انواع عایق کاری :

1-     عایق هایی که در ساختار آنها حبابهای هوا وجود دارد و باعث کاهش هدایت حرارت می شوند.

2-     عایق هایی که حرارت را باز می تابند .پشت این عایق ها باید حدود 20 میلی متر فاصله هوایی تعبیه شود .

 عایق ها چگونه ارزیابی می شوند ؟

 فاکتور مهم در انتخاب عایق ها ، میزان مقاومت حرارتی آن هاست .هر قدر n مقاومت بالاتر باشد ، عایق حرارت را کمتر از خود عبور می دهد و صرفه جویی که به همراه دارد افزایش می یابد ، پس به جای ضخامت عایق ها ،باید مقاومت حراتی آن ها با هم مقایسه شوند.

عایق های گوناگون با مقاومتهای حرارتی برابر ، از نظر میزان صرفه جویی در انرژی همانند هستند و تنها اختلاف آنها در قیمت و محل کاربرد است .

 چه جاهایی باید عایق کاری شوند؟

 - سقفها : با عایق کاری سقف مصرف انرژی برای گرمایش و سرمایش ساختمان 35% تا 45% کاهش می یابد .

- دیوار های خارجی : مصرف انرژی برای گرمایش و سرمایش ساختمان را حدود 15% کاهش می دهد.

- کف : مصرف انرژی در زمستان را 5% کاهش می دهد .

- لوله های آبگرم : برای عایق کاری لوله های آبگرم می توان از عایق های پتویی یا عایقهایی که به طور ویژه برای لوله ها ساخته شده و به راحتی قابل نصب هستند استفاده کرد .

سقف و کف ساختمان های موجود را می توان به راحتی عایق نمود .

بر اساس مقررات ملی ساختمان ، تمامی ساختانهایی که ساخته می شوند باید به اندهزه کافی عایق کاری شوند . میزان عایق مورد نیاز در همین مقررات تعیین شده است .

عایق ها در صورتی خوب کار خود را نجام می دهند که به طور صحیح نصب شده باشند.موارد زیر به شما کمک می کند تا بهترین کارایی از عایقهایی که نصب می کنید ببینید :

-         هرگز عایق را فشرده نکنید .عایق باید پس از نصب همان ضخامت اولیه خود را داشته باشد در غیر این صورت مقدار مقاومت حرارتی آن کاهش می یابد و نمی توان آن طور که انتظار می رود جلوی انتقال حرارت را بگیرد .

-         عایق کاری را به طور کامل روی تمام سطح انجام دهید . چرا که اگر تنها 5% از سطح خالی بماند ، ممکن است تا 50% از کارایی عایق کاری کاسته شود .

-         مواد عایق را باید خشک نگه داشت ، زیرا به استثنای پلی استایرن که نسبت به آب مقاوم است ،بقیه عایق ها بر اثر رطوبت کارایی آنها پایین می آید . در برخی عایق های آزاد مقدار مقاومت حرارتی متناسب با تراکم عایق است نه ضخامت آن . در این عایق ها ، مقدار مقاومت ممکن است بعد  از مدتی تا 20%  کاهش یابد . از این رو باید بعد از نصب کننده عایق تضمین گرفت .

-         از عایق های آزاد در سقف هایی که شیب زیادی دارند استفاده نکنید.

-         در صورت استفاده از عایق های بازتابنده باید حتما پشت آنها یک لایه هوای ساکن به ضخامت 20 میلی متر وجود داشته باشد.تمام سوراخها و پارگی ها و درزها باید با نوارچسب پوشیده شوند.

-         اطراف کابل های برق و لوازم الکتریکی را هرگز عایق کاری نکنید ،ایمن بودن عایق کاری باید توسط یک فرد متخصص بررسی شود .

-         در فاصله کمتر از 90 میلی متر فنهای خروجی عایق نصب نکنید .

تصویر اول تلفات حرارتی در تابستان

و تصویر  دوم تلفات حرارتی در زمستان

 از سقف (بالا) و دیوارها (راست )و پنجره ها (چپ) و کف (پایین )و نفوذ هوا (راست پایین )

در یک ساختمان را نشان می دهد .

مقدمه:نوع جديدي از بادبندها كه به تازگي استفاده از آن رو به افزايش مي باشد سيستم بادبندي خارج از محور (EBF) ميباشد. اما متاسفانه اكثر طراحان آشنايي اندكي با نحوه طراحي اين سيستم بادبندي دارند.و اكثرا” به اين سيستم به چشم يك بادبند پرده اي و در جهت تطبيق با نقشه معماري (به طور مثال در محل در و پنجره )نگاه مي‌شود ؛ به همين جهت به نظر مي رسد لازم باشد كه در اين زمينه بحث بيشتري انجام گيرد.

-معرفي:در طرح و محاسبه شكلهاي مشبك و خرپاها تاكيد بر اين نكته هست كه تلاشهاي به وجود آمده همه به صورت نيروهاي محوري باشند و امتداد محور اعضاي جمع شده در يك گره تا حد امكان در يك نقطه تلاقي نمايد تا از به وجود آمدن لنگرهاي خمشي جلوگيري شود. تحقيقات سالهاي اخير در طراحي سازه هاي مقاوم در برابر زلزله نشان داده كه با طرح مهاربندي خارج از مركز، در سازه هاي فولادي مي توان مزايايي در تامين شكلپذيري سازه و اطمينان بر رفتار آن در زلزله به دست آورد. تيرچه ارتباطي ممكن است در اثر لنگر خمشي به جاري شدن برسد؛ در اين صورت ارتباط را خمشي(Moment link) ميگويند ويا اينكه اگر طول (e) خيلي كوتاه باشد جاري شدن در برش اتفاق افتد كه در اين صورت ارتباط را برشي(Shear  link) مي نامند. به اين ترتيب مي توان با كنترل شكلپذيريي تيرچه ارتباطي، شكلپذيري قابل اطميناني براي كل سازه ، درزلزله به دست آورد. مطابق آيين نامه  2800  ضريب شكلپذيري براي اين سيستم سازه اي R=7  ميباشد، كه در مقايسه با سيستم هم محور R=6)) حدود  15  درصد شكلپذيرتر ميباشد ، كه همين مساله باعث كاهش برش پايه زلزله به همين ميزان مي شود.

-تركيب اين سيستم با سيستمهاي سازه اي ديگر:

الف: تركيب در پلان:در بسياري از موارد ديده شده است كه طراحان در يك طبقه در يك يا چند دهانه از سيستم خارج از محور و در يك يا چند دهانه ديگر به موازات بادبندهاي نوع اول از بادبندهاي هم محور استفاده نموده اند. در اينجا بايد به اين نكته توجه داشت كه از آنجايي كه نوع رفتار اين سيستم با سيستم هم محور متفاوت مي باشد، اساساً استفاده از اين سيستم در تركيب با سيستم هم محور در يك جهت و يك پلان كاملاً مردود ميباشد و باعث ايجاد رفتارهاي غير متعارف در سازه در هنگام زلزله ميشود؛ به همين جهت به طراحان توصيه ميشود كه اگر تمايل به استفاده از اين نوع سيستم بادبندي دارند ، در پلان، تمامي دهانه هاي بادبندي را به صورت خارج از محور طراحي نمايند . البته اين مساله مانع استفاده از تركيب اين سيستم با سيستم قاب خمشي به صورت سيستم دوگانه و ضريب رفتار R=7.5  و يا استفاده از يك سيستم مقاوم متفاوت در جهت متعامد با جهتي كه از سيستم برون محور استفاده شده است ، نمي باشد.

ب: تركيب در ارتفاع:در اين زمينه نيز در موارد بسياري ديده شده است كه طراحان در يك دهانه بادبندي خاص در برخي طبقات (عموماً بنا به ملاحظات معماري) از سيستم خارج از محور استفاده كرده و باقي طبقات را به صورت بادبند هم محور طراحي نموده اند. در اينجا نيز بايد به اين نكته توجه داشت كه آيين نامه2  تركيب اين سيستم با سيستمهاي ديگر را در ارتفاع، به طور كامل ممنوع كرده است ، مگر در موارد زير:

1-  براي بادبندهاي برون محور بالاتر از  5  طبقه ميتوان بادبند طبقه آخر را به صورت هم محور و بدون تيرچه ارتباطي طراحي نمود.

2-  طبقه اول يك بادبند برون محور بيش از  5  طبقه مي تواند هم محور باشد به شرط آنكه بتوان نشان داد كه ظرفيت الاستسك آن  50  درصد بزرگتر از ظرفيت تسليم طبقه بالاتر از طبقه اول باشد.

پس همانطور كه ديده ميشود بهتر است در صورت تمايل طراحان به استفاده از اين سيستم بادبندي ، تمامي طبقات (مگر در موارد استثنا شده در بالا) به صورت خارج از محور طراحي گردند.

-طراحي تير در دهانه بادبندي: در سيستم بادبندي هم محور طراحي تيرها در دهانه هاي بادبتدي همانند ديگر تيرهاي معمولي وتحت بارهاي ثقلي انجام مي پذيرد و در تركيب بار زلزله نيروي قابل توجهي در اين تيرها ايجاد نميشود ؛ اما در سيستم برون محور علاوه بر برش و لنگرهاي بارهاي ثقلي ، در تركيب بار زلزله ودر اثر نيروهاي محوري ايجاد شده در بادبندها يك سري لنگر و برش اضافي در اين تيرها ايجاد مي شود و باعث بحراني شدن تركيب بار زلزله براي طراحي اين تيرها مي شود . معمولاً محل بحراني در اين تيرها محل اتصال بادبند به تير مي باشد و در اين محل عموماً احتياج به ورق تقويتي بال بالا وپايين مي باشد.

-طراحي تيرچه ارتباطي :يكي از مهمترين و حساسترين مسايل در سيستم برون محور ، طراحي تيرچه ارتباطي مي باشد ؛ مساله اي كه اكثر طراحان به راحتي از كنار آن ميگذرند. برخي از مسايلي كه در طراحي تيرچه ارتباطي بايد به آن توجه نمود ، به شرح زير مي باشد:

1-  مطابق آيين نامه(( تيرچه ارتباطي بايد تمامي شرايط مقطع فشرده را دارا باشد.)) به اين ترتيب در صورت عدم استفاده از مقاطع نورد شده و استفاده از مقاطع ساخته شده (تيرورق) بايد محدوديتهاي مقطع فشرده در آن رعايت شود و مخصوصاً اتصال بال و جان تيرورق (حداقل در قسمت تيرچه ارتباطي) بايد با جوش پيوسته (ونه جوش منقطع) انجام گيرد. ضمن آنكه بايد توجه داشت كه جوش اتصال بال به جان بايد در برابر تنشهاي برشي موجود كفايت لارم را داشته باشند.(اين مساله در تيرچه هاي ارتباطي كوتاه كه معمولاً به صورت برشي عمل نموده و داراري برشهاي زيادي هستند بسيار حساستر ميباشد.)

3-  مطابق آيين ئامه ((جان قطعه رابط بايد از يك ورق تك بدون هرگونه ورق مضاعف كننده تشكيل يابد و هيچگونه بازشويي نبايد در جان قطعه رابط تعبيه شود.)) به اين ترتيب همانطور كه مشخص است استفاده از مقاطع دوبل (به علت وجود بيش از يك جان ) و مقاطع زنبوري (به علت وجود سوراخ در جان ) براي قطعه رابط از نظر آيين نامه يك امر كاملاً مردود مي باشد؛ امري كه متاسفانه بسيار معمول مي باشد. گاهي ديده شده است كه برخي طراحان براي قطعه رابط از مقطع زنبوري استفاده نموده و تمامي سوراخها را در قسمت تيرچه ارتباطي به وسيله ورق تقويتي جان مي پوشانند، كه اين مساله نيز به اين دليل كه ورق تقويتي جان به نوعي يك ورق مضاعف كننده مي باشد، از نظر آيين نامه مردود ميباشد. پيشنهاد ميشود كه در صورت عدم جوابگويي مقاطع نورد شده تك براي اين تيرها، طراحان از مقطع I  شكل و به صورت تيرورق و با جوش پيوسته جان وبال در قسمت قطعه رابط استفاده نمايند و به هيچ وجه از مقاطع دوبل وزنبوري استفاده ننمايند.

4-  مطابق آيين نامه ((در انتهاي قطعه رابط كه عضو قطري به آن متصل است، بايد سخت كننده جان در تمام ارتفاع ، در دو طرف قرار داده شود.)) يكي از شايعترين ايرادات در طراحي قطعه رابط همين مساله ميباشد ، كه طراحان بايد به اين مساله توجه بيشتري نمايند. اين مساله به غير از سخت كننده هاي مياني قطعه رابط ميباشد كه لزوم قرارگيري يا عدم قرارگيري آنها بايد توسط طراحان مورد بررسي قرار گيرد.

-طراحي عضو قطري (بادبند):طراحي عضو قطري در اين سيستم مشابه سيستم هم محور ميباشد با اين تفاوت كه طبق آيين نامه ((هر بادبند بايد داراي مقاومت فشاري  1.5  برابر نيروي محوري نظير مقاومت خمشي قطعه رابط باشد.)) با توجه به اينكه در حالت طراحي معمولي مقاومت فشاري بادبند و مقاومت خمشي قطعه رابط به همديگر نزديك ميباشند ، رعايت اين بند باعث بالا رفتن سطح مقطع بادبند تا حدود  50  درصد نسبت به طراحي حالت معمولي در اين سيستم ميشود؛ ضمن آنكه بايد توجه داشت كه در اين سيستم به دليل آنكه معمولاً زاويه بادبندها با افق نسبت به سيستم هم محور بيشتر مي باشد ، نسبت به سيستم هم محور نيروي محوري بيشتري در بادبندها ايجاد مي شود.

-نتيجه گيري:استفاده صحيح از اين سيستم بادبندي باعث شكلپذيري بيشتر سازه و كاهش برش پايه زلزله ميشود ؛ اما در طراحي اين بادبندها بايد دقت كافي در جهت رعايت كليه نكات آيين‌نامه اي چه از طرف طراحان و چه از طرف دستگاههاي نظارتي انجا م پذيرد. طراحي صحيح اين بادبندها منجر به بادبندها و تيرهايي سنگينتر از حالت بادبند هم محور مي شود ؛ به همين جهت پيشنهاد مي شود كه طراحان حتي الامكان از اين سيستم به عنوان اولين گزينه استفاده ننمايند.

سوخت يک نيروگاه هسته ای ، اورانيوم است. اورانيوم عنصری است که در اکثر مناطق جهان از زيرزمين استخراج می شود. اورانيوم بعداز مرحله کانه آرايی بصورت قرصهای بسيار کوچکی در داخل ميله های بلند قرار گرفته و داخل رآکتور نيروگاه نصب می شوند. کلمه «Fission» به معنی شکافت است. در داخل رآکتور يک نيروگاه اتمی ، اتمهای اورانيوم تحت يک واکنش زنجيره ای کنترل شده ، شکافته می شوند. در يک واکنش زنجيره ای ، ذرات حاصل از شکافت اتم به ساير اتمهای اورانيوم برخورد کرده و باعث شکافت آنها می گردند. هريک از ذرات آزاد شده مجدداً باعث شکافت ساير اتمها در يک واکنش زنجيره ای می شود. درنيروگاههای هسته ای ، معمولاً از يک سری ميله های کنترل جهت تنظيم سرعت واکنش زنجيره ای استفاده می گردد. عدم کنترل اين واکنشهامی تواند منجربه توليد بمب اتم شود. اما در بمب اتم ، تقريباً ذرات خالص اورانيوم  235  يا پلوتونيوم (باشکل و جرم معينی) بايد با نيروی زيادی در کنارهم قرار گيرند. چنين شرايطی در يک رآکتور هسته ای وجود ندارد.

واکنشهای زنجيره ای همچنين باعث توليد يک سری مواد راديواکتيو می شوند. اين مواد در صورت رهايی می توانند به مردم آسيب برسانند. بنابراين آنها را به شکل جامد نگهداری می کنند. اين مواد در گنبدهای بتنی بسيار قوی نگهداری می شوند تا در صورت بروز حوادث مختلف ، خطری بوجود نيايد .

واکنشهای زنجيره ای باعث توليد انرژی گرمايی می شوند. اين انرژی گرمايی برای جوشاندن آب در قلب رآکتور مورد استفاده قرار می گيرد. بنابراين ، به جای سوزاندن سوخت ، در نيروگاههای هسته ای ، اتمها از طريق واکنش زنجيره ای شکافته شده و انرژی گرمايی توليد می کنند. اين آب از اطراف رآکتور به قسمت ديگری از نيروگاه فرستاده می شود . در اين قسمت که مبدل گرمايی ناميده می شود، لوله های پر از آب حرارت داده شده و بخار توليد می کنند. سپس بخار حاصله باعث گردش توربين و درنتيجه توليد برق میشود.

 آيا می دانيد : سقف های گنبدی بسيار  محکم تر از سقف های معموليست ؟؟

به گزارش "خبرگزاری مهر”

رئيس شرکت دولتی ايمنی امور نظارت فنی روسيه گفت که نيرو گاه هسته ای توسط روسيه در بوشهر در حال ساخت است بدون هيچ ترديدی ايمن است و همه استانداردهای بين المللی معاصر را برآورده می کند .

 ولاديمير کوزلوف رئيس شرکت دولتی ايمنی امور نظارت فنی روسيه (Rostekhnadzor) در گفتگويی با خبرگزاری ايتارتاس گفت که مسئله اصلی در باره ايمنی نيروگاه بوشهر حفاظت آن در مقابل تاثيرات جوی است .

وی گفت : نيرو گاه اتمی بوشهر بايد به طور موثر در يک صدم درصد رطوبت و چهل و پنج درجه دمای هوا کار کند . مثل اينکه در يک حمام روسی دائمی قرار داشته باشد .

اين کارشناس روسی گفت : اين نيروگاه همچنين تمامی اصول ايمنی ديگر را برآورده می کند و بويژه در مقابل زلزله مقاوم است ومی تواند سقوط يک هواپيما از ارتفاع چند هزار کيلو متری را تحمل کند و از تهديدات تروريستی نيز حفاظت می شود .

وی با بيان اين مطلب که واحد های انرژی اتمی اين نيرو گاه که توسط روسيه ساخته شده است يکی از بهترين واحدهايی است که در جهان ساخته شده گفت : در نيرو گاه بوشهر که از هر ده کارشناس آن پنج تن آنها روسی هستند به طور دائم کيفيت اين نيرو گاه در برابر هرگونه نشت و سوراخ کنترل می کنند و هر ساله دهها کارشناس روسی از ساختمان اين سايت بازديد می کنند .

رئيس شرکت (Rostekhnadzor) گفت ما برتوليد تمامی تجهيزات لازم نظارت کامل داريم و بخشهايی ازاين توليدات را به  130  شرکت روسی که در طرحهای بوشهر سهيم هستند واگذار کرديم .

شايان ذکر است ولاديمير کوزلوف که شرکت وی قراردادهای جداگانه ای با ايران برای کمک به امور بازرسی هسته ای اين نيرو گاه امضاء کرده است و اين قرارداد  در سال  1996 به امضاء رسيده و از همان سال تا سال  2008  اعتبار دارد . طبق اين قرارداد کارشناسان روسی بازرسی از نقشه و نصب نيروگاه بوشهر ، آموزش پرسنل و تاييد اسناد کنترل کيفی لازم را انجام می دهند.

1) حداقل ضخامت بتن در روي بلوك,5cm  است.(يا 1/12فاصله محور به محور تيرچه ها)

2) براي سقف معمولي با ضخامت 14cm,140ليتر بتن در هر مترمربع مورد نياز است اين در حاليست كه در سقف هاي اجرا شده با تيرچه وبلوك,اين مقدار به حدود متوسط  60  ليتر در هر متر مربع كاهش مي يابد.

3) سقف هاي اجرا شده با تيرچه وبلوك , در مواردي كه بار يكنواخت روي سقف عمل نمايد, بسيار مناسب اند ولي در صورتي كه بار منفرد سنگين يا متحرك و مرتعشي باشد, نبايد سقف تيرچه وبلوك بكار رود, براي كف پاركينگ ها در صورتيكه بار چرخ بيش از 750kgباشد, سقف تيرچه و بلوك مورد استفاده قرار نمي گيرد.

4) در اين نوع سقف ها,تيرچه ها به فاصله حداكثر 70cm (محور تا محور) كنار هم و در امتداد دهانه كوتاهتر سقف قرار مي گيرند.

5) عرض تيرچه ها نبايد از 10cm  كوچكتر باشد و نيز نبايد از 1/3.5  برابر ضخامت كل سقف كمتر باشد.

6) حداقل فاصله دو بلوك دو طرف يك تيرچه ,پس از نصب نبايد كمتر از 6.5cm  باشد.

7) ضخامت سقف براي تيرهاي با تكيه گاه ساده                ≥  1/20         دهانه

    ضخامت سقف براي تيرهاي يكسره تكيه گاه هاي گيردار ≥          1/26  دهانه

   در سقف هايي كه مساله خيز مطرح نباشد مقادير بالا تا 1/35  دهانه نيز كاهش مي يابد.

8) حداكثر دهانه مورد پوشش سقف با تيرچه هاي منفرد نبايد از 8m  بيشتر شود (در جهت اطمينان 7m )

ودر صورت وجود سربارهاي زياد و يا دهانه بيش از 7m  از تيرچه هاي مضاعف استفاده شود.

9) سطح مقطع ميلگرد كششي براي فولاد نرم , از 0.0025  , و براي فولاد نيم سخت و سخت از 0.0015  برابر سطح مقطع جان تير نبايد كمتر باشد.ونيز از 2.5%  سطح مقطع جان تير بيشتر نشود.

16mm   ≥ قطر ميلگرد كششي ≥ 8mm

اگر ضخامت بتن پاشنه 5.5cm  يا بيشتر باشد, حداكثر مقدار بالا به 20mm  افزايش مي يابد.

10) فاصله ميلگرد كششي از لبه جانبي بتن پاشنه تيرچه , به شرط وجود بلوك , نبايد از 10mm كمتر و از اسطح پايين تيرچه نبايد از 15mm  كمتر باشد.در صورتيكه اين تيرچه ها در محيط هاي باز ادامه يابند, اجراي يك لايه اندود ماسه و سيمان پر مايه به ضخامت حداقل 15mm  در زير پوشش ضروري است.

11) As  ≥0.0015bw.t

As  : سطح ميلگرد عرضي

bw  : عرض جان مقطع

t  : فاصله دو ميلگرد عرضي متوالي

12) قطر ميلگردهاي عرضي از 5mm  تا 10mm  متغير است و  °45  ≥  θ  ≥ °30

13) فاصله ميلگردهاي عرضي متوالي در تيرچه ها , حداكثر 20cm  است.

14) قطر ميلگرد بالايي تيرچه هاي ماشيني :

براي L=3m                 6mm

براي L=3~4m               8mm

براي L=4~5.5m        10mm 

براي L=5.5~7m          12mm

15) قطر ميلگردهاي كمكي اتصال 6mm  ميباشد كه در فواصل  40  تا  100  سانتي از يكديگر نصب ميشوند.

16) ضخامت بتن پاشنه  4.5  تا  5  سانتيمتر است و عرض آن  10  تا  16  سانتيمتر است.

17) حداقل تاب فشاري بتن پاشنه , 250 kg/cm²  است.

18) مواد تشكيل دهنده بتن پاشنه تيرچه       شن وماسه تا 12mm  و سيمان  300-400  كيلوگرم

   باز كردن قالبها بعد از  24  تا  48  ساعت مقاومت عملي بتن تيرچه در مدت  10  روز.

19) عرض بلوك معمولا  20  تا 25cm

       وزن بلوك سفالي 7kg

       وزن  بلوك بتني با مصالح رودخانه اي  11  تا    17kg

20) قطر ميلگرد افت و حرارتي براي ميلگرد ساده , دست كم 5mm

    و قطر ميلگرد افت و حرارتي براي ميلگرد با مقاومت بالا 4mm

21) حداكثر فاصله بين دو ميلگرد افت و حرارتي 25cm  است.ميلگرد بالايي تيرچه در صورتي كه داخل    دال 5cm  بالايي قرار گيرد بعنوان ميلگرد افت و حرارتي منظور ميشود.

22) با وجود طرح تيرچه ها با فرض تكيه گاه ساده , لازم است فولادي معادل  0.15   سطح مقطع فولاد وسط دهانه (فولاد كششي) در روي تكيه گاه اضافه گردد.

  ( حداقل تا فاصله 1/5  دهانه آزاد از تكيه گاه به طرف داخل دهانه ادامه يابد )

( در آيين نامه امريكا اين مقدار 0.25Ln  براي دهانه انتهايي و 0.3Ln  دهنه داخلي از هر طرف )

23) براي جلوگيري از پيچش تيرهاي T  و براي توزيع يكنواخت بار روي تيرچه و بلوك و در محلهايي كه بار منفرد موجود است , كلاف مياني بتني در جهت عمود بر تيرچه ها تعبيه ميشود.حداقل عرض كلاف مياني , برابر عرض بتن پاشنه تيرچه و ارتفاع أن برابر ارتفاع سقف است. براي دهانه كمتر از 4m  و بار زنده سقف كمتر از 350 kg/cm²   به كلاف مياني نيازي نيست.

اگر LL≤350kg/cm²  و         L≥4m      يك كلاف مياني

اگر LL≥350kg/cm²  و L=4~7m          دو كلاف مياني

                               و        L≥7m    سه كلاف مياني

- حداقل سطح مقطع آهن هاي طولي كلاف برابر نصف مقادير ميلگرد كششي تيرچه هاست.

- در مورد ميلگرد آجدار اين مقدار 6mm  ودر مورد ميلگرد ساده 8mm  است.

- آيين نامه امريكا پيشنهاد مي دهد كه از ميلگرد Ф12  يكي در بالا و يكي در پايين كلاف استفاده شود.

24) فاصله شمع بندي و قالب بندي در جهت عمود بر تيرچه ها  1  الي  1.2  متر است. (با خيز مناسب 1/200  دهانه به طرف بالا )

برج ایفل یکی از نمادهاي كشور فرانسه در پاریس است که در خیابان شام‌دو‌مارس واقع شده و ارتفاعی معادل 324 متر دارد. این برج كه به خاطر سازنده‌اش (مهندس گوستاو ایفل) به اين نام شهرت یافته است، به عنوان بخشي از منظر شهري حاشيه‌ي رود سن، از سال 1991 در فهرست ميراث جهاني يونسكو ثبت شده است.
ماجراي ساخت برج در سال 1884 و هنگامي آغاز مي‌شود كه امیل نوگوییه و موریس کوچلن، دو مهندس اصلی کارخانة گوستاو ایفل، تصمیم می‌گیرند بنایی بلند، یک برج سيصد متری، بسازند. آن‌ها معماری به نام استفان سووستر را خبر می‌کنند تا دربارة پروژه با او مشورت کنند. پروژه ایفل واکنش‌های متفاوتی بر می‌انگیزد. در 14 فوربه 1887، 300 تن از هنرمندان نامه اعتراض‌آميزي برای آلفاند، مدیر اجرائی پروژه ايفل، می‌نویسند که در میان آن‌ها چهره‌های چون گای دو موپاسان، امیل زولا، آلکساندر دومای پسر، شارل گرنیه و فرانسوآ کوپه نیز دیده می‌شود. اين هنرمندان در عریضة خود، به نام فرانسه، تاریخ و هنرش، ساختن برج بی‌مصرف و هیولاگونة ایفل را محکوم می‌کنند. اما کسانی چون روسو و شاگال ایفل را می‌ستایند و در سال 1960 نيز رولان بارت در تحقیقات جامع و کامل خود در باب نشانه شناسی این برج را مورد مطالعه قرار می‌دهد.
با وجود تمام واکنش‌های مثبت و منفی، ساخت برج ایفل آغاز می‌شود و ساختش دو سال و دو ماه و پنج روز به طول می‌انجامد و در نمایشگاه جهانی سال 1889 حضور می‌یابد. خالق این بنا گوستاو ایفل است که بیشترین شهرتش را مدیون ساخت سازه‌های بلند آهنی و مقاوم در برابر باد چون «مجسمة آزادی»، «پل دره گذر گارابیت» و «نیوگاتی پو (لهستان، 1879)» است.
در ساخت برج ایفل بیش از هجده هزار قطعة آهنی و دو ملیون پانصد هزار میخ پرچ به کار رفته و پنجاه مهندس و یک صد و سی و دو کارگر بر روی آن کار کرده‌اند. این مهندسان تدابیر بسیاری اندیشیده‌اند تا نحوة خم کردن این میله‌های عمودی را بیابند و آن را به ارتفاع 324 متری‌اش برسانند به طوری که در برابر هیچ بادی نلرزد.
ایفل از زمان ساختش تا امروز هجده بار رنگ شده، یعنی تقریباً هر هفت سال یک بار رنگ خورده است؛ نقاشی این بنا، به زعم سازنده‌اش، تمهیدی است برای حفظ ساختار آهنینش. پس رنگ آن تاکنون بارها تغییر کرده است، در ابتدا قهوه‌ای- قرمز بوده، سپس زرد مایل به سرخ و حالا به رنگ برنز است. در رنگ‌آمیزی برج، طیف‌های متفاوتی آزموده شده است تا همه‌چیز به چشم مخاطبی که از دور بنا را می‌بیند یک‌پارچه بیاید. نفاشان زمانی نزدیک به یک سال را در پای این برج گذرانده‌اند و شصت پردة رنگ را آزموده‌اند تا به رنگ دلخواهشان رسیده‌اند. آخرین باری که ایفل رنگ شد سال 2001 بود که کار نقاشی نوامبر همان سال آغاز و ژوئن 2003 تمام شد.
گوستاو ایفل در سال 1889 برج ایفل را تبدیل به یک لابرتوار علمی- تحقیقی کرد و وسایل بسیاری در آن‌جا نصب کرد که از جملة آن‌ها می‌توان به فشار سنج و برقگیر اشاره کرد. برج ایفل در پیشرفت این سه حوزة علمی نقش به سزائی ایفا کرده است: هواشناسی (دستگاه مختلفی در برج بودند که تغییرات جوی را ثبت می‌کردند)، رادیو تلگراف و آیرودینامیک. در سال 1906 نیز در برج یک ایستگاه رادیوئی راه اندازی شد که قطعاً در پیشرفت علم امواج رادیوئی گام جدیدی محسوب می‌شد و گوستاو ایفل نیز آنقدر عمر کرد تا بالاخره در سال1921، اولین پخش برنامه‌اي رادیوئی که از برج او مخابره می‌شد را بشنود. علاوه بر این‌ها در طبقه سوم برج نیز موسساتی برای مطالعة نجوم و روان‌شناسی تاسیس شده بود و برج ایفل که تنها بیست سال از ساخت آن می‌گذشت تبدیل به مکانی علمی- فرهنگی- تفریحی شد.
از اتفاقات جالبی که در برج ایفل افتاده می‌توان به بازدید آدولف هیتلر از آن اشاره کرد: در جریان اشغال فرانسه در سال 1940 هیتلر تصمیم گرفت تا نوک برج برود و از آن‌جا به کل پاریس نگاه کند، اما فرانسوی‌های آزادی خواه کابل‌های آسانسور را قطع کردند و هیتلر مجبور شد تمام هزار و هفتصد و نود و دو پله‌ی برج را پیاده بالا برود. (بنا بر طرح ایفل، ابتدا بنا بر این بود که تعداد پله‌ها با عدد سمبولیک 1789 (سال انقلاب فرانسه) منطبق باشد). در زمان سقوط نازی‌ها نیز هیتلر از یکی از ژنرال‌هایش خواست تا برج ایفل را تخريب کند، اما ژنرال فون شولتیتز که پاریس و بناهایش را بسیار دوست می‌داشت، از خون خود گذشت تا ایفل را زنده نگه ‌دارد.
برج ایفل از معدود بناهای فرانسوی است که بدون هیچ کمکی از دولت اداره می‌شود و درآمدی خوبی هم دارد که در سال 2003 بيش از 51 ميليون یورو بود. نمایشگاهی که در برج ایفل برگزار می‌شود نیز بسیار اشتغال زاست: 250 نفر حقوق بگیر ثابت (میزبانان، تکنسین‌ها و مسئولین بخش اداری) و 250 نفر دیگر که به صورت متفرقه کسب درآمد می‌کنند (رستوان‌‌دارها و فروشندگان بوتیک‌ها) و پلیس و کارکنان پست و ... . در كل ایفل يك منبع مالي ارزشمند برای فرانسه به شمار می‌رود.
برج ایفل از جذابیت بسیار بالائی برخوردار است. علاوه بر جذابیتی که خود برج داراست، پارک‌های اطراف آن نیز شگفت انگیز‌اند، پارک‌های بزرگی که در هر فصل زیباتر از فصل پیش‌اند. تعداد حیرت‌انگیز توریست‌ها یا پاریسی‌هایی که در پای این برج جمع می‌شوند موید این نکته است.
در سرتاسر دنیا نمونه‌های تقلیدی بسیاری از برج ایفل مشاهده می‌شود که بلند‌ترینشان با 333 متر «برج توکیو» در ژاپن است. در لس آنجلس نیز برج ایفلی دیده می‌شود که طولش به اندازة نصف طول نمونة اصلی است. در پراگ، بلک‌پول تاور(انگلستان) و لیون نیز نمونه‌های مشابهی دیده می‌شود.

يکي از مباحث جديد مطرح شده در علم رياضيات ، آشفتگي (chaos) است . اين موضوع در محدوده ديناميک غيرخطي مورد بررسي قرار مي‌گيرد. در ديناميک غيرخطي در صورتي که دو نقطه شروع مجاور داشته باشيم بعد از مدتي رفتار هر کدام از دو مسير با يکديگر متفاوت خواهد بود و نسبت به هم واگرا مي‌شوند. در صورتي که اگر ما همين مساله را بصورت خطي در نظر مي‌گرفتيم. اين دو مسير با همان اختلاف کم اوليه ادامه پيدا مي کردند. در واقع اگر در يک سيستم غيرخطي نمودار رفتار شتاب - تغيير مکان که تحت عنوان phase space  معرفي مي‌شود را رسم کنيم و مورد ارزيابي قرار دهيم، امکان مشاهده رفتار آشفته براي ما ميسر خواهد بود. شايد يکي از ساده‌ترين جاهايي که در آن مي‌توان بحث آشفتگي را شناخت ، در حل معادله x2 + x (1 / 1) 0  با استفاده از روش عددي نقطه ثابت باشد در واقع در حل اين معادله از نگاشت (mapping) استفاده مي‌شود پاسخ‌هايي که از حل عددي اين معادله بدست مي‌ايد براي مقادير نزديک به  4  رفتار آشفته از خود نشان مي‌دهد. لذا يکي از مباحث مهم در طرح بحث آشفتگي نگاشت‌هاي poincare  است که در آن بحث آشفتگي را در رفتارهاي انشعابي (bifurcation) نشان مي‌دهد. در اين نگاشت‌ها ما با نقاط جاذب و دافع مواجه می شويم که شباهت بسياري با جاذب‌ها و دافع‌هاي موجود در phase space  در سيستم‌هاي ديناميکي دارند. لذا در طرح بحث آشفتگي بحث phase spaceها يا فضاي نمود و نيز نگاشت Poinare  اهميت فراواني دارند. يکي از جاهايي که بحث آشفتگي مشاهده مي‌شود در رفتارهاي کمانشي پوسته‌ها و نيز تيرها است . در واقع آشفتگي استاتيکي نسبت به پارامتر مکاني و آشفتگي ديناميکي نسبت به پارامتر زماني طرح مي‌شود. از آنجايي که بايد در اين بحث نسبت به مباحث رفتار بعد از کمانش سازه (postbukling) آگاهي داشت . طرح مباحث فوق صورت گرفته است و منحني‌هاي انشعابي در مورد پوسته‌ها و تيرها بدست آمده است . اين بررسي به دو صورت انجام شده است اولا بررسي رفتارهاي کلي سازه با استفاده از نگاشت poincare  و ثانيا بررسي رفتار با استفاده از مباحث انرژي پتانسيل که در حالت وسيع‌تر به تئوري کتستروفي ارتباط پيدا مي‌کند. بحث کتستروفي در سيستم‌هاي gradient  مطرح ات يعني سيسم‌هايي که معادلات حاکمش از يک پتانسيل (انرژي پتانسيل کار) قابل بدست آوردن است . تئوري کتستروفي مي‌گويد: در يک سيستم که بر آن يک تابع هموار (smooth) با حداکثر چهار پارامتر (بارگذاري يا نقص سازه‌اي) حاکم است ، بصورت پايه تنها هفت نوع هندسي محلي، يکتايي‌هاي پايدار وجود دارد که به آنها مجموعه‌هاي کتستروفي گفته مي‌شود. اين هفت نوع مورد بحث قرار گرفته و اشکال آنها رسم شده است . بعد از يافتن معادلات حاکم بر سازه در حالت کمانش ديناميکي و استاتيکي، در حل اين معادلات از روش Perturbation  استفاده مي‌کنيم و مشاهده مي‌شود که نتايج دقيقا با نتايج بدست آمده از روش انرژي پتانسيل کل مطابقت دارد. در مرحله بعد با استفاده از روش مقياس‌هاي متعدد (multiple scales) فضاي آهسته S  و يا زمان آهسته را تعريف مي‌کنيم. در بحث آشفتگي استاتيکي اين فضاي آهسته S، نقش متغير زمان در مسايل ديناميکي را ايفا مي‌کند و همانگونه که ما phase spaceها يعني منحني‌هاي x-x  را در ديناميک با توجه به متغير زمان داشتيم، در اينجا هم x  با توجه به فضاي آهسته S  تعريف مي‌شود که خود يک پارامتر مکاني است . با توجه به phase spaceهاي يک آونگ تحت نيرو و مشاهده نقاط هموکلينيک ، هتروکلينيک و حلقه‌هاي جداساز separatrix)) و نيز مقايسه phase space  تعريف شده در اين پوسته با phase space  مشاهده شده در رفتار آشفته آونگ به اين نتيجه مي‌رسيم که در واقع در فضاي نمود مربوط به پوسته يک حلقه جداساز وجود دارد که بيانگر حساسيت بسيار زياد نسبت به شرايط اوليه و نيز رفتار آشفته در يک پوسته است . در واقع در اينجا ما با حل‌هاي سوليتوني شکل مواجه مي‌شويم که شکل خاص خود را دارند و خصوصيات امواج سوليتوني را دارا هستند. نکته جالب در اينجا است که اين امواج سوليتوني شکل در رفتار بعد از کمانش تير الاستيک دو سر مفصل هم مشاهده مي‌شوند.