظر می گذرانیم .
آمادگی
دانش آموز باید از لحاظ جسمی عاطفی عقلی و... را رشد کافی کرده باشد تا بتواند بخوبی یاد بگیرد و صدالبته که یادگیری زمانی برایش مفید خواهد بود که از هر نظر آمادگی لازم داشته باشد. او حتی اگر بعضی از جنبه های آمادگی راکسب نکرده باشد یادگیری برایش خستگی آور و کسل کننده خواهد شد و چندان پیشرفتی نخواهد کرد. مثلا در یادگیری نوشتن اعصاب و عضلات دست و انگشتان باید به قدر کافی رشد کرده و آمادگی داشته باشند. اگر کودکی را که از لحاظ جسمی و روانی آمادگی یادگرفتن و نوشتن را ندارد تعلیم بدهیم جریان یادگیری او در این زمینه حتی در سال های بعدی به کندی پیش خواهد رفت در صورتی که اگر همین کودک در سنی که آمادگی کافی دارد تحت تعلیم قرار گیرد نوشتن را زودتر فراخواهد گرفت و در این زمینه سریعتر پیشرفت خواهد کرد.
آمادگی در زمینه های مختلف متفاوت است . ممکن است فرد از لحاظ عقلی آماده باشد ولی از نظر عاطفی فاقد احساس مطبوع باشد. مثلا ترس از معلم احساس عدم امنیت دلهره اضطراب و پریشانی فکر ممکن است یادگیری را مختل کند. رشد و آمادگی ذهنی افراد نیز در فهم و یادگیری علوم مختلف متفاوت است . مثلا ممکن است دانش آموزی در مرحله ای از رشد خود آماده درک علوم تجربی باشد ولی برای درک علوم اجتماعی هنوز آمادگی لازم را بدست نیاورده باشد. بنابراین معلم باید آمادگی هر یک از شاگردان خود را هنگام تدریس در نظر داشته باشد و فعالیت های آموزشی خود را متناسب با سطح آمادگی آنان عرضه کند.
هرچه فرد آمادگی بیشتری برای رفتار معینی داشته باشد برای انجام دادن رفتار به محرک کمتری نیاز دارد. مثلا خنداندن یک انسان خوشحال بسیار ساده تر از خندان یک شخص غمگین است . هرچه فرد آمادگی کمتری داشته باشد تحرک بیشتری برای ایجاد آن رفتار لازم است . تدریس و فعالیت معلم زمانی بیشترین تاثیر را در یادگیری خواهد داشت که دانش آموز به آمادگی لازم رسیده باشد و در غیر این صورت شاگرد همچون چراغی که فتیله آن پایین کشیده شده باشد هرگز برافروخته نمی شود و چیزی نخواهد آموخت .
روش تدریس
در کنار شرایط و امکانات آموزشی نیروی انسانی و بویژه معلم از مهمترین عوامل تشکیل دهنده محیط های آموزشی است . تاثیر موقعیت و امکانات مناسب بر هیچ فردی پوشیده نیست . اما امکانات و تجهیزات بدون وجود معلم کارایی لازم را نخواهد داشت . معلم با شناخت امکانات موقعیت آموزشی مناسب را بوجود می آورد و با شناخت محیط و امکانات آموزشی و نیز استعداد علایق و توانایی شاگردان آنان را در طریق صحیح یادگیری هدایت می کند.
البته چنین نقشی به دانش و اعتقادات معلم بستگی دارد. اگر معلم با نظریه ها و اصول یادگیری آشنا نباشد و تدریس را فقط انتقال واقعیت های علمی بداند و تجارب یادگیری را منحصر به نشستن در کلاس گوش دادن و حفظ کردن مطالب شنیده شده یا نوشته شده در کتاب تصور کند مسلم است که در تقویت کنجکاوی و پرورش استعداد و تفکر علمی شاگردان چندان موفقیتی به دست نخواهد آورد. زیرا شاگرد که همواره علاقمند به فکرکردن است . در بررسی عوامل مختلف باید فرصت حرکت و جنبش داشته باشد تا بتواند به هدف های آموزشی برسد. یادگیری بدون تلاش و فعالیت و تعامل با محیط صورت نخواهد گرفت .
کسی که می خواهد یاد بگیرد باید فعالیتی متناسب با علایق و توان خود داشتباشد. و اگر در روش تدریس معلم این نکات در نظر گرفته نشود مدرسه و کلاس برای شاگرد جالب توجه و جذاب نخواهد بود اما اگر معلم خود را راهنما و ایجادکننده شرایط مطلوب یادگیری بداند و بجای انتقال اطلاعات روش کسب تجربه را به شاگردان بیاموزد آنان در برخورد با مسائل فعال تر خواهند شد از منابع مختلف استفاده خواهند کرد اطلاعات لازم را به دست خواهند آورند به سازماندهی آن خواهد پرداخت و آن را تحلیل خواهند کرد تا به حل مسائل نایل شوند.
با چنین روشی شاگرد نه فقط حقایق علمی را فرامی گیرد. بلکه با روش های علمی کسب معرفت نیز آشنا خواهد شد طرز کار را با منابع مختلف و نحوه استفاده از مطالب درسی برای حل مساله را خواهد آموخت و در فرایند یادگیری ابتکار و خلاقیت خود را به کار خواهد انداخت .
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
اين هم آخرين ويرايش معروفترين كتاب فيزيك پايه در سطح كارشناسي فيزيك، فيزيك هاليدي. ويرايش هشتم، 2007، 24 مگابايت به صورت PDF.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/18 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
دانشمندان نوید مى دهند که سده بیست و یکم، گواه انقلاب واقعى در نظام ارتباطات فضایى خواهد بود که در طى بیس
ت سال آینده منجر به تغییر مفاهیم زندگى بشر خواهد شد، مثلاً آموزش و بهداشت و دیگر خدمات ضرورى به برکت ارتباطات برتر و از میان خلاء با شتاب و کارایى والایى انجام خواهد گرفت. شبکه هاى اطلاعاتى با افق هاى دورتر و فراگیرتر گسترش خواهد یافت تا همه عرصه هاى تجارى، صنعتى، کشاورزى، علمى و رفاهى را دربرگیرد. طى چند سال آینده شبکه هایى از ماهواره ها در فضا گسترش خواهند یافت که شماره شان به هزاران هزار مى رسد و کاربردهاى گوناگونى خواهند داشت.
تا اویل سال ۱۹۶۰ میلادى غیر از چند ارتباط محدود که توسط دستگاه بى سیم برقرار شده بود مسئله انتخاب وجود نداشت و به علت ظرفیت کم و تقاضا براى ارتباطات بیشتر، انباشته بودن طیف هاى فرکانسى و ضعف سیستم انتقال صوتى تنها وسیله ارتباطى بین قاره اى کابل تلفنى زیردریایى بود. اما در سال ۱۹۶۰ میلادى یعنى تقریباً سه سال بعد از پرتاب اولین سفینه شوروى، آمریکایى ها نخستین قمر مصنوعى مخابراتى را در مدار زمین قرار دادند که قطر این قمر بزرگ ۳۰ متر بود و در ارتفاع ۱۵۰۰ کیلومترى زمین گردش مى کرد. این قمر مجهز به نوعى آینه بود که امواج را از ایستگاه هاى فرستنده مى گرفت و به ایستگاه هاى گیرنده که به علت کروى بودن زمین نمى توانستند آنها را به صورت مستقیم دریافت کنند منعکس مى کرد. به این ترتیب اولین ارتباط آزمایشى به وسیله ماهواره بین دو نقطه دوردست آمریکا یعنى از کالیفرنیا تا نیوجرسى برقرار شد و قسمت اعظم انرژى اشعه اى که از ایستگاه فرستنده ارسال مى شد در فضا پخش و تنها قسمت کوچکى از آن توسط ماهواره منعکس مى شد و براى اینکه اشعه منعکس شده قابل استفاده شود لازم بود به وسیله ایستگاه عظیم و پرقدرتى تقویت شود که نتیجه کار مطلوب نبود به همین دلیل آمریکایى ها شروع به ساختن قمر مصنوعى مخابراتى جدیدى کردند که امواج را به وسیله آنتن هایى از زمین دریافت و پس از تقویت به سوى ایستگاه هاى گیرنده زمینى ارسال کند. و اندیشه استفاده از ماهواره ها به صورت رله براى ارتباطات راه دور ابتدا از سوى نویسنده معروف داستان هاى علمى -تخیلى و یکى از بنیانگذاران انجمن انگلیسى بین ستاره ها آرتورسى کلارک مطرح شد و در مقاله اى در اکتبر سال ۱۹۴۵ میلادى مجله جهان بى سیم چاپ شد که این مقاله سرآغازى براى شروع فعالیت هاى جدى ارتباطات ماهواره اى شد.
•فعالیت هاى کلارک
کلارک با درنظر گرفتن سه ماهواره در ارتفاع ۳۶ هزار کیلومترى از سطح زمین و روى محیط مدار دایره اى شکل دور کره زمین به فواصل مساوى از هم، پوشش ارتباط ماهواره اى تمام سطح زمین را میسر مى ساخت. بعد از چاپ مقاله کلارک طى ده سال سه اختراع مهم انجام شد که مورد استفاده آنها در ساخت ماهواره ها است؛ اولى سلول هاى خورشیدى است که تبدیل کننده انرژى نورى خورشید به الکتریسیته هستند، دوم انواع مختلف ترانزیستور و سوم لامپ تقویت موج رادیویى بوده است. در واقع این نوع تقویت کننده ها با طیف وسیع فرکانس و بازدهى حدود ۲۰ الى ۴۰ درصد از معمولى ترین نوع تقویت کننده در امواج مخابراتى ماهواره اى محسوب مى شوند.
در سال ۱۹۶۲ میلادى، تاریخ ارتباطات ورق خورد و نخستین ماهواره از نوع رله و تقویت کننده اى به نام تله استار در دهم ژوئیه همین سال از سوى آمریکا در مدار قرار گرفت و براى اولین بار برنامه اى از تلویزیون آمریکا توسط این قمر مصنوعى که بر بالاى اقیانوس اطلس قرار داشت منعکس و براى مردم نمایش داده شد و به دنبال آن دومین ماهواره از همین نوع چند ماه بعد پرتاب شد و ماهواره تله استار در مدارى که فاصله آن بین ۹۰۰ تا ۵۵۰۰ کیلومتر بالاتر از سطح دریا قرار داشت نصب شد. این ماهواره ها تقریباً هر دو ساعت و نیم یک بار کره زمین را دور مى زدند و به دلیل اینکه کره زمین در هر ۲۴ ساعت یک بار به دور خود مى چرخد ارتباط بین دو نقطه از زمین فقط چند بار در شبانه روز امکان پذیر بود و این ماهواره تنها مدت کوتاهى در یک نقطه قابل رویت مى ماند که این مدت به ارتفاع مدار قمر مصنوعى که از سطح دریا قرار داشت وابسته بود. براى برقرارى ارتباط دائمى، فقط یک راه به نظر مى رسید و آن اینکه ماهواره باید در بالاى یک نقطه از زمین در ارتفاع معینى ثابت بماند که ظاهراً خیلى مشکل بود ولى عملاً وقتى زمان گردش ماهواره به دور زمین ۲۴ ساعت باشد همزمان با کره زمین به دور آن خواهد گشت و از نظر ما در آسمان بى حرکت خواهد ماند چون این قمر مصنوعى در یک مدار دایره اى حرکت مى کند که مرکز آن منطبق بر مرکز کره زمین و صفحه این دایره نیز عمود بر محور زمین است. این مدار دایره اى به موازات خط استوا خواهد بود و همین طور به دلیل سرعت قمر مصنوعى نمى تواند از مقدار معینى کمتر باشد به دلیل آنکه قمر مصنوعى باید در ۲۴ ساعت یک بار به دور زمین چرخش نماید، مى بایست محیط دایره اى مسیر قمر مصنوعى و در نتیجه ارتفاع مدار آن را بیشتر کرد.محاسبات و تجربه هاى عملى نشان داده که براى این منظور، باید ارتفاع ماهواره از سطح دریا حدوداً ۳۶ هزار کیلومتر باشد؛ فاصله اى که در آن از طرف زمین نیروى جاذبه به ماهواره وارد نمى شود. این مدار را اصطلاحاً مدار ژئوسنکرون یا زمین آهنگ مى نامند. وقتى که ماهواره به ارتفاع ۳۶ هزار کیلومترى از سطح دریا رسید آن را به آرامى منحرف مى کنند که در بالاى نقاط انتخاب شده باقى بماند ولى در صورت انحراف از مسیر اصلى و دور شدن از نقطه دلخواه توسط موتورهاى عکس العملى کوچکى که در آنها تعبیه شده و از ایستگاه هاى کنترل زمین هدایت مى شوند آن را دوباره به وضعیت مطلوب برمى گردانند. بدین ترتیب سیر تحولات ماهواره هاى مخابراتى ادامه پیدا کرد تا به امروز که شاهد به کارگیرى تکنیک هاى بسیار پیشرفته در این سیستم ها جهت ارتقاى سطح کیفیت و افزایش ظرفیت آنها هستیم.
•ماهواره هاى مخابراتى
گسترش ارتباطات در سطح جهان، استفاده از سیستم هاى مخابراتى را با ظرفیت بیشتر و پوشش وسیع تر و کیفیت بهتر طلب مى کند و براى تامین این موارد یکى از روش هایى که مى تواند به طور مناسب جوابگوى نیازهاى فعلى و آتى بشر در این زمینه باشد استفاده از ماهواره هاى مخابراتى است. ماهواره هاى مخابراتى سفینه اى است که سیگنال هاى الکتریکى را از فرستنده اى زمینى دریافت مى کند و بعد از تقویت و تغییر فرکانس هاى حامل به سمت ایستگاه هاى زمینى در نقاط دیگر ارسال مى کند. چون ماهواره هاى مخابراتى سیگنال ها را تقویت کرده و سپس بازگشت مى دهند، بیشتر به عنوان تکرارکننده و رله شناخته مى شوند. ماهواره هاى مخابراتى معمولاً در مدارهاى خاصى از کره زمین قرار مى گیرند که به نظر فرستنده ها و گیرنده هاى روى زمین ثابت به نظر مى آیند. به کمک یک فرستنده بر روى زمین و یک ماهواره هم بر روى یک مدار، مى توان حدود یک سوم سطح زمین را پوشش داد. اولین ماهواره مخابراتى بین المللى از سرى اینتل است با ظرفیت ۲۴۰ کانال تلفنى در سال ۱۹۶۵ میلادى به فضا پرتاب شد و سرآغازى براى پوشش ارتباطات ماهواره اى در سطح بین المللى شد. موارد استفاده ماهواره هاى مخابراتى و تاثیر فراوان آن بر زندگى بشر باعث شده که روزبه روز توجه انسان به این وسیله ارتباطى افزایش یابد.
داشتن ماهواره مخابراتى مستقل براى هر کشورى باعث ایجاد تسهیلات در امر انتقال اطلاعات کامپیوترى از دانشگاه ها به مراکز تحقیقات و بالعکس، هر چه سریع تر انجام شدن امور اقتصادى، پوشش کلیه نقاط کشور از نظر برنامه هاى تلویزیونى، رادیویى و تلفنى با نصب سریع آنتن هاى گیرنده زمینى در نقاط مختلف کشور، آموزش کشاورزى و پزشکى از راه دور و کاربردهاى وسیع و متنوع دیگرى خواهد بود. ماهواره هاى مخابراتى در مدار خاصى مستقر مى شوند که حدود ۳۵۷۸۸ کیلومتر از خط استوا فاصله دارند. هر ماهواره با سرعت و جهتى همسان با کره زمین در حال حرکت است در این شرایط ماهواره در مکانى بالاى خط استوا نسبت به زمین ثابت مى شود. ماهواره هاى مخابراتى ابتدا براى ارتباطات تلفنى طراحى شده اند ولى امروزه شاهد ارائه سرویس هاى گوناگونى از قبیل کاربردهاى تلویزیونى تجارى و کنفرانس از راه دور از طریق ماهواره هستیم اما هنوز سرویس تلفنى بالاترین حجم را در بین دیگر سرویس ها حفظ کرده است.
در حال حاضر از ۱۹ ماهواره مخابراتى بین المللى از سرى اینتل ست ده ماهواره بالاى اقیانوس اطلس، چهار ماهواره بر روى اقیانوس آرام و پنج ماهواره دیگر بالاى اقیانوس هند قرار دارد و این ماهواره ها یک ارتباط ماهواره اى بین المللى با زیر پوشش قرار دادن تقریباً کلیه نقاط دنیا به وجود آورده اند. یک ماهواره مخابراتى که در واقع یک نوع تکرارکننده فرکانس هاى رادیویى است در ساده ترین شکل خود عملیات را انجام مى دهد.سیگنال هاى دریافت شده توسط آنتن ماهواره ابتدا به علت افت بسیار زیادى که بر اثر مسیر طولانى داشته تقویت و سپس با فرکانس نوسان ساز محلى مخلوط مى شود و تغییر فرکانس مى دهد و بالاخره پس از تقویت مجدد به آنتن فرستنده ماهواره داده مى شود تا به طرف ایستگاه هاى موردنظر و زیر پوشش ارسال شود.
ماهواره هاى مخابراتى معمولاً بین ۸ تا ۱۲ سال عمر مى کنند. در واقع میزان سوخت موردنیاز سیستم فرعى براى حفظ موقعیت ماهواره و همچنین از کارافتادن تدریجى سلول هاى خورشیدى که در سیستم فرعى تغذیه قدرت الکتریکى قرار دارند از عوامل محدودکننده عمر ماهواره هستند.
•ویژگى هاى ماهواره هاى مخابراتى
گسترش منطقه تحت پوشش
ارتباط بین نقاط مختلفى که در پوشش یک ماهواره قرار دارند به آسانى امکان پذیر است و وسعت زیر پوشش ماهواره بستگى به نوع آنتن ماهواره دارد که مى تواند محلى نسبتاً کوچک یا یک کشور و یا منطقه اى متشکل از چندین کشور و یا یک نیم کره باشد.
انعطاف پذیرى
هر جا یک پایانه ماهواره اى وجود داشته باشد امکان استفاده از سیستم ماهواره اى فراهم خواهد بود. این پایانه ها را مى توان بر روى سکوى کشتى، هواپیما و واحدهاى متمرکز معینى قرار داد و از طریق آن با نقاط دیگر ارتباط برقرار کرد.
پهناى باند زیاد
با توجه به این که در فرکانس هاى بالا مثل ۱۱ و ۱۴ گیگاهرتز پهناى باند بیشترى در اختیار ما قرار دارد مى توان از برنامه هاى تلویزیونى با کیفیت بالا، کانال هاى زیاد تلفنى و انتقال اطلاعات با سرعت بالا برخوردار شویم.
هزینه کم
با توجه به این که ایجاد ارتباط بین دو نقطه توسط ماهواره مستقل از فاصله بین آنها است این نقاط مى توانند در هر فاصله اى از یکدیگر در منطقه زیر پوشش واقع شده باشند لذا هزینه هاى مربوطه، به بعد مسافت بستگى ندارد و براى بسیارى از موارد از هزینه ایجاد یک شبکه زیرزمینى کمتر خواهد بود.
ضریب اطمینان
ارتباط بین دو نقطه در شبکه ماهواره اى مخابرات داراى ضریب اطمینانى برابر یا بهتر از ارتباط از مسیرهاى زمینى است.
سرعت دریافت
به علت مسافت زیاد مثلاً بین ۷۲ هزار تا ۸۲ هزار کیلومتر بین دو پایانه ایستگاه ماهواره اى زمینى سیگنال فرستاده شده که با سرعت نور حرکت مى کند حداقل ۳۰۰ میلى ثانیه طول مى کشد تا به پایانه دیگر برسد.
ایجاد اکو
بر اثر تبدیل خطوط انتقال از دو سیم به چهار سیم در قسمتى از مسیر شبکه زمینى، سیگنال با پدیده اکو روبه رو مى شود به این معنى که بخشى از سیگنال هاى آن بازگشت داده مى شود. براى کاهش این حادثه ناخواسته و مزاحم از تجهیزاتى به نام حذف کننده اکو استفاده مى شود.
در زمینه مزیت هاى بیشتر ماهواره مخابراتى مى توان گفت که سیگنال هاى رادیویى منتشر شده از ماهواره مخابراتى به طور همزمان مى تواند توسط چندین ایستگاه زمینى زیر پوشش دریافت شود و این مسئله فقط از طریق ماهواره هاى مخابراتى امکان پذیر است و از راه کابل یا دیگر وسایل ارتباطى میسر نیست. در واقع ارتباطات ماهواره اى براى ایجاد ارتباط بین المللى بین کشورها و ارتباطات محلى بین شهرها و مناطق دورافتاده بسیار مناسب است و مى توان با استفاده از ماهواره مخابراتى یک شبکه ارتباطى با کیفیت بالا و هزینه کم در سطحى گسترده ایجاد کرد.
•ماهواره هاى رادیو و تلویزیونى
شکى نیست که وسایل ارتباط جمعى از قبیل رادیو و تلویزیون در پیشبرد هدف هاى اجتماعى، اقتصادى، فرهنگى و فنى تاثیر بسزایى دارند. در سال هاى اخیر پخش صدا و تصویر از طریق ماهواره به عنوان موثرترین وسیله در نیل به هدف هاى فوق توجه همگان را به خود جلب کرده است. براى این منظور برنامه تلویزیونى از یک ایستگاه زمینى به ماهواره ارسال مى شود و سپس ماهواره تصویر فوق را روى یک شعاع باریک که فقط ناحیه مشخص شده اى از زمین را مى پوشاند برمى گرداند. ایستگاه زمینى با آنتن هاى بشقابى شکل تصویر را مى گیرد و آن را دوباره پخش مى کند. به عبارت دیگر مى تواند در آن واحد و به طور همزمان مثلاً در ایران برنامه هاى تلویزیونى خیلى از کشورها را مشاهده کرد. این گونه ماهواره ها مى توانند ارتباط برنامه هاى رادیو و تلویزیون را به طور مستقیم بین ماهواره و گیرنده هاى خانگى تلویزیون برقرار کنند. در ژاپن و فرانسه تصاویر تلویزیونى مستقیماً از ماهواره به گیرنده هاى خانگى که آنتن هاى کوچک و تقریباً ارزان قیمتى دارند انتقال پیدا مى کند. چنان چه قرار باشد این روش در سطوح وسیع خود به کار گرفته شود مسائل بغرنجى در زمینه حقوق فضایى و سیاسى به وجود مى آید، بدین منظور کمیته هاى تخصصى سازمان ملل متحد مشغول بررسى هستند تا راه حل هاى مناسبى براى این مسئله پیدا کنند اما در حال حاضر در بسیارى از کشورها امکان دریافت سیگنال هاى صوتى و یا تصویرى به کمک آنتن هاى معمولى وجود ندارد.
منبع:silica.coo.ir
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/17 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
با سلام. یک فایل آموزشی در ارتباط با روشهاي محاسبه ، ارزيابي و تخمين تلفات در شبكه هاي توزيع نيروي برق که در 98 صفحه تهیه شده است را برای دانلود و مطالعه شما دوستان قرار می دهم که از لینک زیر می توانید آن را دریافت نمایید.
در صورت نیاز پسورد فایل www.powerengineering.blogfa.com می باشد.
توجه داشته باشید که پسورد را کپی ننمایید بلکه باید آن را تایپ نمایید.
ارسال به شبکه هاي اجتماعی
باکلیک روی ستاره یک امتیازبه این مطلب بده
نوشته شده در 2009/6/17 توسط امیرحسینamir hosseinستوده بیدختیsotoudeh | لينك ثابت|نظر دهید
تصديق خبر توليد رايانه لوحي در شرکت مايکروسافت
'داوود' با پیروزی بر 'جالوت' قهرمان بوکس سنگینوزن شد
یک نمایش زنده و پرتحرک روی صحنه، قدرت و زیبایی اسب ها را به نمایش می گذارد
زمان پرتاب ماهواره مصباح نهايي گشت
توليد كود نانو براي كاهش آلودگي هوا
خرما ؛ موثر در پيشگيري از پوسيدگي دندانها
مصرف 8 فنجان چاي ، قلب و مغز را تقويت ميكند
مچهاي پيچخورده
پوست كوسه الگويي براي دفع باكتريها است
تفاوت زنان با مردان در رفع مشكلات تکنولوژي
عرضه نسخه جديد از مرورگر فايرفاکس
مقابله با مرگبارترين سرطانهاي مغزي
اهدای جایزه به برندگان نخستین« جشنواره سینمایی ترایبکای دوحه»
مراسم اسکار ۲۰۱۰ با بالدوین و مارتین
چای سبز خطر ابتلا به برخی سرطانها را کاهش میدهد
مایکروسافت طراحی پرتال خود را تغییر داد
با عینک هوشمند ترجمه کنید
تجربه حضور در اعماق آب
اطلاعات خود را درباره التهاب مفاصل به روز كنيد
لباسهاي نو براي گردشگران فضايي
پيش به سوي انرژيهاي نو
جادههاي هوشمند با صفحات خورشيدي
در فكر رباتهاي هوشمندتر هستيم
شمارش معكوس براي انفجار جمعيت
حقايقي درباره شپش
سلياك بيماري نهفته در دل دانههاي غلات
وقتي رگها به تنگ ميآيند
روش صحيح مسواك زدن
چمداني براي گندزدايي آب